Όταν είναι σκληρή η καρδιά τι δάκρυα να βγάλουν τα μάτια

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Πόσες φορές εμείς μετανοούμε και δεν έχουμε χαρά! Είναι βέβαιο τότε ότι θα ξαναπέσουμε. Πόσες φορές εξομολογούμεθα και δεν πυρπολείται και δεν μεθάει η καρδιά μας! Προφανώς, είναι ψεύτικος αυτός ο οίνος.

Πόσες φορές πιστεύουμε ότι βρήκαμε την αλήθεια ή την χαρά, αλλά δεν έχουμε τον οίνο, το δάκρυ το πνευματικό! Έως πότε λοιπόν θα είναι ψεύτικη η χαρά μου, η λύπη μου, ψεύτικες οι μετάνοιές μου, όλες οι προσφορές μου και οι θυσίες μου για τον Θεό; Εώς πότε θα αμελώ και θα ζω αυτή την ψευδότητα;

«Να πλέετε κόντρα στο ρεύμα...»

 Άγιος Λουκάς ο ιατρός

«…Ήταν σκληρή και δύσκολη η ζωή μου, αλλά ουδέποτε προσευχήθηκα στον Θεό να γίνει εύκολη.

Διότι είναι «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν καὶ ὀλίγοι εἰσιν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν» (Ματθ. 7, 14). Και ακόμη, «διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 14, 22)…».

«..Για πολύ καιρό και με μεγάλη επιμονή έπλεα κόντρα στο ρεύμα και σε σας τα παιδιά μου κληροδοτώ να πλέετε κόντρα στο ρεύμα, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.

Ἡ ὑπομονὴ ἁγιάζει

 Βοϊνέσκος Νικόλαος

Πρὶν μερικὰ χρόνια μία κυρία ἔστειλε ἕνα γράμμα στὸν μακαριστὸ γέροντα Ἐφραὶμ τὸν Κατουνακιώτη καὶ τοῦ ἔγραφε ὅτι ἔχει πολλὰ βάσανα, μεγάλο σταυρὸ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ σηκώσει τὸν Σταυρό της.

Καὶ ὁ γέροντας Ἐφραὶμ τῆς ἀπάντησε: «Μοῦ γράφεις ὅτι ἔχεις πολλὰ βάσανα. Καὶ ἐγώ σοῦ λέγω τόσο τὸ καλύτερο γιὰ τὴν ψυχή σου! Ὁ Θεὸς πού σοῦ δίδει αὐτὰ τὰ βάσανα γνωρίζει ὅτι τόσα βαστάζεις, σὲ τόσα ἀντέχει ἡ ψυχή σου, ἄν σοῦ δώσει περισσότερα θὰ πέσεις, ἐάν σοῦ δώσει ὀλιγοτέρα βάσανα σὲ ἀδικεῖ, ἀπὸ αἰώνιο μισθό, ἀπὸ αἰώνια χαρά...»

Πῶς νὰ νικήσης τοὺς κακοὺς λογισμούς

Ἅγιος Δημήτριος τοῦ Ροστώφ

Ἀπὸ τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς ποὺ πολεμοῦν τὸν ἄνθρωπο, τρεῖς εἶναι οἱ πιὸ σκληροί: τῆς ἀπιστίας, τῆς βλασφημίας καὶ τῆς πορνείας.

…Πρόσεξε, καὶ θὰ διαπιστώσης ὅτι καὶ τὰ τρία εἴδη τῶν λογισμῶν γεννιοῦνται συχνὰ ἀπὸ τὴν κατάκρισι. Μὴν κατακρίνης τὸν ἀδελφό σου καὶ θὰ καταφέρης γενναῖο πλῆγμα στοὺς πονηροὺς λογισμούς. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ πόλεμος τῶν λογισμῶν ταλαιπωρεῖ συνήθως τοὺς ὑπερηφάνους καὶ φθονερούς, ὁ πιὸ σίγουρος τρόπος γιὰ ν’ ἀπαλλαγῆς ἀπ’ αὐτὸν εἶναι νὰ καλλιεργήσης μέσα σου τὴν ταπείνωσι καὶ τὴν ἀκακία.

Με ό,τι θα φύγει ο άνθρωπος από δω, μ΄αυτό και θα παρουσιαστεί μπροστά στο κριτήριο του Χριστού

 Άγιος Τύχων, αρχιεπίσκοπος Βορονέζ και Ζαντόνσκ

Η σκέψη του θανάτου είναι ικανή να παρακινήσει τον αμαρτωλό σε μετάνοια. Μας είναι και γνωστός και άγνωστος ο θάνατος. Γνωστός, γιατί ξέρουμε ότι όλοι θα πεθάνουμε. Άγνωστος, γιατί δεν ξέρουμε πότε, πού και πώς θα πεθάνουμε.

Όσο περισσότερο ζούμε, τόσο περισσότερο μικραίνει η ζωή μας, τόσο λιγοστεύουν οι μέρες μας και πλησιάζουμε στον θάνατο.

Είμαστε πιο κοντά του σήμερα απ΄ό,τι χθές, αυτή την ώρα απ΄ό,τι την προηγούμενη. Ο θάνατος βαδίζει αόρατος πίσω απ΄τον καθένα και τον αρπάζει τότε που δεν το υποπτεύεται. Εντούτοις, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι - και μάλιστα οι υγιείς και οι δυνατοί - κάνουν τις ακόλουθες σκέψεις για τον ευατό τους:

- Εγώ θα ζήσω ακόμη αρκετά. Είναι πολύ μακριά το τέλος μου. Θα μαζέψω πλούτη και θα ευφραίνομαι.

Μα ορμάει ξαφνικά εναντίον τους ο θάνατος και σβήνουν τα όνειρα και οι επιθυμίες. Και πεθαίνει γρήγορα εκείνος που έταξε στον εαυτό του μακροζωία. Και αφήνει τ΄αγαθά του και το σώμα του στον κόσμο εκείνος που ήθελε να συγκεντρώνει πλούτη. Άγνωστο λοιπόν μας είναι το τέλος, χριστιανοί.

Τὸ Ταξίδι!…

 

Ἕνας βασιλιᾶς εἶχε, ὅπως συνηθιζόταν παλαιότερα, ἕναν γελωτοποιό. Μιὰ μέρα, δίνοντάς του ἕνα μπαστούνι, τοῦ εἶπε:

   - Αὐτὸ θὰ τὸ κρατᾶς πάντοτε μαζί σου, ἕως ὅτου νὰ βρεῖς κάποιον πιὸ κουτὸ ἀπὸ σένα, σ’ αὐτὸν θὰ τὸ δώσεις. Εἶναι τὸ σκῆπτρο τῆς βλακείας!

   Πέρασε πολὺς καιρὸς ἀπὸ τότε καὶ ὁ γελωτοποιὸς κρατοῦσε πάντοτε τὸ μπαστούνι, χωρὶς νὰ μπορεῖ ν’ ἀποδείξει κάποιον πιὸ κουτὸ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του.

   Κάποτε ὁ βασιλιᾶς ἀρρώστησε βαρειά. Μαζὶ μὲ ἄλλους ἀπ’ τὸ παλάτι ἦλθε νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ καὶ ὁ γελωτοποιός. Ὅταν τὸν ρώτησε γιὰ τὴν ὑγεία του, ὁ βασιλιᾶς ἀπάντησε:

Τι να κάνουμε τον καιρό πού έχουμε στεναχώριες;

Γέροντας Θαδδαίος

Συχνά στη ζωή έρχεται και μας χτυπά κύμα δύσκολων σκέψεων, κύμα στεναχώριας.

Το καλύτερο απ’ όλα είναι να σωπαίνουμε. Δεν χρειάζεται εμείς πολύ να σκεφτόμαστε. Ο Κύριος ξέρει, προνοεί πόσο μπορούμε να αντέξουμε. Ποιο βάρος στεναχώριας μπορούμε να σηκώσουμε.

Σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει αμέσως να πλησιάσουμε τον Κύριο, ο όποιος είναι για μας, σαν το ζεστό σπίτι μας τον χειμώνα. Να σιωπούμε. Καλό είναι να σιωπούμε, επειδή αμέσως δεν μπορούμε να νικήσουμε το κύμα των δύσκολων σκέψεων και της στεναχώριας.

Συχνά μας έρχονται σκέψεις για το μέλλον μας πού είναι γεμάτο ανασφάλεια. Αναρωτιόμαστε: «Πώς θα τελειώσουμε αυτή τη δουλειά, πώς θα λυθεί αυτό το πρόβλημα;

Γι’ αυτό είναι καλό να σιωπούμε, να ηρεμούμε και να απασχολούμε με κάτι τον νου μας.

Επειδή ο νους μας έχει συνηθίσει να πλανιέται παντού, γι’ αυτό πρέπει να του δίνουμε μια καλή απα­σχόληση. Ή απασχόληση αυτή είναι η προσευχή.

Έχουμε παντοδύναμο Πατέρα και αυτό να μας δίνει μεγάλη ελπίδα

 π. Θεόδωρος Β. Μπατάκας

Η ασθένεια, η θλίψη και ο πόνος οδηγούν τον καλοπροαίρετο άνθρωπο στην ολόθερμη και θεάρεστη προσευχή, η οποία φέρνει μεγάλα καλά στην ψυχή, όπως την πνευματική ευφορία, την παρηγοριά στη θλίψη, την ανακούφιση στον πόνο και κρατά τον άνθρωπο σταθερό στον δρόμο της σωτηρίας.

Μην αφήνετε τη θλίψη να κυριαρχεί στη ζωή σας.

Έχουμε παντοδύναμο Πατέρα και αυτό να σας δίνει μεγάλη ελπίδα.

Να κάνετε μόνο θετικούς και άγιους λογισμούς. Η θλίψη σου είναι αποτέλεσμα του εγωισμού σου.

Θέλεις να κάνεις πολλά, αλλά δεν μπορείς. Θέλεις να ανεβείς πνευματικά, αλλά, επειδή δεν μπορείς απελπίζεσαι.

Λάθος. Δεν είναι δική μας προσπάθεια που θα μας βοηθήσει ν’ ανεβούμε πνευματικά, αλλά ο Θεός θα το επιτρέψει την κατάλληλη ώρα. Εκείνος είναι πάνσοφος και ξέρει τι μας ωφελεί. Όταν εκείνος το θελήσει, δέξου αυτά που μπορείς να κάνεις.

Αν τακτοποιηθούμε εσωτερικά τότε όλα θα τακτοποιηθούν γύρω μας και εξωτερικά

 π. Διονύσιος Ταμπάκης

Είπε ένας μοναχός:

Φαντάζεστε να έχουμε ένα πανάκριβο αμάξι φτιαγμένο από χρυσό και αφού το αγοράσουμε με οικονομίες μίας ολόκληρης ζωής να το χρησιμοποιήσουμε ύστερα για να αποθηκεύουμε μέσα κοπριές.

Έτσι και εμείς ενώ ως Εικόνες Θεού είμαστε τα πολυτιμότερα πλάσματα Του Θεού καταντάμε με την ά-θεη και α-μετανόητη ζωή μας αποθήκη κοπριάς.

-Γιατί Γέροντα πρέπει να νηστεύουμε να αγρυπνούμε, να εγκρατευόματσε να ταλαιπωρούμαστε και να πονάμε τηρώντας τις ευαγγελικές εντολές ενώ ο Χριστός μας θέλει χαρούμενους και ελεύθερους;
Δεν φαίνεται λίγο οξύμωρο;

Επιστολή προς κάποιον που είχε μελαγχολήσει

 Ἰωάννης Ἀλεξέγιεβ (Πνευματικός τῆς μονῆς Βάλαμο)

Ἀδίκως στενοχωριέσαι μὲ τή μελαγχολική σου ἐπιστολή• εἴμαστε ἄνθρωποι καὶ οἱ καταστάσεις μας ἀλλάζουν. Καλὸ εἶναι πού γράφεις αὐτά πού σοῦ συμβαίνουν. Αὐτὰ δὲ μὲ στενοχωροῦν, ἀπεναντίας χαίρομαι πού μοῦ τὰ γράφεις ὅλα ἁπλᾶ καὶ χωρὶς νὰ ντρέπεσαι.

Ἡ φαντασία καὶ ἡ μνήμη ἀποτελοῦν μία ἐσωτερικὴ αἴσθηση. Μερικὲς φορὲς τὰ περασμένα ἔρχονται στὸ νοῦ τόσο ζωντανά, ὡς νὰ σὲ σφυροκοποῦν. Τότε χρειάζεται προσευχὴ μὲ συγκεντρωμένη τὴν προσοχὴ καὶ ὑπομονή. Ἡ μνήμη πρέπει νὰ γεμίζει ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων.

Μὲ μιά λέξη: ὁ νοῦς δέν πρέπει νὰ μένει ἀργός. Ἡ μνήμη τῶν περασμένων πραγμάτων πρέπει νὰ ἀντικαθίσταται μὲ ἄλλες σκέψεις, ὁπότε τὰ παλαιὰ σιγά-σιγὰ φεύγουν καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ καὶ ἡ μελαγχολία. Στήν ἴδια καρδιά δὲν μποροῦν νὰ κατοικοῦν δύο κύριοι.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΑΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ «ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ» 2024

ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ

«ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ»

Μεσαῖο Θεσσαλονίκης (τηλ. 697 6188453)

Κυριακή 9 Ἰουνίου

Ἀπόγευμα

(Ἀνάμνηση τῆς ὑποδοχῆς τῆς ἱερᾶς εἰκόνος

τῆς Παναγίας «Ἄξιόν Ἐστιν» - Ἁγίου Λουκᾶ Κριμαίας)

5.00-5.30 μ.μ.: Παράκληση στήν Παναγία «Ἄξιόν Ἐστιν»

5.30-6.30 μ.μ.: Ἱερό Εὐχέλαιο

6.30-8.30 μ.μ.: Λιτάνευση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας καί στή συνέχεια

Μέγας Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Λαγκαδᾶ, Λητῆς καί Ρεντίνης κ.κ. Πλάτωνος

 

Δευτέρα 10 Ἰουνίου

Πρωί

(Ἁγίου Λουκᾶ Κριμαίας τοῦ ἰατροῦ)

6.00-10.30 π.μ.: Ὄρθρος, Ἁγιασμός, Ἀρχιερατική θεία Λειτουργία ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδᾶ, Λητῆς & Ρεντίνης κ.κ. Πλάτωνος

Η συντριβή του «εγώ», η πίστη του «εμείς»

Μανώλης Κοττάκης

Όποτε μου δίνεται η ευκαιρία για απόδραση από την πνιγηρή πολιτική ατμόσφαιρα των Αθηνών, στην οποία επικρατεί συνήθως η υποκρισία και η διπροσωπία, σπεύδω στη Μακεδονία, στην Ήπειρο και τη Θράκη. Στους ίσιους ανθρώπους. Σ’ αυτούς που όταν σου λένε «ναι» δεν εννοούν «ίσως» και σε εκείνους που όταν λένε «όχι» δεν εννοούν «θα τα βρούμε».

Η ανθρώπινη επικοινωνία στον Βορρά είναι απόλαυση. Δεν ψάχνεις να βρεις τι κρύβεται από πίσω, όπως συνήθως ψάχνουμε εμείς συνωμοτικά στον Νότο, εκπαιδευμένοι από το σύνδρομο της διπλής σκέψης που μας άφησε κληρονομιά η Οθωμανική Αυτοκρατορία, για να κρύβουμε τι πραγματικά έχουμε στο μυαλό μας. Τα σχέδιά μας. Εδώ πάνω ο κόσμος κατά βάση είναι έντιμος και άδολος!

Ήταν, λοιπόν, αληθινή χαρά για μένα να ανταποκριθώ στην πρόσκληση που μου απηύθυνε ο καθηγούμενος του Ιερού Κοινοβίου Οσίου Νικοδήμου στο Κιλκίς Χρυσόστομος, ένας λεβέντης Θεσσαλονικιός, να μιλήσω στην ετήσια εκδήλωση της μονής για το νόημα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης. Έχω υποστηρίξει κι άλλες φορές ότι πρέπει να κρατήσουμε το κερί της εθνικής μνήμης αναμμένο, γιατί μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να φουντώσει ξανά και να γίνει φλόγα. Λαμπάδα. Αλλά προς μεγάλη μου απογοήτευση κάθε χρόνο παρατηρώ ότι η πολιτική μας ηγεσία αρνείται να γράψει μια λέξη στο X για το συγκλονιστικό αυτό γεγονός, που σημάδεψε μια αυτοκρατορία 1.000 ετών. Τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.

Ο άνθρωπος γεννιέται όχι για ν’ αναπαύεται, αλλά για ν’ αγωνίζεται...

 Άγιος Σεβαστιανός Καραγκαντίνσκι (1884 –1966)

Σ’ όποιον παραπονιόταν για τις καθημερινές δυσκολίες της ζωής και για τις συνεχείς ενοχλήσεις από τους ανθρώπους, τους δαίμονες, τα πάθη κ.λπ., αποκρινόταν:

- Μην περιμένεις άνεση και ανάπαυση σε τούτη τη ζωή. 

Ανάπαυση θα βρεις, ίσως, όταν θα ψάλουν για σένα: 

«Μετά των άγιων ανάπαυσον, Χριστέ, την ψυχήν του δούλου σου...». 

Πικρές αλήθειες από τον Άγιο Γέροντα Παΐσιο

 

Η σημερινή κατάσταση δεν βοηθάει τον κόσμο. Άλλοτε η ζωή ήταν ήρεμη και οι άνθρωποι ήταν ήρεμοι και η βιασύνη που μπήκε στον κόσμο έκανε τους ανθρώπους ανυπόμονους. Παλιά ήξερε κανείς ότι θα φάη ντομάτα τέλη Ιουνίου, δεν τον απασχολούσε. Περίμενε τον Αύγουστο να φάη καρπούζι.

Ήξερε, τότε θα φάη σύκα, τότε θα φάει πεπόνι. Σήμερα τι γίνεται; θα πάει να φέρει ντομάτες από την Αίγυπτο νωρίτερα, δεν θέλει πορτοκάλια που έχουν τις ίδιες βιταμίνες. "Βρε, παιδάκι μου, κάνε υπομονή και φάε κάτι άλλο τώρα". Όχι, θα πάει καλά και σώνει να φέρει από την Αίγυπτο ντομάτες.

Μανώλης Κοττάκης: «Ἀλησμόνητες Πατρίδες, τά σύνορα τῆς δικῆς μας καρδιᾶς!»

Ὁμιλία πού πραγματοποιήθηκε στό μεγάλο Ἀρχονταρίκι τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου τήν Τρίτη, 28 Μαΐου 2024.

Η Αποκαθήλωση - Μεγάλη Παρασκευή στο Ιερό Κοινόβιο Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου 3 Μαΐου 2024

Στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου τελέσθηκε, ὅπως κάθε χρόνο, μέ μεγάλη κατάνυξη καί μεγάλη συμμετοχή εὐσεβῶν πιστῶν στίς 3 τό μεσημέρι τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, ὁ Ἑσπερινός τῆς Ἀποκαθήλωσης. Στό μοναστήρι, πού ἀποτελεῖ Μετόχι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σίμωνος Πέτρας Ἁγίου Ὄρους καί βρίσκεται στίς παρυφές τοῦ ὄρους Πάϊκου στόν Πεντάλοφο Γουμένισσας, πλῆθος κόσμου εἶχε ἀρχίσει νά συγκεντρώνεται ἀπό τό πρωί, προσμένοντας τήν ἔναρξη αὐτῆς τῆς, γεμάτης μοναδικό μεγαλεῖο, τελετῆς.

Ο Θεός προγνωρίζει, αλλά δεν προορίζει

 Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Είναι ασύλληπτη η γνώση του Θεού απ’ τον δικό μας νου. Είναι άπειρη, περιλαμβάνει όλα τα όντα, ορατά και αόρατα, έσχατα και αρχαία. Τα γνωρίζει ο Θεός όλα με ακρίβεια, σε όλο το βάθος και το πλάτος τους. Ο Κύριος γνωρίζει εμάς, πριν γνωρίσομε εμείς τον εαυτό μας. Γνωρίζει τις διαθέσεις μας και την παραμικρή μας σκέψη, τους λογισμούς, τις αποφάσεις μας, πριν να τις πάρουμε. Αλλά και προ της συλλήψεώς μας και προ καταβολής κόσμου μας γνώριζε καλά. 

Το Πνεύμα το Άγιο εισχωρεί παντού. Γι’ αυτό εκείνος που εμφορείται υπό του Αγίου Πνεύματος έχει και αυτός τη γνώση του Θεού. Γνωρίζει το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον. Του τα φανερώνει το Άγιο Πνεύμα. Τίποτα δεν είναι άγνωστο στον Θεό απ’ τις πράξεις μας, αλλά γράφονται όλα.

Πῶς νὰ ἐξομολογούμαστε καὶ πῶς νὰ συγχωρούμαστε

Ὁσίου Γεωργίου (Καρσλίδη)

 

   Ὅταν πρόκειται νὰ κοινωνήσετε χρειάζεται προετοιμασία. Πρῶτο καὶ βασικὸ εἶναι ἡ ἐξομολόγηση. Ὅ,τι σᾶς βαραίνει τὴν ψυχή σας, δηλαδὴ ποῦ φταίξατε, νὰ τὸ πεῖτε στὸν πνευματικό σας πατέρα καὶ πάντα νὰ ἐξομολογεῖστε στὸν ἴδιο πνευματικό, ὄχι κάθε φορὰ νὰ ἀλλάζετε πνευματικό.

Γιατὶ ὅπως πᾶμε σ᾿ ἕνα καλὸ γιατρὸ καὶ γιὰ πρώτη φορὰ μᾶς ρωτάει πῶς λέγεσαι καὶ μᾶς κάνει κάρτα καὶ ὅταν ξαναπᾶμε δὲν τὰ λέμε ἀπὸ τὴν ἀρχή, ἀλλὰ παίρνει ὁ γιατρὸς τὴν κάρτα μας καὶ μὲ λίγα λόγια ποὺ θὰ μᾶς ρωτήσει, μᾶς δίνει τὰ φάρμακα ποὺ πρέπει νὰ πάρουμε, ἔτσι καὶ ὁ πνευματικός μας πρέπει νὰ ξέρει πῶς βαδίζουμε στὴν ζωή μας καὶ ἀφοῦ ἐξομολογηθοῦμε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς, χωρὶς νὰ κρύψουμε καὶ τὸ ἐλάχιστο ἁμάρτημά μας, πλένουμε τὴν ψυχή μας, ὅπως, ὅταν πρόκειται νὰ πάρουμε τὴν Ἁγία Κοινωνία.

Πώς μπορεί να προφυλαχθεί κάποιος από τα μάγια

 Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Για να φυλάγεστε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι - μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες - κρεμασμένο στο λαιμό σας τον τίμιο Σταυρό.

Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του Σταυρού και φεύγουν μακριά όταν τον βλέπουν.

Άλλωστε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον Άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβούνται περισσότερο· τον Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη Θεία Κοινωνία.

Για την αγάπη του Θεού και την αγάπη του ανθρώπου

Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί. Εάν, όπως λένε και οι άγιοι Πατέρες, επωφελούμεθα από τον Θεό, σημαίνει ότι επωφελούμεθα από την αγάπη. Αν βλέπουμε και γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι πανταχού παρών και αν είμαστε με την καρδιά ενωμένοι μαζί Του, τότε Εκείνος θα μας μάθει πώς να αγαπάμε τον πλησίον μας, επειδή εμείς δε γνωρίζουμε πώς να αγαπάμε ούτε τον Θεό ούτε και τον πλησίον μας.

Στη δική μας Θεϊκή αγάπη, την οποία φύτεψε ο Θεός μέσα μας, συχνά μπερδεύονται καταχθόνια πνεύματα, έτσι που μας απομακρύνουν εντελώς από τον ορθό δρόμο της αληθινής και πραγματικής αγάπης. Στην πραγματικότητα οι υποδείξεις τους είναι συνυφασμένες με τις αισθήσεις και τα αισθήματα αυτού του κόσμου, με τις επίγειες ηδονές· και αυτό τότε γίνεται υποδούλωση.

Αν όλοι το έκαναν αυτό ο κόσμος θα ήταν καλύτερος!!

 Ευτυχία Κολιού

Άκουσα τη μάνα μου σήμερα να ζητάει αλάτι από τους γείτονες.

Έμεινα έκπληκτη και της φώναξα.

Μην ζητάς αλάτι από τούς γείτονες, πάω αμέσως να πάρω.

Περίμενε κόρη μου, μου λέει :

Έχουμε αλάτι και δεν μας λείπει τίποτε.

Απλώς οι γείτονες είναι πολύ φτωχοί και πάντα μου ζητούν κάτι που δεν έχουν.

Ευχαριστώ!

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστόμος

Και πώς θα είναι γεμάτη από ευχαρίστησι η καρδιά μας; Αν ασκήσουμε και συνηθίσουμε τον εαυτό μας να ευχαριστή τον Θεό, όχι μόνον όταν παίρνει, αλλά και όταν δεν ικανοποιηθή το αίτημά μας.

Διότι ο Θεός άλλοτε δίνει αυτό που ζητάμε και άλλοτε όχι, αλλά και τα δύο τα κάνει για το συμφέρον μας.

Ώστε είτε λάβεις, είτε δεν λάβεις, έλαβες με το ότι δεν έλαβες˙ είτε πετύχεις στο αίτημά σου, είτε δεν πετύχεις, πέτυχες με το ότι δεν πέτυχες σ’ αυτό που ζητούσες.

Συμβαίνει δηλαδή μερικές φορές, όταν δεν παίρνουμε αυτό που ζητάμε, να έχουμε μεγαλύτερο κέρδος, παρά αν το παίρναμε.

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 27 - 04 - 2024

 

Χαρισματικὴ Ὁδὸς

Ἀρχιμ. Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτου

“Ἡ πνευματικὴ ζωὴ δὲν εἶναι νὰ ἀποκτήσω κάτι ποὺ δὲν ἔχω, ἀλλὰ νὰ ἀνακαλύψω αὐτὸ ποὺ ἤδη ἔχω, νὰ ζωογονήσω μέσα μου αὐτὸ ποὺ ἔλαβα ἀπὸ τὸν Θεό.

Αὐτὴ εἶναι ἡ δική μας νέκρα, τὸ ὅτι δὲν νοιώθομε, δὲν εἶναι ζωντανὸ γιὰ μᾶς, αὐτὸ ποὺ ἤδη μᾶς ἔχει δώσει ὁ Θεός. Ὁ Θεὸς ἐξετέλεσε τὸ ἔργο του, ἐκπλήρωσε τὴν ἀποστολὴ τοῦ καθ’ ὁλοκληρίαν, τὴν ἔφερε εἰς πέρας, ἔκανε τὰ πάντα.

Ἐμπλούτισε, γέμισε τὴν ζωή μας· δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο ποὺ θὰ μπορέσει νὰ χωρέσει ἡ ζωή μας· μόνο ποὺ ἐμεῖς ζοῦμε χωρὶς αὐτὸ τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ.

Τί εὐτυχία ἡ Ἀνάσταση!

Γεώργιος Παπαζάχος - Καθηγητής Ἰατρικῆς Σχολῆς

(Μιά στιγμή μέ τόν ἅγιο Πορφύριο τόν Καυσοκαλυβίτη)

Ἀντί ἄλλης Πασχάλιας εὐχῆς θά σᾶς μεταφέρω τά χαρμόσυνα ἀναστάσιμα βιώματα τοῦ μακαριστοῦ γέροντα Πορφυρίου, ὅπως τά ἔζησα μιά Τρίτη Διακαινησίμου στό κελλάκι του.

Μετά τήν καρδιολογική ἐξέταση καί τό συνηθισμένο καρδιογράφημα, μέ παρεκάλεσε νά μή φύγω. Κάθησα στό σκαμνάκι κοντά στό κρεββάτι του. Ἔλαμπε ἀπό χαρά τό πρόσωπό του.

Μέ ρώτησε:

- Ξέρεις τό τροπάριο πού λέει «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν…»;

Ο δεκάλογος των εκκλησιαζομένων

(Απαραίτητες συμπεριφορές των εκκλησιαζομένων)...

1. Μπαίνουμε στην Εκκλησία αθόρυβα.

2. Προσκυνούμε και ασπαζόμαστε τις άγιες εικόνες με ευλάβεια.

3. Δεν στεκόμαστε στην είσοδο της Εκκλησίας και γενικά δεν εμποδίζουμε τους άλλους που έρχονται.

Αν είσαι μόνος...

 

Αν είσαι μόνος αδελφέ, άρπαξε την ευκαιρία. Ανάπεμπε ύμνους στον Τρισάγιο Θεό μας.

Δόξαζέ Τον πολλές φορές στην διάρκεια της ημέρας, διότι κάποιοι άλλοι Τον υβρίζουν και Τον βλασφημούν (καθημερινώς).

Ύμνει την Παναγία μας, λέγε τους Χαιρετισμούς της. Είναι έργο αγγελικό. Τώρα δεν έχεις πλέον άλλες μέριμνες και φροντίδες οικογενειακές. Ίσως είσαι και συνταξιούχος. Εκμεταλλεύσου την περίστασι. Αγίαζε τον χρόνο σου.

Είσελθε εις το «ταμείον» σου [σε ένα ήσυχο σημείο η «στην καρδιά σου»] και προσεύχου, αδελφέ μου, μην αμελείς αυτό το καθήκον. Έχομε ευθύνη για την κατάστασι που επικρατεί γύρω μας...

Το θαυματουργό μαντηλάκι.

 

Ήταν ένας ληστής, πού είχε κάνει πολλά εγκλήματα. Τόν κυνηγούσε ή αστυνομία και τελικά τον επισήμανε κάπου, τόν λάβωσαν. Τόν συνέλαβαν και τόν πήγαν στο νοσοκομείο.

Εκεί κοντά του νοσηλευόταν και ένας αγιος άνθρωπος, ένας ερημίτης, που κατέβηκε για κάποια ανάγκη στήν πόλη άρρώστησε και τόν έβαλαν στο νοσοκομείο.

Ο ληστής λοιπόν, έτσι όπως ήταν στο κρεβάτι και πονούσε, έβλεπε ότι δεν πάει καλά η υγεία του και αισθανόταν ότι θα πεθάνει. Ένιωθε πολύ άσχημα ψυχολογικά γιατί άρχισε να θυμάται τίς λεηλασίες, τούς φόνους, τούς βιασμούς, και τίς κλοπές που έχει κάνει.

Ὁ ἀληθινός τρόπος τῆς Ἐξομολόγησης (συμβουλὴ πρός τὸν μετανοοῦντα)

 Χαράλαμπος Μουζουρίδης - Θεολόγος

α. Ἡ ἀναγκαιότητα τῆς μετάνοιας. 

Μετάνοια εἶναι ἡ ἐπανασύνδεση τῆς ἀποκοπείσης ἀγάπης μας πρὸς τὸν Θεό». Ο μετανοῶν διεσκόρπισε ἀσώτως τὸν πλοῦτο τῶν χαρισμάτων ποὺ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Θεό. Διοχέτευσε τὴν ἀγάπη του πρὸς τὴν ὕλη καὶ τὸν ἑαυτό του. Ἀπομονώθηκε στὸ ἄτομο του καὶ αἰχμαλωτίστηκε στὴν ἱκανοποίηση τῶν παθῶν. Λέει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος: « ᾧ γὰρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται» (Β΄ Πέτρ. 2,20).

Ἡ μετάνοια εἶναι ἡ προσωπικὴ συνάντηση τοῦ ἁμαρτωλοῦ μὲ τὸν Χριστό, ὁ ὁποῖος εἶναι «ὁ μόνος δυνάμενος» νὰ συγχωρήσει καὶ νὰ ἐλευθερώσει «τὸν πεσόντα στοὺς ληστές», διότι Αὐτὸς «ἠχμαλώτευσε αἰχμαλωσίαν». Δηλαδή, ὁ παγκάκιστος ἐχθρὸς μὲ τὴν παράβαση τοῦ Ἀδὰμ αἰχμαλώτισε τὸν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἔγινε ὑπόδουλός του. Ὁ Χριστὸς ποὺ ἀνέβηκε στὸν Σταυρὸ μᾶς ἀπάλλαξε μὲ τὸ αἷμα Του ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία τοῦ ἐχθροῦ, ἀφοῦ νίκησε αὐτὸν ποὺ μᾶς αἰχμαλώτισε. Ὁ ἄνθρωπος, ἐλεύθερος πλέον ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, μεταβαίνει στὸν παράδεισο καὶ ὄχι στὸν Ἅδη. Ἡ ἔμπρακτη ἁμαρτία μᾶς ὑποδουλώνει στὸν ἀνθρωποκτόνο. Ἡ ἐξομολόγηση μᾶς ἐλευθερώνει ἀπὸ τὸν θάνατο ποὺ ἐπιφέρει ἡ ἁμαρτία. Δὲν εἶναι ΝΤΡΟΠΗ, ἀφοῦ ὁ Χριστὸς μᾶς ἐξαγόρασε μὲ τὸ αἷμα Του, νὰ πετάξουμε πάλι τὸν ἑαυτό μας στὸν Ἅδη; Ἂς ἀποκτήσουμε «γρήγορο νοῦ, σώφρονα λογισμὸ» και λίγο φιλότιμο. Σὲ τοῦτον τὸν κόσμο πνέουν δύο ἄνεμοι: ὁ ἐφήμερος καὶ ὁ αἰώνιος. Ἀγάπη πρὸς τὸν κόσμο καὶ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό. Φρόνημα κοσμικὸ (σαρκικὸ) καὶ φρόνημα θεϊκὸ (πνευματικό). Λέει ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος: «Ἡ φιλία τοῦ κόσμου τούτου ἔχθρα πρὸς τὸν Θεὸ ἐστίν» (Ἰακ. 4,4). Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν κόσμο ἐχθρεύεται τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό. 

Αν ο αδελφός μου έχει άδικο;

 Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Μα, μπορεί να πει κάποιος, αν ο αδελφός μου έχει άδικο; είναι σωστό να με κάνει ό,τι θέλει;

Βεβαίως. Σωστό και φυσιολογικό είναι, διότι ο άνθρωπος ενεργεί σύμφωνα με τον χαρακτήρα του.

Όπως η λάμπα φωτίζει, όπως το δάπεδο στηρίζει, όπως ο τοίχος προστατεύει από τον ήλιο ή τον αέρα, έτσι ακριβώς και ο κάθε άνθρωπος ενεργεί ανάλογα με το τι είναι.

Ο νευρικός θα νευριάσει, ο πράος θα σου φερθεί με πραότητα, ο ευγενής θα σου μιλήσει με λεπτότητα, και ο αγενής είναι φυσικό να σου μιλήσει άσχημα.

Δεν πρέπει να περιφρονούμε κάτι που μοιάζει ασήμαντο...

Μητροπολίτου Άντονι Μπλούμ

Ποιες αμαρτίες είναι οι σημαντικότερες; Οι μικρές ή οι μεγάλες; Η παρακάτω ιστορία μάλλον θα μας βοηθήσει να απαντήσουμε στο ερώτημα...

Κάποτε, επισκέφτηκαν τον Άγιο Αλέξιο, έναν Ρώσο δια Χριστόν σαλό της επαρχίας Βορονέζ, δύο γυναίκες.

Η πρώτη βασανιζόταν από την συνείδησή της, καθώς είχε διαπράξει... "ένα φοβερό αμάρτημα", ενώ η άλλη δεν έκανε τίποτα άλλο απ' το να κλαψουρίζει:

- "Είμαι αμαρτωλή, όπως όλος ο κόσμος. Όπως ξέρετε πάτερ μου, είναι αδύνατον να ζει κανείς χωρίς ν' αμαρτάνει"!

Έδειξε με συγκεκριμένο τρόπο και στις δύο τι σήμαιναν τα λεγόμενά τους, και τις έστειλε σ' ένα χωράφι.

Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ καί ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου

 Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Ὁ Κύριος εἶπε στούς μαθητές Του:

«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι» (Ματθ. ιστ’ 24). Τί σημαίνει «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου»; Καί γιατί αὐτός «ὁ σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου», δηλαδή ὁ ἰδιαίτερος σταυρός τοῦ καθενός μας, ὀνομάζεται συνάμα καί «Σταυρός τοῦ Χριστοῦ»;

Περισσότερη πίστη και ελπίδα για λιγότερη στεναχώρια

Αγίου Νικολάου Αχρίδος

Στις δύσκολες μέρες που περνούμε, πού αλλού να στραφούμε για να λάβουμε δύναμη, πού αλλού να στηρίξουμε τις ελπίδες μας;….

Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσό­τερη είναι η στεναχώρια μας. Μία από τις σπου­δαιότερες ωφέλειες της πίστης είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου από τις πολλές στεναχώριες.

Όσο το παιδί γνωρίζει πως υπάρχει ο πατέ­ρας, που φροντίζει για το σπίτι και για όλες τις δουλειές του σπιτιού, κάθε στεναχώρια του τελειώνει γρήγορα με τραγούδι.

Ο φύλακας Άγγελός σου έχει πάει στην εκκλησία… (Διδακτική ιστορία)

 

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία στον Βίο του στάρετς Ναζάριου. Ταξίδευε κάποτε ο στάρετς με τον μαθητή του και τη μικρή άμαξα που την έσερνε το άλογό τους και έφτασαν ένα Σάββατο σε κάποιο χωριό, όπου έπρεπε να καταλύσουν γιατί ήταν ήδη αργά. Ζήτησαν να φιλοξενηθούν από τον ιερέα του χωριού. 

Ο ιερέας υποδέχτηκε τους ταξιδιώτες με χαρά και αφού συζήτησε με τον π. Ναζάριο τον εκτίμησε πάρα πολύ. Όταν έφτασε η ώρα που αρχίζει η ολονύκτια αγρυπνία της Κυριακής, ο π. Ναζάριος παρατήρησε ότι ο ιερέας δεν προετοιμαζόταν να κάνει την αγρυπνία και τον ρώτησε:

-Παππούλη, την Κυριακή το πρωΐ θα διαβάσεις την ακολουθία της αγρυπνίας;

Ο ιερέας απάντησε ότι λειτουργούσε πολύ σπάνια και ότι δεν είχε σκοπό να λειτουργήσει την άλλη μέρα.

Τα δάκρυα της χαράς και η χαρά των δακρύων

Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Ο άνθρωπος ζη κάθε ημέρα μέσα σε ένα τρελό μεθύσι, σε μιά ευφροσύνη, σε μία ικανοποίηση, σε μία «ευτυχία» και «ανάπαυσι», σε μία ευαρέσκεια και αυτάρκεια. Κάθε ημέρα αναπαύεται σε ένα στρώμα το οποίο προέρχεται από τις ποικίλες αμαρτίες του, στην πραγματικότητα όμως πίνει και τρώει τον εαυτό του, ζυμώνει το είναι του με τον εαυτό του.

Διότι, ποιος θα μπορούσε να επιζήσει και στον μεγαλύτερο πόνο, αν δεν είχε κάποια χαρά; Έχω την χαρά της γυναικός μου, την χαρά της ελπίδος, της αναγνωρίσεώς μου, του χρήματός μου, ποικίλες χαρές. Κάθε φορά βρίσκω και κάτι. Μπορεί να διαβάσω ένα περιοδικό και να με απορροφήσει πέντε ώρες. Αυτή η απορρόφηση είναι μία μέθη άνευ οίνου. Γνωρίζομε όμως ότι δεν είναι δυνατόν ο πιστός να έχει αληθινή ευφροσύνη χωρίς δάκρυα και αληθινή χαρά χωρίς λύπη. Δεν είναι δυνατόν επίσης να υπάρχει κατα Θεόν λύπη, δηλαδή μετάνοια αληθινή, άνευ της χαρμονής, άνευ της χαράς του Χριστού, άνευ της παρουσίας Του. Η λύπη είναι κατά Θεόν όταν είναι χαρμολύπη, και η χαρά είναι αληθινή, όταν βγαίνει από τα δάκρυα της μετανοίας.

Το πιο εύκολο πράγμα..!

 

Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Ιούδας. Λες πως είσαι φίλος, μα όταν βρεις την ευκαιρία, δε διστάζεις για τριάκοντα αργύρια, με ένα φιλί τους ανθρώπους σου να τους προδώσεις.

Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι ο Πιλάτος. Κάθε φορά που τα πράγματα ζορίζουν, εσύ ‘’νίπτεις τας χείρας σου’’. Δεν παίρνεις την ευθύνη ούτε για τις πράξεις σου, ούτε για τη ζωή σου.

Το πιο εύκολο πράγμα, είναι να είσαι και εσύ ένας από τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους. Για τον κόσμο όλο, τίμιος, δίκαιος, καθαρός, μέσα σου όμως, να κρύβεις, μίσος, οργή, ζήλεια, υπερηφάνεια, ασπλαχνία.

Μετά την εξομολόγηση

Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου

-Γέροντα, μετά την εξομολόγηση δικαιολογείται να νιώθεις βάρος;

-Γιατί να νιώθεις βάρος; Με μια σωστή εξομολόγηση σβήνουν όλα τα παλιά. Ανοίγονται νέα δεφτέρια. Έρχεται η Χάρις του Θεού και αλλάζει τελείως ο άνθρωπος. Χάνονται η ταραχή, η αγριάδα, το άγχος και έρχονται η γαλήνη, η ηρεμία. Τόσο αισθητό είναι αυτό ακόμη και εξωτερικά, που λέω σε μερικούς να φωτογραφηθούν πριν από την εξομολόγηση και μετά την εξομολόγηση, για να διαπιστώσουν και οι ίδιοι την καλή αλλοίωση, γιατί στο πρόσωπο ζωγραφίζεται η εσωτερική πνευματική κατάσταση. Τα μυστήρια της Εκκλησίας κάνουν θαύματα. Όσο πλησιάζει κανείς στον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, θεώνεται, και επόμενο είναι να ακτινοβολή και να προδίδεται από την θεία Χάρη.

-Δηλαδή, Γέροντα, μετά από μια ειλικρινή εξομολόγηση νιώθεις αμέσως χαρά;

Ο πρακτικός άνθρωπος

Ἅγιος Βαρσανούφιος

Ὅταν κάποιος δὲν συμπλέει μὲ τὸν σύγχρονο τρόπο ζωῆς, οἱ ὑπόλοιποι τὸν χαρακτηρίζουν ἀπαρχαιωμένο· ἀπολίθωμα· ἀπροσγείωτο· ἀνεδαφικό· ἄνθρωπο, χωρὶς πρακτικὴ σκέψη.

Καὶ ποιὸς ἄραγε εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὁ χωρὶς πρακτικὴ σκέψη; Ἐκεῖνος ποὺ δὲν κλέβει· ποὺ δὲν ἐκμεταλλεύεται πρόσωπα καὶ καταστάσεις.

Παράδειγμα, ἕνας μεγάλος στρατηγός, ὁ Τσερνιάγεφ. Πολέμησε ἐναντίον τῶν Τούρκων καὶ προσέφερε πολλὲς ὑπηρεσίες στὴν πατρίδα του. Ὅμως δὲν ἦταν ἄνθρωπος «πρακτικός». Ἐνῶ εἶχε δυνατότητα νὰ κάμει μεγάλη περιουσία, δὲν ἔκαμε! Γι’ αὐτό, οἱ «πρακτικοὶ» ἄνθρωποι τοῦ περιβάλλοντός του τὸν κατέκριναν! Τὸν ἔλεγαν βλάκα καὶ κουτό.

Το πάθος του καπνίσματος

Άγιος Αμβρόσιος της Όπτινα

Ένας μανιώδης καπνιστής από την Αγία Πετρούπολη, ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς Μαγιόρωφ, άρχισε κάποτε να αισθάνεται τις επιζήμιες συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία του.

Οι πολλές συμβουλές και παραινέσεις των φίλων του αποδείχθηκαν μάταιες. Τελικά το έτος 1888 ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς κατέφυγε στην βοήθεια του στάρετς Αμβροσίου και με επιστολή του ζήτησε να του υποδείξει τον τρόπο που θα καταπολεμήσει το πάθος του.

Σε γράμμα του με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1888 ο όσιος Αμβρόσιος απάντησε στον Αλέξιο Μαγιόρωφ τα εξής:

Ξύλο ἀπελέκητο

 

Φαντασθείτε, ότι μια ηλιόλουστη μέρα κάνετε περίπατο στο δάσος. Και μπροστά σας βλέπετε ένα κούτσουρο, ένα κορμό δένδρου. Αυθόρμητα σάς έρχεται η σκέψη:

-Αχ! να το είχα για το τζάκι μου!

Κάνει για φωτιά.

Με τα λόγια αυτά δείχνετε ότι, η μόνη άξια πού τού προσδίδετε είναι ότι κατάλληλο είναι μόνο για φωτιά.

Όμως. Ένας καλός και άξιος τεχνίτης, βλέποντάς το, κούτσουρο ακατέργαστο, Θα έκανε μια πολύ διαφορετική σκέψη. Θα σκεπτόταν, τι Θα μπορούσε να φτιάξει με ένα τέτοιο ξύλο απελέκητο! Γραφείο; Βιβλιοθήκη; Έπιπλο σκαλιστό κομψοτέχνημα;