Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ
Προσευχή: Ψυχή χωρίς προσευχή είναι
καταδικασμένη να πεθάνη από πνευματική ασφυξία, όπως το σώμα όταν στερηθή το
οξυγόνο.
Δύο ειδών προσευχές έχουμε: την
κοινή, τη φανερή και την ατομική, τη μυστική.
Η κοινή προσευχή πρέπει να γίνεται
πάντοτε σύμφωνα με την τάξη και το τυπικό που ορίζει η Εκκλησία μας. Στην κοινή
προσευχή δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αυτοσχεδιάζουμε, όπως κάνουν οι αιρετικοί.
Έχει τον καθορισμένο χρόνο και το
καθορισμένο από την Εκκλησία περιεχόμενό της: Μεσονυκτικό, Όρθρος, Ώρες, Θεία Λειτουργία, Εσπερινός, Απόδειπνο. Το ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, που συγκροτεί
ολόκληρη την Εκκλησία, ώρισε αυτές τις προσευχές, για να λατρεύεται και να
δοξάζεται αδιάκοπα ο αληθινός Θεός στη γη από τους ανθρώπους, όπως δοξάζεται
στον ουρανό από τους αγγέλους.
Η ατομική προσευχή δεν είναι
προκαθωρισμένη. Είναι η προσωπική συνομιλία και επικοινωνία του ανθρώπου με τον
ουράνιο Πατέρα του, του πλάσματος με τον πλάστη του.
Αυτή η προσευχή, διδάσκει ο άγιος
Ιωάννης της Κλίμακος, ως προς την ποιότητά της είναι συνουσία και ένωση ανθρώπου και Θεού· και ως προς την ενέργειά της, έχει τέτοια και τόση δύναμη,
ώστε συντηρεί και διατηρεί τον κόσμο, συμφιλιώνει με τον Θεό, σβήνει πλήθος
αμαρτημάτων, σώζει από τους πειρασμούς, συντρίβει τα τεχνάσματα των δαιμόνων,
γεννά όλες τις αρετές, χορηγεί τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τρέφει την
ψυχή, φωτίζει τον νου, διαλύει τη λύπη και την ακηδία, σβήνει τον θυμό,
καλλιεργεί την ελπίδα, καθρεπτίζει την πνευματική πρόοδο, αποκαλύπτει τα
μέλλοντα.