ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ - (ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2026)

 

31 ΔEKEMBPIOY- ἡμέρα Τετάρτη- ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ἀπόγευμα: Ἱερή Ἀγρυπνία Μεγάλου Βασιλείου (ἅγιο λείψανο) - Πρωτοχρονιᾶς ἀπό 7 μ.μ. - 2 τό πρωί καί κοπή βασιλόπιτας

1η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ἅγιο λείψανο) - ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Πρωί: 2η θεία Λειτουργία (ἱερατικό συλλείτουργο) ἀπό 7.30΄ - 9.30΄ π.μ. καί κοπή βασιλόπιτας

Ἀπόγευμα: Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ (μέ λιτά­νευση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος καί τοῦ τιμίου λειψάνου τοῦ Ἁγίου) ἀπό 4 - 5.30΄ μ.μ.

2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Παρασκευή - ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ (ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ, ἅγιο λείψανο , ἱερή εἰκόνα)

Πρωί: Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀπό 4 - 5 μ.μ.

3 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Σάββατο ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Πρωί : Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία 5 - 8 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ὁσίου Νικηφόρου Λεπροῦ (ἅγιο λείψανο),

ἀπό 4΄ - 5΄ μ.μ.

Κουρά μοναχοῦ Στεφάνου

Ἕνα εὐχάριστο πνευματικό γεγονός ἔλαβε χώρα τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς 21 Δεκεμβρίου 2025, μετά τόν Ἑσπερινό, στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου στό ὄρος Πάϊκο, πού ἀποτελεῖ Μετόχιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὅρους .

Ἕνας νέος, πού ἀνταποκρίθηκε θετικά ἐδῶ καί δύο χρόνια στήν κλήση τοῦ Θεοῦ, πού δέν ἀγνόησε ἀλλά καλλιέργησε τήν κλίση του πρός τά θεῖα καί ἔκτοτε ζοῦσε ὡς δόκιμος μοναχός μέσα στό Ἱερό Κοινόβιο, περιεβλήθη τήν ἡμέρα αὐτή τό σεπτό καί σεμνό σχῆμα τῶν μοναχῶν.

Σύσσωμη ἡ μοναστική ἀδελφότητα συμμετεῖχε στήν κατανυκτική τελετή τῆς ἀφιερώσεως τοῦ π.Στεφάνου, τήν ὁποία τέλεσε ὁ σεβαστός Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου καί πνευματικός πατέρας του, Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος. Σ᾿ αὐτήν παρέστησαν μέ πολλή συγκίνηση καί κατάνυξη οἱ γονεῖς του, συγγενεῖς καί γνωστοί καθώς καί μέγα πλῆθος φίλων τῆς Μονῆς πού μέ χαρά παρακολουθοῦσαν τήν πνευματική πορεία τοῦ π.Στεφάνου τά τελευταῖα δύο χρόνια.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ - (ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2025)

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΔEKEMBPIOY -  ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝNΩΝ

Πρωί : Ὄρθρος, Μεγάλες Ὧρες Χριστουγέννων καί Ἑσπερινός μέ θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ἀπό 5 - 11 π.μ.

Ἀπόγευμα : Ἱερή Ἀγρυπνία Χριστουγέννων ἀπό 7 μ.μ. - 2 τό πρωί.

ΠΕΜΠΤΗ 25 ΔEKEMBPIOY - ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Πρωί : 2η θεία Λειτουργία Χριστουγέννων  - (ἱερατικό συλλείτουργο) ἀπό 7.00- 9.00 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀπό 4 - 5 μ.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  26 ΔEKEMBPIOY - 2η ἡμέρα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ -

Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἁγίου Στεφάνου Πρωτομάρτυρος (ἅγιο λείψανο),

ἀπό 4 - 5 μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΔEKEMBPIOY - Στεφάνου Πρωτομάρτυρος (ἅγιο λείψανο)

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός ἁγίου Σίμωνος Μυροβλύτου

ἀπό 4 - 5.30΄ μ.μ., ὅπου καί θά ὁμιλήσει ὁ σεβαστός Καθηγούμενος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΔEKEMBPIOY - ΣΙΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ

(ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ)

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 5 - 10.30΄ π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀναιρεθέντων ἁγίων Νηπίων (ἅγιο λείψανο) ἀπό

4 - 5 μ.μ.

Πώς θα ζήσουμε πνευματικά τα Χριστούγεννα

 Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

«Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά. Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά. Τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν.

Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή. Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται. Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται.

- Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε; 

Έάν θέλεις νά ζήσεις τόν Θεό ἀληθινά…

 †Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Εάν θέλεις να ζήσεις τον Θεό αληθινά, πρέπει να μπορέσεις να ζήσεις στη συγκεκριμένη οικογένεια στην οποία ανήκεις!

Να μπορείς να χαίρεσαι και να ζεις αυτόν που σε βρίζει, αυτόν που σε καταριέται, αυτόν που σε κλωτσάει, αυτόν που δε σε χωνεύει, αυτόν που σε μιλάει με τον αγριότερο τρόπο, αυτόν που σε ονειδίζει, αυτόν που το μαύρο το λέει άσπρο, αυτόν που τον κάμπο τον ονομάζει βουνό, αυτόν που παρεξηγεί το καθετί σε σένα.

Οφείλεις να βαστάζεις το ρήμα του πλησίον σου, γιατί ο καθένας θα σου μιλάει κατά τον πόνο του!

Όταν ανοίξει το στόμα του ο άλλος θα σου μιλήσει, όχι όπως σου πρέπει, αλλά ανάλογα με το τί έχει μέσα στην καρδιά του!

Εφόσον πονάει, εφόσον είναι άνθρωπος αγροίκος, αγενής, απερίτμητος τη καρδία, σκληρός, χωρίς αγάπη, χωρίς πνεύμα, χωρίς Θεό, έτσι θα σου μιλήσει.

Πρέπει να δέχεσαι τους ανθρώπους όπως είναι!

Μην απογοητεύεσθε και μη νιώθετε στενοχώρια για τη ζωή σας.

Στάρετς Σάββας ο Παρηγορητής

Δεν πρέπει σε οποιεσδήποτε περιπτώσεις και περιστάσεις να χάνετε το θάρρος σας ή να απελπίζεσθε. Η απελπισία φονεύει την ενέργεια που χρειάζεται για να λάβουμε στην καρδιά μας το Άγιο Πνεύμα. Ο απελπισμένος χάνει την προσευχή και νεκρώνεται για τον πνευματικό αγώνα.

Να ξέρετε ότι τη στιγμή της αποθαρρύνσεως και της απελπισίας δεν σας αφήνει ο Κύριος, αλλά εσείς αφήνετε τον Κύριο. Οτιδήποτε θλιβερό κι αν σας συμβαίνει, καλέστε νοερά τον Κύριο Ιησού Χριστό που ζει μέσα στην καρδιά σας.

Αν δεν συγχωρήσεις, δεν θα συγχωρηθείς. Το ξέρεις.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Πριν υψώσουμε, λοιπόν, ικετευτικά τα χέρια μας στον ουρανό, ας βάλουμε αρχή μετάνοιας. Άλλωστε, επειδή με τα χέρια εκτελούμε πολλές πονηρές πράξεις, γι’ αυτό ακριβώς έχει καθιερωθεί να τα υψώνουμε, όταν προσευχόμαστε, ώστε η υπηρεσία που προσφέρουν για την προσευχή, να τα εμποδίζει από την κακία και να τ’ απομακρύνει από την αμαρτία.

Έτσι θα θυμάσαι, δηλαδή, όταν πρόκειται ν’ αρπάξεις κάτι ή να χτυπήσεις κάποιον, ότι αυτά τα χέρια θα τα υψώσεις στον Θεό ως συνηγόρους σου και ότι μ’ αυτά θα Του προσφέρεις την πνευματική θυσία της προσευχής. Γι’ αυτό μην τα μολύνεις, μην τα ντροπιάζεις, μην τα κάνεις ανάξια εμφανίσεως στον Θεό, με την τέλεση οποιασδήποτε ανομίας. Καθάριζέ τα με την ελεημοσύνη, με τη φιλανθρωπία, με την καλοσύνη, κι έτσι καθαρά ύψωνέ τα σε προσευχή.

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 29 - 11 - 2025

 

Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας

 

Ο κόσμος αυτός που ζούμε είναι όλο πόνους, πίκρες, θλίψεις, απογοητεύσεις, στενοχώριες, δοκιμασίες και δυσκολίες. Όπου να σταθείς, ό,τι ν’ αντικρύσεις, και ό,τι ν’ ακούσεις θα ’χει σχέση με την αμαρτία, την αδικία και τον θάνατο. Φαίνεται σαν να έχει νικήσει τον κόσμο η πονηρία και το κακό, σαν να κυριαρχεί κι εξουσιάζει ο δαίμονας, σαν ν’ απομακρύνθηκε ο Θεός, να κουράσθηκε, να βαρέθηκε τα συνεχή λάθη μας. Ο αόρατος Θεός σαν να στέκει πολύ μακρυά ως βουβός και κουφός.

Όμως, αγαπητοί μου, δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορεί να φαίνεται ότι νίκησε η κακία και υποδούλωσε τους πάντες, να φαίνεται ότι απουσιάζει ο Θεός και ότι κρύβεται, αλλά δεν είναι έτσι. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αντιστέκονται στο κακό, ούτε είναι λίγοι αυτοί που βρήκαν μέσα τους τον Θεό ή ακόμη μέσα στον πόνο, στη δυστυχία και στον κατατρεγμό.

Ορισμένοι εύκολα σκανδαλίζονται από τη μη άμεση επέμβαση του Θεού στη ζωή τους, ότι δεν τους ακούει, δεν τους προσέχει, δεν απαντά στα καυτά ερωτήματα που τους πνίγουν. Ο Θεός όμως που επιβλέπει τα δέντρα, τα φυτά, τα άνθη, τα στρουθία, τα ζώα, τα ζωύφια κι έχει μετρημένες τις τρίχες της κεφαλής μας, λέτε να μην ενδιαφέρεται για τα παιδιά του; 

Η παρουσία του μπορεί να είναι αόρατη, σιωπηλή, διακριτική, ευγενική, νηφάλια, και σιγαλή. Να μιλά στις καρδιές, να δίνει υπομονή, ελπίδα, χάρη και χαρά. Να μην αφήνει τη δαιμονοκίνητη απελπισία να κυριεύσει την ψυχή και να την καταταλαιπωρήσει πρόωρα.

Έχουμε ένα Θεό απρόσμενο, όλο εκπλήξεις και κρυμμένα θαύματα. Να έρχεται την τελευταία στιγμή, εκεί που καθόλου δεν τον περιμένεις, εκεί που όλα έχουν σβήσει κι έχουν χαθεί. Μακάριοι όσοι υπομένουν, ελπίζουν, προσεύχονται, ακόμη και όταν δεν λαμβάνουν το ποθούμενο. Ευλογημένοι όσοι ειρηνικά και ατάραχα αποδέχονται το θέλημα του Κυρίου, ακόμη και τον φοβερό θάνατο. Πιστεύω πως αυτοί είναι οι πιο προνομιούχοι στην αγκαλιά του Θεού. Το πιο μεγάλο θαύμα είναι η δυνατή αίσθηση της παρουσίας του Θεού στην καρδιά του πιστού, όταν δεν υπάρχει κανένα φως από πουθενά.

Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους

Άγιος Πορφύριος

Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθουμε τότε ότι όλοι μας αγαπούν. Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους.

…Ν’ αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Να γίνομε όλοι ένα εν Θεώ.

Η αγάπη στον αδελφό μας προετοιμάζει ν’ αγαπήσομε περισσότερο τον Χριστό.

Ας σκορπίζομε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για τη στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. Είναι εγωισμός να θέλομε οι άλλοι να μας μιλάνε με καλοσύνη.

Το μεγαλύτερο δώρο μας

 Μοναχού Σωφρονίου (Γουβερνιώτου)

«Ο Θεός ποτέ δε θα μας εγκαταλείψει ούτε ακόμα και στις σκοτεινότερες στιγμές μας»

Ο π. Σωφρόνιος είναι αδελφός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου. Πάσχει από μία νευρομυϊκή εκφυλιστική νόσο (ALS). Έγραψε αυτό το κείμενο με ένα ειδικό πρόγραμμα, χρησιμοποιώντας μόνο τα μάτια του. Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν:

«Είπε ο Κύριος: «Κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά μόνον Αυτός, που κατέβηκε από τον ουρανό και που είναι στον ουρανό, ο Υιός του Άνθρωπου. Όπως δε ο Μωυσής ύψωσε ψηλά το φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει και ο Υιός του Άνθρωπου να υψωθεί, ώστε όποιος πιστεύει σε Αυτόν να μη χαθεί, αλλά να κερδίσει ζωή αιώνια.

Διότι ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό Του τον μονογενή, ώστε όποιος πιστεύει σε Αυτόν να μην απολεσθεί, αλλά να έχει ζωή αιώνια. Διότι ο Θεός έστειλε τον Υιό Του στη γη, όχι για να κρίνει τον κόσμο, αλλά, για να σωθεί ο κόσμος δι’ Αυτού.» (Ιωάν. 3:13 -17)

Αυτά τα όμορφα λόγια του Κυρίου και Σωτήρα μας, Ιησού Χριστού, οικοδομούν το θεμέλιο πάνω στο όποιο βασίζουμε την ευτυχία μας, την ειρήνη μας, το κουράγιο μας την υπομονή και την ελπίδα μας. Αύτη είναι η μόνη αλήθεια με την οποία ως πυξίδα μπορούμε να κατευθύνουμε τη ζωή μας και να ατενίσουμε το αιώνιο. Ο Θεός μας έδωσε το δώρο αυτής της ζωής και την υπόσχεση της αιώνιας ζωής. Τι περισσότερο μπορούμε να ζητήσουμε; Τί περισσότερο μπορούμε να επιθυμήσουμε; Τί περισσότερο χρειαζόμαστε;

Ή ζωή με τον Χριστό είναι όμορφη και δοξασμένη, όχι όμως και χωρίς κακουχίες, ταλαιπωρία και πόνο. Εμείς, ως Χριστιανοί, ως παιδιά του Θεού, δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε, υπάρχει κάτι μεγαλύτερο, που μας περιμένει, ο Παράδεισος, τον όποιο από την αρχή ο Θεός προόριζε για τα παιδιά Του.

Το πιο πολύτιμο μαργαριτάρι

Μια φορά κι έναν καιρό, στα πολύ παλιά τα χρόνια, ζούσε πάνω στα βουνά ένας άγριος ληστής. Ο ληστής αυτός ήταν ο φόβος και ο τρόμος όλης της περιοχής. Ήταν γιγαντόσωμος, μαυριδερός και πυκνά γένια σκέπαζαν όλο του το πρόσωπο και του έδιναν μια αγριωπή όψη. Στα άγρια μάτια του καθρεπτιζόταν η σκληρότητα της καρδιάς του.

Πολλές φορές κατέβαινε στις κοντινές πόλεις κι έκλεβε διάφορα τρόφιμα, κοσμήματα και πολύτιμα αντικείμενα. Άλλοτε έστηνε καρτέρι σε ανυποψίαστους διαβάτες, έκλεβε ό,τι κουβαλούσαν πάνω τους κι αν του αντιστέκονταν δεν δίσταζε να τους σκοτώσει. Ήταν ένας άγριος και πολύ κακός ληστής! Τις νύχτες οι άνθρωποι νωρίς-νωρίς κλειδαμπαρώνονταν στα σπίτια τους και δεν τολμούσαν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους.