ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΠΟ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΕΩΣ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

 

30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Παρασκευή, ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα : Ἑσπερινός ἁγίου νεομάρτυρος Δημητρίου ἐν Σηλύμνῳ καί ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ ἐν Πάρῳ (ἅγια λείψανα, ἱερές εἰκόνες) ἀπό 3.30΄ - 5μ.μ.

31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Σάββατο, ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΕΝ ΣΗΛΥΜΝῼ & ΟΣΙΟΥ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΕΝ ΠΑΡῼ (ἅγια λείψανα, ἱερές εἰκόνες)

Πρωί: Ὄρθρος - θεία Λειτουργία ἀπό 5 - 8.30΄ π.μ.

Ἀπόγευμα: Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός Σαββάτου καί ἁγίου μεγαλομάρτυρος Τρύφωνος (ἅγιο λείψανο, ἱερά εἰκόνα) ἀπό 4 - 5.30΄ μ.μ.

1η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ- ἡμέρα Κυριακή, ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΤΡΥΦΩΝΟΣ (ἅγιο λείψανο, ἱερή εἰκόνα)

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 5 - 10.30΄ π.μ.

Ἀπόγευμα : Ἱερή Ἀγρυπνία Ὑπαπαντῆς ἀπό 7 μ.μ. - 2 τό πρωί

2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Δευτέρα, ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Πρωί : 2η θεία Λειτουργία ἀπό 7 - 9 π.μ.

Ἀπόγευμα : Ἑσπερινός ἀπό 4 - 5 μ.μ.

 

Ἱερά Πανήγυρις ΠΑΝΑΓΙΑΣ τῆς «ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ»

 

Τρίτη 20 Ἰανουαρίου 2026

Ἀπόγευμα: Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός

ἀπό 4 – 6 μ.μ.

Τετάρτη 21 Ἰανουαρίου 2026

Πρωί : Ὄρθρος, ἱερατικό συλλείτουργο καί ἐτήσιο μνημόσυνο τοῦ ἀοιδίμου Γέροντος Χρυσοστόμου, Κτήτορος  καί Καθηγουμένου τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

ἀπό 5 – 10.30´ π.μ.

Αν απόψε έχεις χρόνο, κάνε προσευχή...

 Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Αν απόψε έχεις χρόνο, κάνε προσευχή.

Φέρε στο νου σου ανθρώπους που δοκιμάζονται. Ανθρώπους αναγκεμένους.

Φέρε τους στο νου σου και κάν' τους προσευχή.

Ψάξε και ξεσκόνισε της μάνας σου κανένα παλιό προσευχητάρι. Κάνα Ψαλτήρι της γιαγιάς. Ψάξε για κάνα κομποσχοίνι που έχεις από καιρό, κάπου παρατημένο.

Φώτισε το καντήλι σου, εκείνο που μήνες έχεις να ανάψεις...

Ζωή σαν το κεράκι (από τη διδασκαλία του αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ)

 

Όλη η τέχνη είναι αυτή ακριβώς. Είτε περπατάς είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε εργάζεσαι, είτε βρίσκεσαι στην εκκλησία, άσε την προσευχή αυτή να γλιστρήσει από τα χείλη σου «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με». Με την προσευχή αυτή στην καρδιά σου θα βρεις εσωτερική ειρήνη και γαλήνη σώματος και ψυχής (άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ).

Στον άγιο Σεραφείμ άρεσε να παρομοιάζη την ανθρώπινη ζωή με ένα κερί. Ένα πλήθος από κεριά έκαιγαν μέσα στο κελλί του μπροστά στις εικόνες. Όσο περισσότεροι έρχονταν- και οι επισκέπτες όλο και αυξάνονταν χρόνο με τον χρόνο-τόσο περισσότερα κεριά του έφερναν.

Ο άνθρωπος με την σάρκα του μοιάζει με αναμμένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθάνατη, γι’ αυτό και η μέριμνά μας πρέπει να στρέφεται περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα: «Τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού» (Ματθ. ιστ’, 26).

Η ζωή μας, έλεγε ο στάρετς, μπορεί να συγκριθή με μια λαμπάδα καμωμένη από κερί με φυτίλι που καίει, με μια φλόγα που εμείς ανάψαμε.

Το κερί είναι η πίστη μας, το φυτίλι η ελπίδα μας, και η φλόγα η αγάπη που ενώνει την πίστη μαζί με την αγάπη, όπως το κερί και το φυτίλι καίνε μαζί με αποτέλεσμα τη φωτιά.

Ἡ σημασία τῶν δοκιμασιῶν

 Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

Οἱ δοκιμασίες ὁδηγοῦν σέ τελειότητα. Ἄνθρωπος πού δέν δοκιμάζεται, δέν εὐδοκιμεῖ. Ἄνθρωπος πού δέν δοκιμάζεται, δέν ὑψώνεται πάνω ἀπό τό γήινο ἔδαφος, ἐκεῖ ὅπου στηρίζεται ἡ κλίμακα τῶν ἀρετῶν πού φτάνει μέχρι τόν οὐρανό.

Οἱ δοκιμασίες σέ ὅσους ἀγαποῦν τόν Θεό, ἀποβαίνουν παιδαγωγίες πού ἐκπαιδεύουν τήν ψυχή στήν ἀγάπη πρός τήν φιλοσοφία, στήν ἀγάπη πρός τήν ἀλήθεια.

Ὁ χριστιανισμός χειραγωγεῖ πρός τήν ἀληθινή φιλοσοφία, γιά τήν ὁποία ὁ χριστιανός θά ’πρεπε νά ἀγωνίζεται, καθότι ὁ ἀφιλοσόφητος, αὐτός δηλαδή πού δέν ἔχει ἀγάπη πρός τήν ἀλήθεια, δέν φτάνει στό μέτρο τῆς τελειότητας στό ὁποῖο ὀφείλει νά φτάσει.

Ἄν ὅλοι οἱ χριστιανοί ἔχουν ὑποχρέωση νά γίνουν φίλοι τῆς θείας γνώσης, ὥστε νά ἀποβοῦν τέλειοι σύμφωνα μέ τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου, πόσω μᾶλλον ὅσοι τήν ἀγάπησαν καί ἀφοσιώθηκαν σ’ αὐτήν.

Πως να κάνετε νοερά προσευχή αδιαλείπτως

 Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτόν σου να λέγεις συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Στην αρχή γρήγορα, να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού. Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέγει και γλυκαίνεσαι ωσάν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις να το λέγεις. Αν το αφήσεις, στενοχωρείσαι πολύ.

Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει - το μάθει καλά - τότε το στέλνει στην καρδιά. Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της ψυχής και μεταφέρει στην καρδιά οτιδήποτε φαντασθεί. Όταν ο ευχόμενος κρατεί τον νου του να μη φαντάζεται τίποτε, αλλά να προσέχει μόνο τα λόγια της ευχής, τότε αναπνέοντας ελαφρά με κάποια βία και θέληση δική του τον κατεβάζει στην καρδιά και τον κρατεί μέσα και λέγει με ρυθμό την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Ἁγιότητα, Ἀρετή, Ἀγώνας

Γέρων Ἐφραίμ Κατουνακιωτης

Ὁ ἄνθρωπος, ἐφόσον ζεῖ, πρέπει πάντοτε νά ἀγωνίζεται. Καί ὁ πρῶτος ἀγώνας εἶναι νά νικήσει τόν ἑαυτό του. Ὁ πρῶτος καί ὁ κυριότερος ἐχθρός του ἀνθρώπου δέν εἶναι ὁ διάβολος, ὄχι. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος εἰς τόν ἑαυτό του ἐπίβουλος. Καί τοῦτο διότι δέν ἀκούει τόν ἄλλον, ἀκούει τί τοῦ λέει ὁ λογισμός του. Ἐνῶ ἔχουμε τόσους Ἁγίους Πατέρες νά τούς μιμηθοῦμε διαβάζοντας τά συγγράμματά τους, ἐντούτοις ὅμως τό ἐγώ μας μᾶς κυριεύει πολλές φορές. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος νικήσει τόν ἑαυτό του, εἶναι ὁ μεγαλύτερος μεγαλομάρτυρας καί τροπαιοφόρος καί νικηφόρος ἐνώπιον του Θεοῦ!

Γι' αὐτό πολλές φορές, νά σᾶς πῶ, πατέρες, ἐφοβήθηκα τήν κρίση τοῦ Θεοῦ. Εἶναι σύμφωνος ὁ Θεός μέ μένανε ἤ μήπως ἀλλάζει ὁ Θεός; «Ἐμνήσθην τῶν κριμάτων Σου καί ἐφοβήθην, ἐμνήσθην τῶν κριμάτων Σου καί παρεκλήθην» (Ψάλμ. 118, 12,52). Ἔτσι εἶναι.

Ὁ Σταυρός δέν λείπει. Γιατί; Γιατί ἐφόσον κι ὁ ἀρχηγός μας ἀνέβηκε στόν Σταυρό, κι ἐμεῖς θ' ἀνεβοῦμε, νά ποῦμε. Ἀλλά ἀπ' τή μία πλευρά εἶναι γλυκύς καί ἐλαφρός, ἀπ' τήν ἄλλη μεριά εἶναι πικρός καί βαρύς. Κατά τήν προαίρεσή μας. Ἄν πάρεις μέ ἀγάπη τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ, εἶναι πολύ ελαφρός, εἶναι σφουγγάρι, φελλός. Ἄν τόν πάρεις, δηλαδή, ἀπ' τήν ἄλλη πλευρά, τότε εἶναι βαρύς καί ἀσήκωτος.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΤΗΣΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

 

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η  

Τό Διοικητικό Συμβούλιο τοῦ Συλλόγου

«ΦΙΛΟΙ ΙΕΡΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ  ΑΓΙΟΥ  ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΠΕΝΤΑΛΟΦΟΥ  ΠΑΙΟΝΙΑΣ»

προσκαλεῖ τά μέλη του

στήν ΕΤΗΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

πού θά πραγματοποιηθεῖ

τήν ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026

μετά τήν θεία Λειτουργία

στό μεγάλο ἀρχονταρίκι τῆς Μονῆς.

Μετά τήν κοπή τῆς Βασιλόπιττας καί τήν προσφώνηση ἀπό τόν ἅγιο Καθηγούμενο Ἀρχιμανδρίτη π.Χρυσόστομο ἡ Γενική Συνέλευση θά συνεδριάσει μέ θέματα ἡμερησίας διατάξεως:

α) Ἔγκριση πεπραγμένων 2025

β) Ἔγκριση ἀπολογισμοῦ 2025

(μέ ἀνάγνωση ἔκθεσης ἐξελεγκτικῆς ἐπιτροπῆς)

γ) Ψήφιση προϋπολογισμοῦ 2026

Καλοῦνται τά μέλη τοῦ Συλλόγου νά τιμήσουν μέ τήν παρουσία τους καί νά συμμετάσχουν στή Γενική Συνέλευση.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ - (ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2026)

 

4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Κυριακή  ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ - ὁσίου Νικηφόρου Λεπροῦ (ἅγιο λείψανο)

Πρωί: Ὄρθρος, ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 5 - 10.30΄ π.μ..

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀπό 4 - 5 μ.μ.

5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Δευτέρα - ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ (ΝΗΣΤΕΙΑ)

Πρωί: Ὄρθρος, Μεγάλες Ὧρες Θεοφανείων, θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου μέ Ἑσπερινό καί Μέγας Ἀγιασμός ἀπό 5 - 10.30΄ π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἱερή Ἀγρυπνία Θεοφανείων καί Μέγας Ἀγιασμός ἀπό 7 μ.μ. - 2 τό πρωί

6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Τρίτη,  ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

Πρωί: 2η θεία Λειτουργία Θεοφανείων καί Μέγας Ἀγιασμός ἀπό 7.30΄ - 9.30΄ π.μ..

Ἀπόγευμα: ἀπό 3 - 5 μ.μ.

Ἁγιασμός αὐτοκινήτων στήν πλατεία τῆς Μονῆς, κατάδυση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καί Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός Τιμίου Προδρόμου (ἅγιο λείψανο) -  ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ

7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Τετάρτη ΣΥΝΑΞΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (ἅγιο λείψανο) -  ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΥ

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ὁσίου Γεωργίου τοῦ Χοζεβίτου (ἅγιο λείψανο), ἁγίας Κυράννης (ἅγιο λείψανο) ἀπό 4 - 5 μ.μ.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ - (ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2026)

 

31 ΔEKEMBPIOY- ἡμέρα Τετάρτη- ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ἀπόγευμα: Ἱερή Ἀγρυπνία Μεγάλου Βασιλείου (ἅγιο λείψανο) - Πρωτοχρονιᾶς ἀπό 7 μ.μ. - 2 τό πρωί καί κοπή βασιλόπιτας

1η ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ἅγιο λείψανο) - ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Πρωί: 2η θεία Λειτουργία (ἱερατικό συλλείτουργο) ἀπό 7.30΄ - 9.30΄ π.μ. καί κοπή βασιλόπιτας

Ἀπόγευμα: Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ (μέ λιτά­νευση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος καί τοῦ τιμίου λειψάνου τοῦ Ἁγίου) ἀπό 4 - 5.30΄ μ.μ.

2 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Παρασκευή - ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ (ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ, ἅγιο λείψανο , ἱερή εἰκόνα)

Πρωί: Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀπό 4 - 5 μ.μ.

3 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - ἡμέρα Σάββατο ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

Πρωί : Ὄρθρος καί θεία Λειτουργία 5 - 8 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ὁσίου Νικηφόρου Λεπροῦ (ἅγιο λείψανο),

ἀπό 4΄ - 5΄ μ.μ.

Κουρά μοναχοῦ Στεφάνου

Ἕνα εὐχάριστο πνευματικό γεγονός ἔλαβε χώρα τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς 21 Δεκεμβρίου 2025, μετά τόν Ἑσπερινό, στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου στό ὄρος Πάϊκο, πού ἀποτελεῖ Μετόχιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὅρους .

Ἕνας νέος, πού ἀνταποκρίθηκε θετικά ἐδῶ καί δύο χρόνια στήν κλήση τοῦ Θεοῦ, πού δέν ἀγνόησε ἀλλά καλλιέργησε τήν κλίση του πρός τά θεῖα καί ἔκτοτε ζοῦσε ὡς δόκιμος μοναχός μέσα στό Ἱερό Κοινόβιο, περιεβλήθη τήν ἡμέρα αὐτή τό σεπτό καί σεμνό σχῆμα τῶν μοναχῶν.

Σύσσωμη ἡ μοναστική ἀδελφότητα συμμετεῖχε στήν κατανυκτική τελετή τῆς ἀφιερώσεως τοῦ π.Στεφάνου, τήν ὁποία τέλεσε ὁ σεβαστός Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου καί πνευματικός πατέρας του, Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος. Σ᾿ αὐτήν παρέστησαν μέ πολλή συγκίνηση καί κατάνυξη οἱ γονεῖς του, συγγενεῖς καί γνωστοί καθώς καί μέγα πλῆθος φίλων τῆς Μονῆς πού μέ χαρά παρακολουθοῦσαν τήν πνευματική πορεία τοῦ π.Στεφάνου τά τελευταῖα δύο χρόνια.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ - (ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2025)

 

ΤΕΤΑΡΤΗ 24 ΔEKEMBPIOY -  ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝNΩΝ

Πρωί : Ὄρθρος, Μεγάλες Ὧρες Χριστουγέννων καί Ἑσπερινός μέ θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ἀπό 5 - 11 π.μ.

Ἀπόγευμα : Ἱερή Ἀγρυπνία Χριστουγέννων ἀπό 7 μ.μ. - 2 τό πρωί.

ΠΕΜΠΤΗ 25 ΔEKEMBPIOY - ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Πρωί : 2η θεία Λειτουργία Χριστουγέννων  - (ἱερατικό συλλείτουργο) ἀπό 7.00- 9.00 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀπό 4 - 5 μ.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  26 ΔEKEMBPIOY - 2η ἡμέρα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ -

Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἁγίου Στεφάνου Πρωτομάρτυρος (ἅγιο λείψανο),

ἀπό 4 - 5 μ.μ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΔEKEMBPIOY - Στεφάνου Πρωτομάρτυρος (ἅγιο λείψανο)

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 6 - 10 π.μ.

Ἀπόγευμα: Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός ἁγίου Σίμωνος Μυροβλύτου

ἀπό 4 - 5.30΄ μ.μ., ὅπου καί θά ὁμιλήσει ὁ σεβαστός Καθηγούμενος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΔEKEMBPIOY - ΣΙΜΩΝΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΥΤΟΥ

(ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ)

Πρωί : Ὄρθρος - ἱερατικό συλλείτουργο ἀπό 5 - 10.30΄ π.μ.

Ἀπόγευμα: Ἑσπερινός ἀναιρεθέντων ἁγίων Νηπίων (ἅγιο λείψανο) ἀπό

4 - 5 μ.μ.

Πώς θα ζήσουμε πνευματικά τα Χριστούγεννα

 Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

«Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά. Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά. Τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν.

Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή. Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται. Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται.

- Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε; 

Έάν θέλεις νά ζήσεις τόν Θεό ἀληθινά…

 †Γέρων Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Εάν θέλεις να ζήσεις τον Θεό αληθινά, πρέπει να μπορέσεις να ζήσεις στη συγκεκριμένη οικογένεια στην οποία ανήκεις!

Να μπορείς να χαίρεσαι και να ζεις αυτόν που σε βρίζει, αυτόν που σε καταριέται, αυτόν που σε κλωτσάει, αυτόν που δε σε χωνεύει, αυτόν που σε μιλάει με τον αγριότερο τρόπο, αυτόν που σε ονειδίζει, αυτόν που το μαύρο το λέει άσπρο, αυτόν που τον κάμπο τον ονομάζει βουνό, αυτόν που παρεξηγεί το καθετί σε σένα.

Οφείλεις να βαστάζεις το ρήμα του πλησίον σου, γιατί ο καθένας θα σου μιλάει κατά τον πόνο του!

Όταν ανοίξει το στόμα του ο άλλος θα σου μιλήσει, όχι όπως σου πρέπει, αλλά ανάλογα με το τί έχει μέσα στην καρδιά του!

Εφόσον πονάει, εφόσον είναι άνθρωπος αγροίκος, αγενής, απερίτμητος τη καρδία, σκληρός, χωρίς αγάπη, χωρίς πνεύμα, χωρίς Θεό, έτσι θα σου μιλήσει.

Πρέπει να δέχεσαι τους ανθρώπους όπως είναι!

Μην απογοητεύεσθε και μη νιώθετε στενοχώρια για τη ζωή σας.

Στάρετς Σάββας ο Παρηγορητής

Δεν πρέπει σε οποιεσδήποτε περιπτώσεις και περιστάσεις να χάνετε το θάρρος σας ή να απελπίζεσθε. Η απελπισία φονεύει την ενέργεια που χρειάζεται για να λάβουμε στην καρδιά μας το Άγιο Πνεύμα. Ο απελπισμένος χάνει την προσευχή και νεκρώνεται για τον πνευματικό αγώνα.

Να ξέρετε ότι τη στιγμή της αποθαρρύνσεως και της απελπισίας δεν σας αφήνει ο Κύριος, αλλά εσείς αφήνετε τον Κύριο. Οτιδήποτε θλιβερό κι αν σας συμβαίνει, καλέστε νοερά τον Κύριο Ιησού Χριστό που ζει μέσα στην καρδιά σας.

Αν δεν συγχωρήσεις, δεν θα συγχωρηθείς. Το ξέρεις.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Πριν υψώσουμε, λοιπόν, ικετευτικά τα χέρια μας στον ουρανό, ας βάλουμε αρχή μετάνοιας. Άλλωστε, επειδή με τα χέρια εκτελούμε πολλές πονηρές πράξεις, γι’ αυτό ακριβώς έχει καθιερωθεί να τα υψώνουμε, όταν προσευχόμαστε, ώστε η υπηρεσία που προσφέρουν για την προσευχή, να τα εμποδίζει από την κακία και να τ’ απομακρύνει από την αμαρτία.

Έτσι θα θυμάσαι, δηλαδή, όταν πρόκειται ν’ αρπάξεις κάτι ή να χτυπήσεις κάποιον, ότι αυτά τα χέρια θα τα υψώσεις στον Θεό ως συνηγόρους σου και ότι μ’ αυτά θα Του προσφέρεις την πνευματική θυσία της προσευχής. Γι’ αυτό μην τα μολύνεις, μην τα ντροπιάζεις, μην τα κάνεις ανάξια εμφανίσεως στον Θεό, με την τέλεση οποιασδήποτε ανομίας. Καθάριζέ τα με την ελεημοσύνη, με τη φιλανθρωπία, με την καλοσύνη, κι έτσι καθαρά ύψωνέ τα σε προσευχή.

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 29 - 11 - 2025

 

Η παρουσία του Θεού στη ζωή μας

 

Ο κόσμος αυτός που ζούμε είναι όλο πόνους, πίκρες, θλίψεις, απογοητεύσεις, στενοχώριες, δοκιμασίες και δυσκολίες. Όπου να σταθείς, ό,τι ν’ αντικρύσεις, και ό,τι ν’ ακούσεις θα ’χει σχέση με την αμαρτία, την αδικία και τον θάνατο. Φαίνεται σαν να έχει νικήσει τον κόσμο η πονηρία και το κακό, σαν να κυριαρχεί κι εξουσιάζει ο δαίμονας, σαν ν’ απομακρύνθηκε ο Θεός, να κουράσθηκε, να βαρέθηκε τα συνεχή λάθη μας. Ο αόρατος Θεός σαν να στέκει πολύ μακρυά ως βουβός και κουφός.

Όμως, αγαπητοί μου, δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορεί να φαίνεται ότι νίκησε η κακία και υποδούλωσε τους πάντες, να φαίνεται ότι απουσιάζει ο Θεός και ότι κρύβεται, αλλά δεν είναι έτσι. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αντιστέκονται στο κακό, ούτε είναι λίγοι αυτοί που βρήκαν μέσα τους τον Θεό ή ακόμη μέσα στον πόνο, στη δυστυχία και στον κατατρεγμό.

Ορισμένοι εύκολα σκανδαλίζονται από τη μη άμεση επέμβαση του Θεού στη ζωή τους, ότι δεν τους ακούει, δεν τους προσέχει, δεν απαντά στα καυτά ερωτήματα που τους πνίγουν. Ο Θεός όμως που επιβλέπει τα δέντρα, τα φυτά, τα άνθη, τα στρουθία, τα ζώα, τα ζωύφια κι έχει μετρημένες τις τρίχες της κεφαλής μας, λέτε να μην ενδιαφέρεται για τα παιδιά του; 

Η παρουσία του μπορεί να είναι αόρατη, σιωπηλή, διακριτική, ευγενική, νηφάλια, και σιγαλή. Να μιλά στις καρδιές, να δίνει υπομονή, ελπίδα, χάρη και χαρά. Να μην αφήνει τη δαιμονοκίνητη απελπισία να κυριεύσει την ψυχή και να την καταταλαιπωρήσει πρόωρα.

Έχουμε ένα Θεό απρόσμενο, όλο εκπλήξεις και κρυμμένα θαύματα. Να έρχεται την τελευταία στιγμή, εκεί που καθόλου δεν τον περιμένεις, εκεί που όλα έχουν σβήσει κι έχουν χαθεί. Μακάριοι όσοι υπομένουν, ελπίζουν, προσεύχονται, ακόμη και όταν δεν λαμβάνουν το ποθούμενο. Ευλογημένοι όσοι ειρηνικά και ατάραχα αποδέχονται το θέλημα του Κυρίου, ακόμη και τον φοβερό θάνατο. Πιστεύω πως αυτοί είναι οι πιο προνομιούχοι στην αγκαλιά του Θεού. Το πιο μεγάλο θαύμα είναι η δυνατή αίσθηση της παρουσίας του Θεού στην καρδιά του πιστού, όταν δεν υπάρχει κανένα φως από πουθενά.

Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους

Άγιος Πορφύριος

Είμαστε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά. Θα νιώθουμε τότε ότι όλοι μας αγαπούν. Κανείς δεν μπορεί να φθάσει στον Θεό, αν δεν περάσει απ’ τους ανθρώπους.

…Ν’ αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Να γίνομε όλοι ένα εν Θεώ.

Η αγάπη στον αδελφό μας προετοιμάζει ν’ αγαπήσομε περισσότερο τον Χριστό.

Ας σκορπίζομε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας για τη στάση τους. Όταν έλθει μέσα μας η χάρις του Θεού, δεν θα ενδιαφερόμαστε αν μας αγαπάνε ή όχι, αν μας μιλάνε με καλοσύνη. Θα νιώθουμε την ανάγκη εμείς να τους αγαπάμε όλους. Είναι εγωισμός να θέλομε οι άλλοι να μας μιλάνε με καλοσύνη.

Το μεγαλύτερο δώρο μας

 Μοναχού Σωφρονίου (Γουβερνιώτου)

«Ο Θεός ποτέ δε θα μας εγκαταλείψει ούτε ακόμα και στις σκοτεινότερες στιγμές μας»

Ο π. Σωφρόνιος είναι αδελφός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου. Πάσχει από μία νευρομυϊκή εκφυλιστική νόσο (ALS). Έγραψε αυτό το κείμενο με ένα ειδικό πρόγραμμα, χρησιμοποιώντας μόνο τα μάτια του. Δόξα τω Θεώ, πάντων ένεκεν:

«Είπε ο Κύριος: «Κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά μόνον Αυτός, που κατέβηκε από τον ουρανό και που είναι στον ουρανό, ο Υιός του Άνθρωπου. Όπως δε ο Μωυσής ύψωσε ψηλά το φίδι στην έρημο, έτσι πρέπει και ο Υιός του Άνθρωπου να υψωθεί, ώστε όποιος πιστεύει σε Αυτόν να μη χαθεί, αλλά να κερδίσει ζωή αιώνια.

Διότι ο Θεός τόσο αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό Του τον μονογενή, ώστε όποιος πιστεύει σε Αυτόν να μην απολεσθεί, αλλά να έχει ζωή αιώνια. Διότι ο Θεός έστειλε τον Υιό Του στη γη, όχι για να κρίνει τον κόσμο, αλλά, για να σωθεί ο κόσμος δι’ Αυτού.» (Ιωάν. 3:13 -17)

Αυτά τα όμορφα λόγια του Κυρίου και Σωτήρα μας, Ιησού Χριστού, οικοδομούν το θεμέλιο πάνω στο όποιο βασίζουμε την ευτυχία μας, την ειρήνη μας, το κουράγιο μας την υπομονή και την ελπίδα μας. Αύτη είναι η μόνη αλήθεια με την οποία ως πυξίδα μπορούμε να κατευθύνουμε τη ζωή μας και να ατενίσουμε το αιώνιο. Ο Θεός μας έδωσε το δώρο αυτής της ζωής και την υπόσχεση της αιώνιας ζωής. Τι περισσότερο μπορούμε να ζητήσουμε; Τί περισσότερο μπορούμε να επιθυμήσουμε; Τί περισσότερο χρειαζόμαστε;

Ή ζωή με τον Χριστό είναι όμορφη και δοξασμένη, όχι όμως και χωρίς κακουχίες, ταλαιπωρία και πόνο. Εμείς, ως Χριστιανοί, ως παιδιά του Θεού, δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε, υπάρχει κάτι μεγαλύτερο, που μας περιμένει, ο Παράδεισος, τον όποιο από την αρχή ο Θεός προόριζε για τα παιδιά Του.

Το πιο πολύτιμο μαργαριτάρι

Μια φορά κι έναν καιρό, στα πολύ παλιά τα χρόνια, ζούσε πάνω στα βουνά ένας άγριος ληστής. Ο ληστής αυτός ήταν ο φόβος και ο τρόμος όλης της περιοχής. Ήταν γιγαντόσωμος, μαυριδερός και πυκνά γένια σκέπαζαν όλο του το πρόσωπο και του έδιναν μια αγριωπή όψη. Στα άγρια μάτια του καθρεπτιζόταν η σκληρότητα της καρδιάς του.

Πολλές φορές κατέβαινε στις κοντινές πόλεις κι έκλεβε διάφορα τρόφιμα, κοσμήματα και πολύτιμα αντικείμενα. Άλλοτε έστηνε καρτέρι σε ανυποψίαστους διαβάτες, έκλεβε ό,τι κουβαλούσαν πάνω τους κι αν του αντιστέκονταν δεν δίσταζε να τους σκοτώσει. Ήταν ένας άγριος και πολύ κακός ληστής! Τις νύχτες οι άνθρωποι νωρίς-νωρίς κλειδαμπαρώνονταν στα σπίτια τους και δεν τολμούσαν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους.

Ἄς πάρουμε φέτος τήν ἀπόφαση νά βρεθοῦμε πιό κοντά στόν Χριστό...

†Γέροντας Χρυσόστομος Ἁγιονικοδημίτης

Ἡ ζωή μας κυλάει μέσα στόν χρόνο... Καί καθώς τά λεπτά, οἱ ὧρες, οἱ μέρες καί οἱ μῆνες φεύγουν, ἡ πορεία τοῦ ἀνθρώπου μέσα στόν χρόνο εἶναι οὐσιαστικά μιά πορεία πρός τόν θάνατο.

Ὁ χρόνος δέν μᾶς ἀνήκει, δέν εἶναι δικός μας καί δέν γνωρίζουμε τί μᾶς ἐπιφυλάσσει τό αὔριο.

Ἄς πάρουμε φέτος τήν ἀπόφαση νά βρεθοῦμε πιό κοντά στόν Χριστό. Καί νά εἴμαστε σίγουροι ὅτι ὁ Θεός πού μᾶς φανέρωσε τήν ἀλήθειά Του, θά μιλήσει τότε ἐλεύθερα στήν καρδιά μας καί ἡ Βασιλεία Του θά ἔρθει μέσα μας...

Θά πρέπει νά συνειδητοποιήσουμε πόσο σύντομη εἶναι ἡ ζωή μας, πόσο γρήγορα οἱ μέρες φεύγουν ἀπ᾿ τή ζωή μας καί νά θελήσουμε νά ᾿ρθοῦμε πιό κοντά στόν Χριστό. Νά μετανοήσουμε γιά τίς ἁμαρτίες μας, νά βαπτισθοῦμε μέσα στά δάκρυα τῆς μετανοίας μας γιά ν᾿ ἀνοίξουν τά μάτια μας, νά πλυθοῦν, νά καθαρισθοῦν καί ν᾿ ἀντικρίσουμε ἔτσι μέσα στήν καρδιά μας τόν Σωτήρα...

Μετάνοια σημαίνει…

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Να κρατάς αδιάκοπα την ψυχή σου σε κατάστασι μετανοίας και πένθους. Διαπίστωσε και τις πιο ασήμαντες αδυναμίες σου και πολέμησέ τες.

Αν αδιαφορήσης για τις μικρές πτώσεις και τα μικρά αμαρτήματα, να είσαι βέβαιος ότι θα δεις κάποτε τον εαυτό σου ν’ αδιαφορή και για τα μεγάλα. Από την πιο φευγαλέα και λεπτή αμαρτωλή σκέψι γεννιέται κάποτε το πιο σοβαρό αμάρτημα.

Αρχή της σωτηρίας είναι η αρχή της μετανοίας. Αρχή της μετανοίας είναι η αποχή από την αμαρτία. Αρχή της αποχής από την αμαρτία είναι η καλή πρόθεσις, η αγαθή προαίρεσις.

Τα τρία πιο σοβαρά λάθη που γίνονται κατά την Eξομολόγηση

 

Για τη συγχώρηση των παραπτωμάτων μας απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αλήθεια και η ει­λικρινής εξαγόρευση. Αλλά ποιοι είναι εκείνοι, που, ενώ ξεκινούν με διάθεση εξαγορεύσεως των παραπτωμάτων τους, στο δρόμο σκοντάφτουν και δεν είναι ειλικρινείς στην ό­μορφη αυτήν ευκαιρία, όπου έχουν δυνατότητα απαλλαγής - καθάρσεως από τα αμαρτήματα, ανομήματα  και τα πλημμελήματα τους;

α) Αυτοί που κρύβουν τις αμαρτίες τους, γιατί ντρέπονται να τις εξαγορεύσουν.

Η λέξη που χαρακτηρίζει τον αιώνα μας είναι αποστασία

 Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Έλαχε στον κλήρο μας να γεννηθούμε στον κόσμο κατά μια τρομακτικά ταραγμένη περίοδο. Δεν είμαστε μόνο παθητικά θεατές, αλλά μέχρι ένα σημείο συμμέτοχοι στον ισχυρό αγώνα ανάμεσα στην πίστη και στην απιστία, ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία…

Μετά από τόσα χρόνια αδιάκοπης σχεδόν αλληλοεξοντώσεως των ανθρώπων επάνω στη γη, για την οποία δικαιολογούνται όλοι αδιάκοπα μπροστά στον ίδιο τον εαυτό τους, είναι αδύνατο να περιμένουμε ότι αυτοί θα τολμήσουν να ατενίσουν το ύψος του Ουρανού και να ονομάσουν τον Θεό Πατέρα τους.

Στις ημέρες μας η «αποκτήνωση» του κόσμου έλαβε φοβερές διαστάσεις. Η έκπτωση από τη χριστιανική πίστη κατά την αυθεντική της ουσία έχει γίνει καθολικό φαινόμενο. Η λέξη που χαρακτηρίζει τον αιώνα μας είναι αποστασία.

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: ὁ Ἱεράρχης τοῦ καθήκοντος καί ὁ ἀσυμβίβαστος μάρτυρας τῆς ἀλη­­θείας!

 

Ἕνας ἀπό τούς τρεῖς μεγίστους φω­­στῆ­ρες τῆς τρισηλίου θεότητος, ἡ μεγαλύ­τερη ἐκκλησιαστική μορφή πού μπροστά της ὑποκλίνεται ὁλόκληρη ἡ οἰκουμένη, ὁ μέ­γι­στος τῶν Πατέρων τῆς Ἀνατολῆς καί τῆς Δύ­­σης ὅλων τῶν ἐποχῶν, εἶναι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ ἐπονομαζόμενος Χρυσόστομος.

Χίλια ἑξακόσια χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος ἀπό τήν μαρτυρική κοίμηση τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Διδασκάλου τῆς οἰκουμένης, τῆς κορυφαίας καί ἀνεπανάληπτης αὐτῆς προσωπικότητας, τοῦ ἀγωνιστῆ καί μάρτυρα τῆς ἔμπρακτης χριστιανικῆς ἀγάπης.

Γεννήθηκε στήν Ἀντιόχεια τό 347 ἀπό τόν Σε­­κοῦνδο, ἀνώτερο στρατιωτικό ἀξιωματοῦχο καί τήν Ἀνθοῦσα, πρότυπο ἐνάρετης μητέρας καί χριστιανῆς γυναίκας. Ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος, τό καύχημα αὐτό τῆς Χριστιανοσύνης πού κοσμεῖ τό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὀφείλει τό πνευματικό του μεσουράνημα στή μητέρα του. Εὐνοήθηκε ἀπό τήν θεία Πρό­­­νοια νά ἔχει μητέρα μιάν Ἀνθοῦσα. Καί ἡ Ἀνθοῦσα, πού ἔμεινε χήρα σέ νεαρή ἡλικία (μό­­λις εἴκοσι ἐτῶν) ἀφοσιώθηκε ἀποκλειστικά καί ὁλόψυχα σέ ὑποδειγματική ἀνατροφή τοῦ παιδιοῦ της. Ἔτσι ἡ Ἀνθοῦσα πρόσφερε στήν ἀνθρωπότητα τό λαμπρότερο ἄνθος πού αὐτή γνώρισε ποτέ: ἕναν Χρυσόστομο.

Μέ τήν ἁγία ζωή της καί τίς συνετές συμβουλές της καλλιέργησε μέσα στήν ψυχή τοῦ μικροῦ Ἰωάννη τόν σπόρο τῆς εὐσέβειας καί τήν ἀγάπη πρός τήν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου, πρός τόν Θεό καί πρός τόν πλησίον.

Τι σημαίνει η φράση «στώμεν καλώς»;

 

Ακούμε στη Θεία Λειτουργία κάθε φορά την εκφώνηση του λειτουργού «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου» και στη συνέχεια «άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ» ψάλλει ο χορός.

Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας εννέα είναι τα ουράνια τάγματα: Σεραφίμ – Χερουβίμ – Θρόνοι – Κυριότητες – Δυνάμεις – Εξουσίες – Αρχαί – Αρχάγγελοι – Άγγελοι.

Και κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο προ του ουρανού και της γης κτίστηκαν από τον Θεό οι άγγελοι. Οι άγγελοι είναι διάκονοι του Θεού και υπηρέτες σε έργα και στη δοξολογία.

Τους αποστέλλει ο Θεός σε έργα ή να παραλάβουν ψυχές ή να υπηρετήσουν αγίους του ή να υποδείξουν εν ονόματι του Θεού το θέλημα του Θεού ή να φρουρήσουν κάθε άνθρωπο. Επίσης δοξολογούν ακατάπαυστα τον Θεό και την άπειρη δύναμή του.

Αλλά τι γιορτάζει η Εκκλησία στη σύναξη των αγγέλων;

Ο Χριστιανός και τα πάθη

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ

Ένας μεγάλος ασκητής, ο στάρετς Σεραφείμ του Σάρωφ, είπε ότι πρέπει να υπομένουμε τα ελαττώματά μας έτσι όπως υπομένουμε και των συνανθρώπων μας τα ελαττώματα.

Να αντιμετωπίζουμε με συγκατάβαση τις αδυναμίες και τις ατέλειες της ψυχής μας, χωρίς ωστόσο να πέφτουμε στη νωθρότητα και την αμέλεια. Απεναντίας, μάλιστα, ν’ αγωνιζόμαστε με ζήλο για την διόρθωση και την πνευματική προκοπή μας.

“Το να ταράζεται κανείς, όταν ενοχλείται από κάποιο πάθος, είναι σημάδι αγνωσίας και υπερηφάνειας”, αποφαίνεται ένας από τους πατέρες, “και αυτό προέρχεται από την άγνοια της καταστάσεώς του και από τη φυγοπονία του. Το καλύτερο, λοιπόν, είναι, γνωρίζοντας τα μέτρα του με ταπείνωση, να υπομένει με προσευχή, ώσπου να τον ελεήσει ο Θεός”.

Πέντε τρόποι μετανοίας

† Γέρων Μωυσής (Μοναχὸς Ἁγιορείτης)

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος πρακτικὰ μᾶς δείχνει πέντε δρόμους τῆς μετανοίας. Μᾶς λέει:

Πρῶτος δρόμος μετανοίας εἶναι ν’ αὐτοκαταδικάζεσαι γιὰ τὶς ἁμαρτίες σου. Ὁ Κύριος ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα αὐτή σου τὴν πράξη. Αὐτὸς ποὺ μόνος του καταδίκασε τ’ ἁμαρτήματά του πολὺ δύσκολα θὰ τὰ ἐπαναλάβει. Ἡ ἔγκαιρη ἐξέγερση τῆς συνειδήσεώς σου διὰ τῆς αὐτοκατηγορίας δὲν θὰ ἔχει κατήγορο στὸ οὐράνιο κριτήριο.

Δεύτερος ἀξιόλογος δρόμος μετανοίας εἶναι νὰ μὴ βαστᾶς κακία γιὰ κανένα, ἀκόμα καὶ γι’ αὐτοὺς τοὺς ἐχθρούς σου. Νὰ συγκρατεῖς πάντοτε τὴν ὀργή σου, νὰ συγχωρεῖς τ’ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων, γιατί ἔτσι θὰ ἐξαλείψει καὶ τὰ δικά σου ὁ Κύριος. Εἶναι αὐτὸ ἕνα ἀποτελεσματικὸ καθαρτικό, ἀφοῦ μᾶς τὸ ὑπέδειξε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος λέγοντας: «Ἂν συγχωρέσετε τοὺς χρεῶστες σας, τότε θὰ σᾶς συγχωρήσει σίγουρα καὶ ὁ οὐράνιος πατέρας μας» (βλ. Ματθ. 6, 12).

Διατήρησε την πίστη σου στον Χριστό, έστω κι αν μείνεις μόνος στον κόσμο...

Όσιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

Όσο βαθειά και αν είναι η ταραχή μας για τις αδικίες κάποιου συστήματος, η αλλαγή του πρέπει να συνδέεται με μακρά διαδικασία ανυψώσεως του ηθικού επιπέδου των ανθρώπων εν γένει.

Δεν έχουμε δικαίωμα να πραγματοποιήσουμε εκβιαστικές πράξεις -ακόμη και επάνω στους εκβιαστές- στο Όνομα του Χριστού. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε την αδικία, ζώντας με ένταση, για να φυλάξουμε τη δικαιοσύνη προς όλους, και το κάνουμε όταν βλέπουμε όφελος από τον λόγο μας.

Η τέλεση της ίδιας της Λειτουργίας, η οποία είναι θυσία για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, είναι η υψηλότερη από όλες τις συμμετοχές στη δύσκολη διακονία προς την ανθρωπότητα.

Τι πρέπει να κάνουμε για να έχουμε μια ευλογημένη μέρα

(†) Μητροπολίτης Αντώνιος του Σουρόζ

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που αισθανόμαστε ανήμποροι, ακόμη και απελπισμένοι. Κάθε ημέρα, όμως, είναι ευλογημένη από τον Θεό και καλούμαστε να της δώσουμε την αξία που της πρέπει. Όσο καταβεβλημένοι και αν νιώθουμε υπάρχει τρόπος, για να φτιάξουμε τη διάθεσή μας.

Ακολουθείστε τους 10 τρόπους και θα αλλάξει η ψυχολογία σας! Αυτή η μέρα είναι ευλογημένη από τον Θεό, ανήκει στον Θεό, ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μπούμε μέσα σ’ αυτή. Προχωρείς αυτή τη μέρα σαν αγγελιοφόρος του Θεού. Όποιον συναντάς, τον συναντάς με τον τρόπο του Θεού. Βρίσκεσαι εκεί για να είσαι η παρουσία του Κυρίου και Θεού, η παρουσία του Χριστού, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, η παρουσία του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το καθήκον σου αυτή τη συγκεκριμένη μέρα.

Γιά μία σωστή ἐξομολόγηση (ἀπό τό βιβλίο: «Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ»)

 

Εἰς τό τέλος τῆς ἑβδομάδος, ἀφοῦ προπαρασκευάσθηκα καλά γιά τήν ἁγία Κοινωνία, πρίν ἐξομολογηθῶ, ἐσκέφθηκα ὅτι ἦταν μιά εὐκαιρία νά κάνω ἐκεῖ μιάν ἐξομολόγησιν ὅσον τό δυνατόν πιό λεπτομερῆ. Ἄρχισα, λοιπόν, τήν προσπάθεια γιά νά θυμηθῶ ὅλα τά ἁμαρτήματα ἀπ’ τήν νεότητά μου καί γιά νά μή τυχόν λησμονήσω ἔστω καί τό παραμικρό, τά ἔγραψα μέ ὅση τό δυνατόν περισσότερη λεπτομέρεια. Ἐγέμισα ἔτσι μιά μεγάλη κόλλα χαρτί μέ ὅλα αὐτά πού ἔγραψα. Ἔπειτα, ὅμως, ἄκουσα ὅτι εἰς τήν Κιταβάγια Παστίνα, πού ἀπέχει περίπου τρία χιλιόμετρα ἀπό ἐκεῖ, ἐζοῦσεν ἕνας ἀσκητής ἱερεύς, ὁ ὁποῖος ἦτο σοφός ἄνθρωπος καί γεμᾶτος ἀπό κατανόηση. Ὁποιοσδήποτε ἐπήγαινεν εἰς αὐτόν γιά νά ἐξομολογηθεῖ, εὑρισκόταν σέ μιάν ἀτμόσφαιρα γεμάτη ἀπό μειλιχιότητα καί συμπάθεια, ἀποχωροῦσε δέ χορτᾶτος ἀπό διδασκαλία γιά τήν σωτηρία του καί ἤρεμος ψυχικά. Μέ μεγάλην εὐχαρίστηση ἐπληροφορήθηκα γιά ὅλα αὐτά καί ἀνεχώρησα ἀμέσως νά συναντήσω τόν ἄγιον αὐτόν γέροντα.

Θέλεις να διορθώσεις τον αδελφό σου;

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Δάκρυσε, προσευχήσου στο Θεό γι΄ αυτόν, αφού τον πάρεις ιδιαιτέρως, παρακίνησε τον στο καλό, συμβούλεψε τον, παρακάλεσε τον. Πολλοί πολλές φορές δεν ωφελήθηκαν καθόλου από τις συμβουλές, συγκινήθηκαν όμως από τα δάκρυα και την συμπάθεια.

Με την αγάπη και τα δάκρυα μπορούμε να διορθώσουμε και τους κακούς. Πόνεσε εσύ, ίσως έτσι συνέλθει και πονέσει κι εκείνος. Όπως ακριβώς ο άρρωστος που δεν έχει όρεξη, όταν δει τον γιατρό του να τρώει φαγητό, παρακινείται κι αυτός να φάει, έτσι θα συμβεί κι εδώ, αν ο κακός σε δει να θρηνείς για την κατάσταση του, θα μαλακώσει, θα γίνει καλός και πράος άνθρωπος.

Η κρυμμένη ευτυχία

 

Κάποτε συγκεντρώθηκαν τα «ταγκαλάκια» (= πονηρά πνεύματα - δαίμονες), όπως τα αποκαλούσε ο γέροντας Παΐσιος, και αποφάσισαν να κάνουν μια φάρσα με τους ανθρώπους.

Ένα από αυτά είπε:

-Τι θα λέγατε να κάναμε λίγη «πλάκα» με τους ανθρώπους, αφαιρώντας τους κάτι;

-Και τι μπορούμε να τους αφαιρέσουμε; είπε κάποιο άλλο.

Μετά από πολλή σκέψη το πιο μικρό είπε:

-Ας τους πάρουμε την ευτυχία. Το πρόβλημα όμως είναι πού να την κρύψουμε, ώστε να μην τη βρούνε.

Κάποιο πρότεινε: