Σάββατο 18 Ιουλίου 2026

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ & ΕΤΗΣΙΑ ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ 2026

  Δευτέρα 13  & Τρίτη 14  Ἰουλίου  2026

Τήν παραμονή, Δευτέρα 13 Ἰουλίου καί ἀνήμερα, Τρίτη 14 Ἰουλίου 2026, κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς, πλῆθος εὐλαβῶν προσκυνητῶν ἀνῆλθαν στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου, Μετόχιο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὅρους, στούς πρόποδες τοῦ Παΐκου, μέ σκοπό νά συνεορτάσουν μέ τήν μοναστική ἀδελφότητα τήν λαμπρά μνήμη τοῦ μεγάλου καί σοφωτάτου διδασκάλου τῆς Ὀρθοδόξου  Ἐκκλησίας, ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ὁ γλυκύς ἅγιος Νικόδημος, ὁ ὁποῖος ὅσο ζοῦσε στήν παροῦσα ζωή, ἐπεδίωκε τήν ἀφάνεια, τήν ἀδοξία καί τήν εὐλογημένη ταπείνωση, ἔγινε τίς δύο αὐτές ἡμέρες, κατά τόν Μεγάλο Πανηγυρικό Ἑσπερινό τῆς παραμονῆς καί ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, ὁ οἰκοδεσπότης πλήθους προσκυνητῶν, οἱ ὁποῖοι προσκύνησαν μέ εὐλάβεια τό ἱερό του λείψανο καί τήν ἱερή εἰκόνα του. Τήν κυριώνυμη ἡμέρα, μετά τόν Ὄρθρο, τελέσθηκε μικρός Ἁγιασμός στή στολισμένη ἐξέδρα, στόν προαύλειο χῶρο τοῦ Καθολικοῦ. Στή συνέχεια ἀκολούθησε Πανηγυρικό ἱερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος τοῦ σεβαστοῦ Καθηγουμένου, ὅπου καί συμπροσευχήθηκαν ὑπέρ τούς χίλιους προσκυνητές. Ὁ Θεός διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου, πέραν τῆς δρόσου τῆς πνευματικῆς πανδαισίας, φρόντισε ἐφέτος νά ὑπάρχει μιά δροσερή αὔρα, πού ἔπνεε καί ἀνακούφιζε τούς προσκυνητές ἀπό τή θέρμη τοῦ καλοκαιριοῦ.





Ὁ σεβαστός καθηγούμενος Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος στά ἑόρτια κηρύγματά του τόνισε μεταξύ ἄλλων ὅτι «συναχθήκαμε ἐδῶ γιά νά ἐκφράσουμε ὅλοι μας τά αἰσθήματα εὐχαριστίας καί εὐγνωμοσύνης πρός τόν ἅγιο προστάτη τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ὁ ἅγιος Νικόδημος, ὁ κατά κοινήν ὁμολογία μεγαλύτερος θεολόγος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τήν Ἅλωση, μέσα στά συγγράμματά του μᾶς ἄφησε τό καταστάλαγμα τῶν πνευματικῶν του ἐμπειριῶν. Ὑπῆρξε ἕνας κορυφαῖος ἐκφραστής τοῦ ὁσιακοῦ βίου, ἕνας ἐξαίρετος Θεολόγος, ἕνας παραδοσιακός Κολλυβάς, ἡ θύρα πού ὁδηγεῖ στήν Ὀρθόδοξη πνευματικότητα, ὁ ἀσίγαστος διαχρονικός διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους μας. Ὅπως ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, μέ τά κηρύγματά του ζωντάνεψε τή πίστη καί τήν ἐλπίδα τοῦ Γένους τό ἴδιο ἔκανε καί ὁ ἅγιος Νικόδημος μέ τούς ὑπέρ τούς 100 τόμους τῶν βιβλίων του. Μέ τά βιβλία του «ἔμπαινε» στά σπίτια τῶν σκλαβωμένων ὀρθοδόξων γιά νά τούς διδάξει καί νά τούς φωτίσει. Συνέγραφε “γιά τήν κοινήν ἁπάντων τῶν ὀρθοδόξων ὠφέλειαν”, ὅπως ἔγραφε χαρακτηριστικά σέ ὅλα τά προοίμια τῶν βιβλίων του. Συνδύαζε ἁγιότητα βίου, ἄσκηση καί συγγραφική παραγωγή σέ ἐκεῖνα τά δύσκολα καί σκοτεινά χρόνια τῆς δουλείας.









»Ὁ ἅγιος Νικόδημος ἦταν ἐραστής τῆς μονολόγιστης προσευχῆς, τῆς γνωστῆς ἐπίκλησης “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με”. Ἔγραφε ὁ Ἅγιος: “Ὁ Ἰησοῦς ἄς εἶναι γλυκύ μελέτημα τῆς καρδίας σου, ὀ Ἰησοῦς ἄς εἶναι τό ἐντρύφημα τῆς γλώσσας σου, ὁ Ἰησοῦς ἅς εἶναι συνεχής ἀσχολία καί ἰδέα τοῦ νοῦ σου. Καί μέ συντομία, ὁ Ἰησοῦς ἄς εἶναι ἡ ἀναπνοή σου”.

»Ἤλθαμε σήμερα ἐδῶ, πρόσθεσε χαρακτηριστικά ὁ ἅγιος Καθηγούμενος, μέ τήν ἐλπίδα καί τήν προσδοκία ὅτι δύναμις θά ἐξέλθει μέσα ἀπό τό ἱερό λείψανο τοῦ Ἁγίου, ἀπό τήν ἁγία εἰκόνα του καί ἀπό τή μυσταγωγία τῆς θείας Λειτουργίας, ὅπως ἀκούσαμε καί στό ἱερό Εὐαγγέλιο, «ὅτι δύναμις παρά» τοῦ Ἰησοῦ «ἐξήρχετο καὶ ἰᾶτο πάντας» (Λουκᾶ 6, 19). Δύναμις, πού θά μᾶς βοηθήσει στόν πνευματικό μας ἀγώνα».




Τή φετινή ἱερά Πανήγυρη ἐλάμπρυνε μέ τήν παρουσία της ἡ Χορωδία «Θεσσαλονικεῖς Ὑμνωδοί», τοῦ Ἀναπληρωτῆ Καθηγητῆ Α.Π.Θ. κ.Ἰωάννη Λιάκου, Πρωτοψάλτη τοῦ ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ Θεσσαλονίκης. Ὁ σεβαστός Καθηγούμενος εὐχαρίστησε τόν μουσικολογιώτατο Χοράρχη καί τή συνοδία του γιά τήν πνευματική εὐωχία πού χάρισαν στούς πιστούς αὐτές τίς δύο ἡμέρες, γιά τήν κατανυκτική καί παραδοσιακή ἀπόδοση τῶν μελισμάτων τῆς ἱερᾶς Πανηγύρεως, ἡ ὁποία πήγαζε ἀπό μία ζέουσα καρδιά, ἀπό μία καρδιά μέ βαθιά πίστη. «Σᾶς εὐχαριστοῦμε πολύ», ὑπογράμμισε ὁ σεβαστός Καθηγούμενος, «γιατί μᾶς ἀνεβάσατε στίς πύλες τοῦ οὐρανοῦ, στόν Παράδεισο».



Τό ἀπόγευμα τῆς κυριωνύμου ἡμέρας ἐτελέσθη Παράκληση στόν προστάτη καί ἔφορο τῆς Μονῆς ἅγιο Νικόδημο, κατόπιν τό καθιερωμένο ἱερό Εὐχέλαιο καί στή συνέχεια ὁ Μέγας Ἑσπερινός «τῶν Κτητόρων», ὅπου εἴχαμε τήν εὐκαιρία νά προσκυνήσουμε καί τό χεράκι τοῦ ἁγίου παιδομάρτυρος Κηρύκου. Στή συνέχεια, κατά τήν τέλεση τοῦ Κτητορικοῦ Μνημοσύνου, προσευχηθήκαμε γιά τήν ἀνάπαυση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀοιδίμου καί ἀειμνήστου Κτήτορα, Χρυσοστόμου ἱερομονάχου Ἁγιονικοδημίτη, πρώτου Καθηγουμένου καί πατέρα ἡμῶν, καί ὅλων ἐκείνων πού ὡς ἀρωγοί στό ἔργο του συνέβαλαν μέ κάθε τρόπο στήν ἀνέγερση τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου