ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 27 - 05 - 2023

 

Η Ελλάδα είναι η «Αγια Σοφιά» της οικουμένης

Δημήτρης Νατσιός - δάσκαλος

 «Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη,

Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις.

Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία,

το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους».

Έχουμε πλούσια και ωραία ιστορία. Είναι παιδαγωγός τα παθήματα του λαού μας. Και τα μεγαλεία και οι αθλιότητες. Το ιστορικό υφαντό μας έχει και τα τσαλακώματα και τους λεκέδες του «έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων ει», γιατί δεν αλλάζει η φύση των ανθρώπων κατά τον Θουκυδίδη. Μία περίοδος που ενδιαφέρει την τωρινή εποχή είναι η άλωση της Πόλης. Γιατί φτάσαμε σ’ αυτήν; Γιατί δεν απετράπη; Ποιοι παράγοντες συνετέλεσαν ώστε να απλωθεί πάνω από το Γένος η φρικτή Τουρκοκρατία; Υπάρχουν ομοιότητες με το σήμερα; Απαριθμώ:

Κυριακή των Αγίων 318 Πατέρων (Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΓΜΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΒΙΟ
Αδελφοί και Πατέρες,

Σ

ήμερα είναι μια εορτή μεταξύ δύο φωτεινών και σωτηρίων εορτών (της Αναλήψεως και της Πεντηκοστής). Σήμερα, μεταξύ δύο μεγάλων μέχρι τον ουρανό πανηγύρεων παρουσιάζονται οι πολύφωτοι αστέρες. Σήμερα, μεταξύ των δύο αρμάτων που έχουν δρόμο τον ουρανό, εμφανίζονται τριακόσιοι δεκαοκτώ αρματηλάτες, όχι βέβαια για να διευθύνουν την ορμή αυτών των δύο κατευθυνομένων αρμάτων, αλλά για να διευθύνουν αυτούς που απιστούν για Εκείνους που έχουν ανεβεί επάνω στα άρματα, και να τους οδηγήσουν στην πίστη, για το ότι το μεν ένα άρμα ανέβασε από τη γη προς τις ουράνιες αψίδες και τους κόλπους του Πατέρα από τη γη τον σαρκοφόρο Θεό Λόγο, το δε άλλο άρμα, ότι τον «άλλο Παράκλητο» (Ιω. ιδ’ 16) (το Άγιο Πνεύμα), αντί για τον Χριστό που αναλήφθηκε, Τον κατέβασε από τον ουρανό «σαν άνεμος που φυσούσε δυνατά» (Πράξ. β’ 3), για να εκπληρωθεί ο λόγος του Χριστού που έλεγε ότι «σας συμφέρει να φύγω εγώ. Γιατί, αν εγώ δεν φύγω, δεν θα έλθει σ’ έσας ο Παράκλητος, ενώ αν πάω εκεί θα Τον στείλω σ’ εσάς. Και όταν έλθει Εκείνος, θα ελέγξει τους ανθρώπους για την αμαρτία, για τη δικαιοσύνη και για την κρίση» (Ιω. ιε’ 7-8).

Αυτά, λοιπόν, που συνέβησαν με την απόφαση του Πατέρα, δηλαδή ο μεν Χριστός που ανέβηκε με απερίγραπτο τρόπο με τη σάρκα Του επάνω σε άρμα νέφους, το δε Πνεύμα που κατέβηκε με ακατάληπτο τρόπο με ήχο «σαν άνεμος που φυσούσε δυνατά» (Πράξ. β’ 2) και μοίρασε πύρινες γλώσσες στους μυημένους της Χάριτος, αυτά έπρεπε να ερμηνευθούν για να έχει ορθή πίστη «κάθε άνθρωπος που έρχεται στον κόσμο» (Ιωάν, α’ 9). Όμως αυτό το καλό το φθόνησε ο σατανάς και το σκότισε πολύ και έσπειρε ζιζάνια ποικίλων αιρέσεων και συνέλαβε έτσι πάρα πολλούς και αντί «όλοι να γίνουν και να είναι και να λέγονται Χριστιανοί», αποφάσισαν να είναι και να λέγονται αιρετικοί, δηλαδή Αρειανοί και Νεστοριανοί, Μακεδονιανοί και Ιακωβίτες και αυτοί κι εκείνοι, των οποίων τα δυσώδη ονόματα και μιαρά δόγματα δεν είναι αυτής της στιγμής να τα λέμε και να τα γράφουμε. Γιατί τότε υπήρχε μεταξύ των πιστών και των απίστων πολύς καπνός, διαμάχη και έριδα και σκάνδαλα. Γι’ αυτό και μεταξύ της Αναλήψεως του Χριστού και της καθόδου του Παρακλήτου συγκεντρώθηκαν, κινούμενοι από τον Θεό και με διαταγή του βασιλιά, στη μητρόπολη της Νίκαιας, οι ένδοξοι αυτοί Πατέρες, σαν φωτεινοί αστέρες και δραστήριοι γεωργοί και ενάρετοι κυβερνήτες και καλοί ποιμένες, και μείωσαν βέβαια αυτοί οι αστέρες το σκοτάδι της ασεβείας, αλλά ξερίζωσαν και ως γεωργοί τα αγκάθια της βλασφημίας και αντιμετώπισαν ως κυβερνήτες τα κύματα των αιρέσεων και έβγαλαν έξω ως ποιμένες και αφόρισαν και έδιωξαν μακριά από τα πρόβατα τους λύκους και δικαίως, ρίχνοντάς τα κάτω, καταπάτησαν τα φλύαρα δόγματά τους. Δεν επέτρεψαν να λέγονται ο Υιός και το Πνεύμα κτίσματα, όπως όρισαν εκείνοι με το κακό τους φρόνημα, αλλά καλά και άγια, με το Σύμβολο της Πίστεως, με δυνατή φωνή και ομόφωνα κήρυξαν τον Υιό και το Πνεύμα κτίστη και συντηρητή του κόσμου και ομοούσιο με τον Πατέρα. Και εμείς έτσι πιστέψαμε και πιστεύουμε, σύμφωνα με τη θεόπνευστη παράδοσή τους. Και είναι βέβαια η πίστη μας καλή και ορθή και άμεμπτη και εκτός από αυτήν δεν υπάρχει άλλη. Η ορθή πίστη όμως χρειάζεται και έργα άξια της πίστεως, ώστε όπως ακριβώς δυο εκλεκτά βόδια που τα έχει ζέψει ο Θεός, τα έργα να συμφωνήσουν με την πίστη, κι από αυτά να γίνεται ζωηφόρα η καλλιέργεια. Όταν όμως δεν έχουμε ορθή πίστη και είναι ρυπαρός ο βίος μας, τότε μοιάζουμε με κάποιον πολύ άφρονα άνθρωπο που έζεψε χοίρο με βόδι και προσπαθεί να σπείρει και να καλλιεργήσει και να τραφεί απ’ αυτά και να ζήσει και να γλιτώσει από τον θάνατο. Αυτόν, οι άνθρωποι που φοβούνται τον Θεό και ζουν στη γη, και οι Άγγελοι, βλέποντάς τον θα γελάσουν και θα πουν: «Ελάτε να δείτε έναν άνθρωπο που είναι εκτός εαυτού και παράφρονας, πώς έζεψε στο βόδι, χοίρο και νομίζει ότι θα σπείρει και θα καλλιεργήσει μ’ αυτά και θα ζήσει». Και εάν του πουν: «Τι κοπιάζεις άδικα, άνθρωπε; Δεν καταλαβαίνεις τι κατηγορία και γέλιο προξενείς για τον εαυτό σου; Πρέπει να ξέρεις ότι δεν συμφωνεί το βόδι να καλλιεργεί με τον χοίρο. Διότι μόνο του βοδιού έργο είναι το να σέρνει το άροτρο και να ανοίγει αυλάκι και να γίνεται η σπορά και η καλλιέργεια, του δε χοίρου τέχνη είναι το να σκάβει με τη μύτη του και να κυλιέται στον βόρβορο και όταν έλθει ο καιρός, να σφάζεται με μαχαίρι».

Ψαλτήρι: Θεμέλιος λίθος της καρδιακής προσευχής

Το ψαλτήρι είναι ένας πρακτικός τρόπος προσευχής, και μάλιστα πανάρχαιος τρόπος, αρχαιότερος ακόμα και από το «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν με», τη λεγομένη Ευχή. Που βεβαίως, δεν είναι μόνο για τους μοναχούς.

Το ψαλτήρι είναι μία προσευχή τριών χιλιάδων ετών, αν σκεφτούμε ότι ο Δαυίδ ο βασιλεύς που είναι ο πρώτος συντάκτης του ψαλτηρίου έζησε το 1000 π.Χ. Γιατί έχει τόση σημασία αυτό; Γιατί κατά την πάροδο των χρόνων αγιάστηκαν οι λέξεις.

Κάθε λέξη του ψαλτηρίου, αυτενεργεί στην καρδία. Όλοι οι εκκλησιαστικοί άνθρωποι μιλούν για τη Μετάνοια, μα ο Δαυίδ και οι ακόλουθοι μαθητές του, που το συμπλήρωσαν, τα έγραψαν με πόνο και κλάματα, όπως αναφέρει και ο Άγιος Ιάκωβος ο Τσαλίκης, καθώς πρόκειται για καρδιακές προσευχές. Και αφού σκοπός του Χριστιανού είναι να μάθει τη Μετάνοια, έπειτα και μέσω αυτής να φτάσει στην Εξομολόγηση, μετά στη Θεία Κοινωνία και τελικά στην Αγιότητα. Αυτή είναι η σειρά. Άρα χωρίς Προσευχή Μετάνοιας δεν υπάρχει δυνατότητα Αγιότητας. Τα υπόλοιπα είναι αγαπολογίες φριχτές και παραμύθια που δυστυχώς ταλαιπωρούν τους νεοέλληνες. Δυστυχώς, στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλοί αγαπολόγοι και μερικοί εξ’ αυτών φορούν και ράσα. Την Μετάνοια λοιπόν, την τόση δυσνόητη για το σύγχρονο άνθρωπο τη συναντάμε σεσαρκωμένη μέσα στο Ψαλτήρι, χωρίς να το μεταφράσουμε.

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 29 - 04 - 2023

 Τό Σάββατο 29 Ἀπριλίου 2023 πραγματοποιήθηκε ἡ μηνιαία ὁμιλία ἀπό τόν Πανοσιολογιώτατο Καθηγούμενο τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου π. Χρυσόστομο.

Τά ἐμπόδια πού συνήθως παρουσιάζει ὁ διάβολος στόν ἄνθρωπο πρίν ἐκεῖνος πάρει τήν ἀπόφαση νά προχωρήσει στό μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης.

Χριστός Ἀνέστη καί ἀναστάσιμα τροπάρια

«Πόσο νὰ κάνω ἀκόμη ὑπομονή;».

 

Ἀνθρώπινο καὶ δικαιολογημένο ἀ­κούγεται τὸ παράπονο: «Πόσο νὰ κάνω ἀκόμη ὑπομονή;».

Ὅταν βιώνεις καθημερινὰ τὴν ἀβεβαιότητα γιὰ τὴν ἐπιβίωσή σου· ὅταν βλέπεις τὰ προβλήματα ὄχι μόνο νὰ μὴν ὁδηγοῦνται σὲ κάποια λύση, ἀλλὰ νὰ διογκώνονται· ὅταν εἶσαι ἀναγκασμένος νὰ συμβιώνεις ἢ νὰ συνεργάζεσαι μὲ ἀνθρώπους δύστροπους, ἄδικους, σκληρούς, φθονερούς· ὅταν δύσκολες ἀσθένειες ἢ καὶ αὐτὸς ὁ φοβερὸς θάνατος ἐπισκέπτον­ται ἀγαπημένα σου πρόσωπα· ὅταν κι ἐσὺ ὁ ἴδιος ἔρχεσαι ἀντιμέτωπος μὲ πειρασμοὺς καὶ θλίψεις χωρὶς νὰ διαφαίνεται κάποια διέξοδος… Ὁπωσδήποτε τότε δοκιμάζεται ἡ ὑπομονή σου. Κι εἶναι φυσικὸ νὰ ἀναρωτηθεῖς: «Ἐπιτέλους, πόση ὑπομονὴ νὰ κάνω ἀκόμη; Δὲν ἀντέχω! Πόσο ἄλλο ὑπομονή;».

«Γιατί δεν μου μιλήσατε ποτέ για τον Χριστό;»

Πρωτοπρεσβύτερος Στέφανος Αναγνωστόπουλος

 Πριν από χρόνια, όταν ήμουν εφημέριος στον ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου Πειραιώς, μ’ εκάλεσαν να εξομολογήσω εκτάκτως, κατόπιν δικής του επιθυμίας, ένα νέο άνδρα, 42 ετών, του οποίου το όνομα, ήτο Ξενοφών.

Όταν πήγα, ήταν σε κακή κατάσταση. Ο καρκίνος με τις ραγδαίες μεταστάσεις τον είχε προσβάλλει και στο κεφάλι. Οι μέρες του μετρημένες. Ήταν μόνος στον θάλαμο, το διπλανό κρεβάτι ήταν άδειο, κι έτσι βρεθήκαμε μόνοι μας.

Και μου είπε τα έξης, για το πώς πίστεψε, αφού υπήρξε, όπως το τόνισε, «σκληρός άθεος» και άπιστος:

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΓ΄ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΘΑΥΜΑΣΤΗΣ ΕΥΡΕΣΕΩΣ & ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΠΑΡΑΜΟΝΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ  22  Ἀπριλίου

3.30΄ τό ἀπόγευμα: Λιτάνευση τῶν ἱερῶν λειψάνων ἁγίου Νικοδήμου

τοῦ Ἁγιορείτου καί ἁγίου Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου - 

Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός

ΑΝΗΜΕΡΑ -  ΚΥΡΙΑΚΗ τοῦ ΘΩΜΑ 23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 

5 - 10.30΄ τό πρωί: Ὄρθρος, Πανηγυρικό συλλείτουργο

Τίς ἡμέρες αὐτές θά τεθοῦν τά ἱερά λείψανα τῶν Ἁγίων εἰς προσκύνησιν.

Ἄς θυμηθοῦμε λίγο τά γεγονότα:

Κατηχητικός λόγος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

 

Εἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως.

Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ.

Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον.

Εἴ τις ἀπό τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τό δίκαιον ὄφλημα.

Εἴ τις μετά τήν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω.

Εἴ τις μετά τήν ἕκτην ἔφθασε, μηδέν ἀμφιβαλλέτω˙ καί γάρ οὐδέν ζημειοῦται.

Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τήν ἐνάτην, προσελθέτω, μηδέν ἐνδοιάζων.

Αληθώς Ανέστη!...

Αρχιεπίσκοπος Λεόντιος

Δόξα και ευχαριστία στον Ιησού Χριστό, που αναστήθηκε από τους νεκρούς, καθώς και φέτος μας αξίωσε να ζήσουμε μέχρι την εόρτια ημέρα του Αγίου Πάσχα... Όπου και αν βρισκόμαστε, να αφιερώσουμε και να δοξάσουμε αυτήν τη Μεγάλη Ημέρα, διατηρώντας, αγαπητοί μου, τα σύμβολα και τα έθιμα μας. «Ας μη θρηνεί κανείς για τη δυστυχία του - ο Χριστός αναστήθηκε!». Ας θυμηθούμε ότι οι ασκητές που ζούσαν στην έρημο εόρταζαν το Άγιο Πάσχα ακόμη πιο λαμπρά και εκστατικά από τους Χριστιανούς που ζούσαν στις μεγάλες πόλεις, γιατί η πρώτη εγγύηση της χαράς του Πάσχα βρίσκεται μέσα μας, στην εσωτερική διάθεση της καρδιάς μας.

Θυμάμαι πως στη δεκαετία του 1920 στο Κίεβο οι άθεοι οργάνωσαν μια διαμάχη στο θέατρο.

Να κοινωνήσω το βράδυ της Ανάστασης χωρίς εξομολόγηση;

 

Ο Μέγας Βασίλειος λέγει ότι είναι ανάγκη να προστρέχουμε στους πνευματικούς για εξομολόγηση.

Πολλοί αδελφοί μας με καλή πρόθεση μεν, αλλά ακολουθώντας λανθασμένες συμβουλές ή ακόμα και παρερμηνεύοντας τον Κατηχητικό λόγο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου που ακούμε στην Αναστάσιμη Λειτουργία, θεωρούν ότι το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ μπορούν να μεταλάβουν Σώμα και Αίμα Κυρίου, χωρίς εξομολόγηση και κανόνα.

Επί του θέματος ρωτήσαμε τον Ηγούμενο της Ι.Μ. Προσκυνήματος των Ποιμένων (Βηθλεέμ Ιουδαίας), Αρχιμ. Ιγνάτιο Καζάκο και σας μεταφέρουμε την απάντησή του.

Αποκαθήλωση Εσταυρωμένου στο Ιερό Κοινόβιο Οσίου Νικοδήμου Πενταλόφου Πάικου (2023)

 

Παρά τις άσχημες καιρικές συνθήκες πραγματοποιήθηκε με την παρουσία εκατοντάδων πιστών, το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής στο Ιερό Κοινόβιο Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, στον Πεντάλοφο Παιονίας ν. Κιλκίς, η πάνδημη και κατανυκτική Ακολουθία της Αποκαθηλώσεως. Ακολούθησε η αναπαράσταση της αποκαθήλωσης στο λόφο που βρίσκεται δίπλα στη Μονή, με το Σταυρό του Μαρτυρίου να σηκώνει στις πλάτες του ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος του Ιερού Κοινοβίου π. Χρυσόστομος.

 

ΥΜΝΟΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ

 

Συνέντευξη γιά τήν Μεγάλη ἑβδομάδα καί τήν Ἀνάσταση τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Χρυσοστόμου Ἁγιονικοδημίτου

Γιατί υποδέχθηκαν με βάγια τον Ιησού στα Ιεροσόλυμα; Τι συμβολίζουν;

 

Βάγια είναι ο νέοι βλαστοί που βγαίνουν από τα δέντρα την άνοιξη, εποχή που πάντα συμπίπτει η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη αναφέρεται ότι το πλήθος πήρε κλαδιά φοίνικα για να προϋπαντήσει τον Ιησού. Και προφανώς δεν διάλεξε το συγκεκριμένο δέντρο στην τύχη.

Εκτός του ότι η περιοχή ήταν γεμάτη φοίνικες, υπάρχει και ένας μυστικός συμβολισμός πίσω από αυτή την επιλογή: Ο φοίνικας θεωρείται δέντρο της ζωής και τα κλαδιά του συμβολίζουν τη νίκη κατά του θανάτου. Αυτό ακριβώς πίστευαν και για τον Ιησού, ότι ήταν ο Σωτήρας που θα έβαζε τέλος στα βάσανά τους και θα τους χάριζε την αιώνια ζωή.

Περί της Αναστάσεως του Λαζάρου ...

Γέροντος Ιωσήφ Βατοπεδινού

Θά σας ενθυμίσω ένα ωραίο ρητό του μεγάλου μας πατρός Επιφανίου Επισκόπου Κύπρου, το όποιον έξεφώνησε κάποτε στην άρχή ενός λόγου του. «Προ έξ ήμερων του Πάσχα, διά των πέντε αισθήσεων, τον τετραήμερον ο τριήμερος, ταις δυσί τον έναν χαρίζεται».

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, ο όποιος αποτελείωσε την αποστολή Του και θεράπευσε το πανανθρώπινο τραύμα και σε έξι ημέρες θα παρεδίδετο στα πανάχραντα Του πάθη, όπου θα έσφράγιζε την επιτυχία της σωτηρίας μας, έδειξε, σαν προοίμιο σε μας τους μαθητές Του και γενικά σε όλον τον κόσμο, ότι υπάρχει ανάσταση νεκρών και ότι Αυτός είναι όντως «η Ανάστασις και η Ζωή».

«Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν Σου...»

 

Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν Σου ἀπὸ τοῦ παιδός Σου, ὅτι θλίβομαι ταχὺ ἐπάκουσόν μου, πρόσχες τῇ ψυχῇ μου, καὶ λύτρωσαι αὐτήν.

«Θαυμαστὴ τοῦ Σωτῆρος, ἡ δι’ ἡμᾶς φιλάνθρωπος γνώμη...»

 

Θαυμαστὴ τοῦ Σωτῆρος, ἡ δι’ ἡμᾶς φιλάνθρωπος γνώμη· τῶν μελλόντων γὰρ τὴν γνῶσιν, ὡς παρόντων κεκτημένος, τοῦ Λαζάρου καὶ τοῦ Πλουσίου, τὸν βίον ἐστηλίτευσε· τῶν ἑκατέρων οὖν τὸ τέλος ἑνοπτριζόμενοι, τοῦ μὲν φύγωμεν, τὸ ἀπηνὲς καὶ μισάνθρωπον, τοῦ δὲ ζηλώσωμεν, τὸ καρτερὲς καὶ μακρόθυμον, πρὸς τὸ σὺν αὐτῷ τοῦ Ἀβραὰμ κόλποις, ἐνθαλπόμενοι βοᾶν· Δικαιοκρῖτα Κύριε, δόξα σοι.

«Οὐκ ἔστιν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις...»

Οὐκ ἔστιν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καὶ πόσις, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ ἄσκησις, σὺν ἁγιασμῷ· ὅθεν οὐδὲ πλούσιοι εἰσελεύσονται ἐν αὐτῇ, ἀλλ᾽ ὅσοι τοὺς θησαυροὺς αὐτῶν ἐν χερσὶ πενήτων ἀποτίθενται.

Ταῦτα καὶ Δαυῒδ ὁ Προφήτης διδάσκει λέγων· Δίκαιος ἀνὴρ ὁ ἐλεῶν ὅλην τὴν ἡμέραν, ὁ κατατρυφῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῷ φωτὶ περιπατῶν, ὃς οὐ μὴ προσκόψῃ· ταῦτα δὲ πάντα, πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν γέγραπται, ὅπως νηστεύοντες, χρηστότητα ποιήσωμεν· καὶ δῴη ἡμῖν Κύριος, ἀντὶ τῶν ἐπιγείων τὰ ἐπουράνια.

«Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις...»

 

«Ψυχή μου, ψυχή μου,

ἀνάστα, τί καθεύδεις

τό τέλος ἐγγίζει

καί μέλλεις θορυβεῖσθαι·

ἀνάνηψον οὖν,

ἵνα φείσηταί σου Χριστός ὁ Θεός,

ὁ πανταχοῦ παρών

καί τά πάντα πληρῶν».

Ἰδιόμελα τῆς δεύτερης Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν

Θαυμαστὸν ὅπλον, ἡ προσευχὴ καὶ νηστεία, αὕτη τὸν Μωσέα, νομογράφον ἔδειξε, καὶ Ἠλίαν ἐν θυσίαις ζηλωτήν, ταύτῃ προσκαρτερήσαντες πιστοί, τῷ Σωτῆρι βοήσωμεν· Σοὶ μόνῳ ἡμάρτομεν, ἐλέησον ἡμᾶς.

 

Μαρτυρικὸν.

Εὐλογημένος ὁ στρατός, τοῦ Βασιλέως τῶν οὐρανῶν· εἰ γὰρ καὶ γηγενεῖς ὑπῆρχον οἱ Ἀθλοφόροι, ἀλλὰ Ἀγγελικὴν ἀξίαν ἔσπευδον φθάσαι, τῶν σωμάτων καταφρονήσαντες, καὶ διὰ τῶν παθημάτων, τῆς τῶν Ἀσωμάτων ἀξιωθέντες τιμῆς· Εὐχαῖς αὐτῶν Κύριε, σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

Δόξα... Καὶ νῦν... Θεοτοκίον.

Σὲ δυσωποῦμεν ὡς Θεοῦ Μητέρα εὐλογημένη· Πρέσβευε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

«Ἐπὶ σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη»

Ἐπὶ σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις· Ἀγγέλων τὸ σύστημα καὶ ἀνθρώπων τὸ γένος, ἡγιασμένε ναὲ καὶ παράδεισε λογικέ, παρθενικὸν καύχημα, ἐξ ἧς Θεός ἐσαρκώθη καὶ παιδίον γέγονεν, ὁ πρὸ αἰώνων ὑπάρχων Θεὸς ἡμῶν· τὴν γὰρ σὴν μήτραν θρόνον ἐποίησε, καὶ τὴν σὴν γαστέρα πλατυτέραν οὐρανῶν ἀπειργάσατο. Ἐπὶ σοὶ χαίρει, Κεχαριτωμένη, πᾶσα ἡ κτίσις δόξα σοι.

"Σκέψεις στην ακροθαλασσιά"

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

ΜΕ ΠΟΙΟΝ μοιάζει o χριστιανός, πού σηκώνει τις θλίψεις της επίγειας ζωής με αληθινή πνευματική σύνεση; Μ’ έναν οδοιπόρο, που στέκεται στην ακροθαλασσιά σε ώρα τρικυμίας.

Τα αγριεμένα άσπρα κύματα πλησιάζουν τον οδοιπόρο και, αφού σπάσουν στην άμμο, διαλύονται πάνω στα πόδια του σε αναρίθμητες μικρές σταγόνες. Η θάλασσα, φιλονικώντας με τον άνεμο, βρυχιέται, υψώνει κύματα σαν βουνά, βράζει, παφλάζει. Το ένα κύμα γεννά και στη συνέχεια καταβροχθίζει το άλλο. Οι κορυφές τους είναι στεφανωμένες με κάτασπρο αφρό. Όλη η θάλασσα είναι καλυμμένη απ’ αυτά τα κύματα, που μοιάζουν με τερά­στιο λάρυγγα φοβερού τέρατος δίχως δόντια.

Ο οδοιπόρος παρατηρεί το φοβερό θέαμα με ήρεμο λογισμό. Τα μάτια του είναι στη θάλασσα. Πού είναι, όμως, η σκέψη του; Και πού η καρδιά του; Η σκέψη του είναι στις πύλες του θανάτου. Και η καρδιά του στην κρί­ση του Θεού. Εκεί είναι ήδη με τον νου του· εκεί είναι με το αίσθημά του - εκεί είναι οι φροντίδες του· εκεί είναι ο φόβος του.

Υπομονή

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

«Υπομονής έχετε χρείαν, ίνα το θέλημα του Θεού ποιήσαντες κομίσησθε την επαγγελίαν» (Εβρ. 10:36). Αυτοί που υπομένουν αγόγγυστα και με καρτερία τα πάντα, μένουν πιστοί στο θέλημα του Θεού. Κι αυτοί που μένουν πιστοί στο θέλημα του Θεού, θα πάρουν την αμοιβή που υποσχέθηκε Εκείνος: τη βασιλεία των ουρανών. Γι’ αυτό κι εσύ «μη νικώ υπό του κακού, αλλά νίκα εν τω αγαθώ το κακόν… Μηδενί κακόν αντί κακού αποδιδόντες· προνοούμενοι καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων· μη εαυτούς εκδικούντες, αγαπητοί, αλλά δότε τόπον τη οργή· γέγραπται γαρ· εμοί εκδίκησις, εγώ ανταποδώσω, λέγει Κύριος» (Ρωμ. 12:21,17,19).

Στον Κύριο ανήκει η κρίση και η καταδίκη όσων σε αδικούν. Σε σένα η καλοσύνη και η μακροθυμία. Στον Κύριο ανήκει η τιμωρία και η πάταξη του κακού. Σε σένα η ανεξικακία και η υπομονή.

Όλη μου η ζωή μια μεγάλη Σαρακοστή

Όλη μου η ζωή μια μεγάλη Σαρακοστή .

Όλη η ζωή μου ένας διαρκής αγώνας.

Μπορεί ο χρόνος να μοιάζει ατελείωτος.

Μπορεί οι πειρασμοί να είναι πολλοί.

Μπορεί μέρα με τη μέρα να νιώθω πιο βαρύς και κουρασμένος.

Μπορεί να νιώθω μοναξιά κάποιες στιγμές.

Να νιώθω πως πηγαίνω κόντρα μόνος μου απέναντι στο πλήθος.

Μπορεί να με χλευάζουν άνθρωποι και να μου γυρίζουν επιδεικτικά την πλάτη.

Η υπερευαισθησία στην πνευματική ζωή

Ο υπερευαίσθητος χριστιανός μοιάζει με έναν πολεμιστή χωρίς πανοπλία γιατί η πολλή ευαισθησία τον αποδυναμώνει και τον αφήνει εκτεθειμένο στις διαθέσεις του πονηρού.

Λογισμοί εξ αριστερών εισχωρούν πιο εύκολα γιατί κάμπτονται οι αντιστάσεις και ο διάβολος βρίσκει χώρο να αλωνίζει αφού πέφτουν οι άμυνες! Ό,τι και να μας πει μας πείθει γιατί η ευαισθησία μάς κάνει μαλακούς, ευκολόπιστους και αγαθούς. Οι αγωνιστές του Χριστού πρέπει να έχουμε θάρρος, γενναίο φρόνημα, αποφασιστικότητα και πυγμή… πνεύμα και όχι συναίσθημα πάντα, και φυσικά πίστη στον Αναστημένο Χριστό! Να αισθανόμαστε, να συναισθανόμαστε, να μην αδιαφορούμε αλλά με διάκριση και με λίγη αναισθησία που κάποιες φορές θα μας γλιτώσει από τις παγίδες στις οποίες εντέχνως πάει να μας ρίξει ο διάβολος! Άλλωστε ο εχθρός στο ευάλωτο σημείο χτυπάει… θυμήσου και τον Αχιλλέα! Γι’ αυτό αν υπάρχει μια τρύπα μέσα μας από την οποία εισβάλλει ο εχθρός μας και αυτή ονομάζεται υπερευαισθησία.

Ὁμιλία γιά τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή μακαριστοῦ Γέροντος Χρυσοστόμου Ἁγιονικοδημίτου

«Λίγα λουλούδια ἀπό τόν κῆπο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου»

(Ὁμιλία πού ἐκφωνήθηκε στίς 26 Μαρτίου 2017 σέ ναό τῆς Μητροπόλεως Γρεβενῶν)

(Ἡ ὁμιλία τοῦ Γέροντα ξεκινᾶ ἀπό τό 3:21)

Ἀδελφοί μου, 

Ἀληθινά, ὀφείλω νά σᾶς εὐχαριστήσω, διότι μέ καλέσατε νά σᾶς ὁμιλήσω καί γίνατε ἔτσι αἰτία νά μελετήσω λίγο καί νά ἀσχοληθῶ μέ ἕναν μεγάλο Ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Σιναΐτη, νά μαζέψω λίγα ἄνθη ἀπό τήν σοφή διδασκαλία του, ἡ ὁποία ἔχει ὡς στόχο νά ὁδηγήσει τήν ζωή μας στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί στήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας.

Ἀδελφοί μου, γνωρίζετε ὅτι:

Ὑπάρχει κάτι πού εἶναι πιό μεγάλο ἀπό τήν γῆ. Καί αὐτό εἶναι ἡ θάλασσα.

Ὑπάρχει κάτι πού εἶναι πιό μεγάλο καί ἀπό τήν θάλασσα. Καί αὐτό εἶναι ὁ οὐρανός.

Ο ληστής που έλεγε τους Χαιρετισμούς και... σώθηκε!

 

Στα παλιά χρόνια υπήρχε μια οικογένεια, που είχε μια πολύ ευλογημένη συνήθεια. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθούν, γονάτιζαν οι γονείς και τα παιδιά μπρος στην εικόνα της Παναγίας και διάβαζαν τους Χαιρετισμούς. Η μητέρα καθημερινά υπενθύμιζε στο μικρό της αγοράκι που είχε μάθει τους Χαιρετισμούς απ΄έξω:

-Μέρα να μην περάσει παιδί μου , που να μην χαιρετίσεις την μάνα μας, την Παναγιά!

Βέβαια, αργότερα το μικρό αυτό αγοράκι της οικογενείας τον άρπαξε μια συμμορία ληστών που πέρναγε απο το χωριό και έτσι πήρε τον κακό το δρόμο κι έγινε αργότερα αρχιληστής, παρά ταύτα όμως, τους Χαιρετισμούς δεν τους είχε αφήσει ούτε μια μέρα. Έτσι η Παναγία βρισκόταν κοντά του και τον φύλαγε.

Και τον φύλαγε επειδή περίμενε μια ευκαιρία η Παναγία για να τον σώσει, να τον φέρει σε μετάνοια, ν’ αλλάξει ζωή, να σωθεί.

Κήρυγμα είς τήν τρίτη Παρασκευή τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου 2023

 

Κήρυγμα ἀπό τόν Καθηγούμενο τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου Ἀρχιμανδρίτη Χρυσόστομο

«Τήν Ὡραιότητα τῆς Παρθενίας σου»

 Ψάλλει ὁ Χορός τῶν πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

Κάθισμα Ἦχος γ'

Τὴν ὡραιότητα, τῆς παρθενίας σου, καὶ τὸ ὑπέρλαμπρον, τὸ τῆς ἁγνείας σου, ὁ Γαβριὴλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε· Ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον, τί δὲ ὀνομάσω σε; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι· διὸ ὡς προσετάγην βοῶ σοι· Χαῖρε ἡ Κεχαριτωμένη.

Ὁ Κανὼν τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου

 

Ψάλλει ὁ Χορός τῶν πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

Ποίημα Ἰωσὴφ τοῦ Ὑμνογράφου.

ᾨδὴ α´. Ἦχος δ´. Ὁ Εἱρμός.

» Ἀνοίξω τὸ στόμα μου, καὶ πληρωθήσεται » πνεύματος, καὶ λόγον ἐρεύξομαι, τῇ βασιλίδι » Μητρί· καὶ ὀφθήσομαι, φαιδρῶς πανηγυρί- » ζων, καὶ ᾄσω γηθόμενος, ταύτης τὰ θαύματα. (δὶς) Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς.

Τα μυστικά της εξομολόγησης

 Λεόντιος μοναχός Διονυσιάτης

«Προσεύχομαι, και την πρώτη σκέψη που έρχεται στην καρδιά μου τη δέχομαι ως λόγο Θεού, και αυτή λέω. Είναι ο Θεός που ξέρει τη ζωή σου και το μυστήριο της καρδιάς σου. Εγώ είμαι μόνο ένας πνευματικός» 

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ

…Στον στρατό τα μηνύματα του αρχηγείου πρέπει να φτάσουν στους πολεμιστές προφυλαγμένα από τον εχθρό, ώστε αυτός να μην μάθει τις κινήσεις που θα γίνουν για την εξουδετέρωσή του. Έτσι υπάρχει το στρατιωτικό απόρρητο, που τηρείται με πολλή φροντίδα με την βοήθεια ειδικών υπηρεσιών, την εφαρμογή κρυπτογράφησης και άλλων συστημάτων ασφαλείας. Και εμείς για να ωφελούμαστε τα μέγιστα από το μυστήριο της Εξομολόγησης, πρέπει να κρατάμε τα μυστικά του, όπως μας εξηγεί ο π. Ραφαήλ Νόϊκα:

Δῶρα Θεοῦ

 Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἡ ζωή μας

Νὰ περνᾶς τὴ ζωή σου ἐδῶ ἔτσι, ὥστε κάθε στιγμὴ νὰ εἶσαι ἕτοιμος νὰ τὴν ἀφήσεις. Ποτέ σου νὰ μὴν ἐπιτρέψεις οἱ ἀπολαύσεις νὰ σὲ κάνουν νὰ ξεχάσεις τὸν ἑαυτό σου καὶ τὸν Θεό. Νὰ θυμᾶσαι πάντα ὅτι ἡ ζωή σου καὶ ἡ εὐτυχία εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ, δῶρα ποὺ δέ σοῦ ἀξίζουν. Ἁμαρτία εἶναι ὅταν δὲν ἀπολαμβάνουμε σωστὰ αὐτὰ τὰ δῶρα, ὅπως καὶ ὅταν ξεχνᾶμε ὅτι ὅλα ὅσα ἔχουμε στὴ ζωή μας εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ.

Πάτερ Ἐπουράνιε! Ἂς μὴν ξεχνάω ποτὲ ὅτι ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔχω εἶναι δικά Σου. Καὶ αὐτὰ τὰ δῶρα ποὺ συνεχῶς μοῦ χαρίζεις, ἂς μὲ κάνουν νὰ Σὲ ἀγαπήσω περισσότερο καὶ ὄχι νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ Σένα. Ἂν κάποτε θὰ μὲ ἐπισκεφθεῖ ἡ δυστυχία δῶσε μου νὰ στραφῶ πάλι σὲ Σένα μὲ μετάνοια καὶ ἀγάπη.

* * *

Οἱ ἄνθρωποι κάνουν λάθος ὅταν νομίζουν ὅτι ἡ ζωὴ ποὺ ἔχουν ἀνήκει σ’ αὐτοὺς καὶ ὅτι μποροῦν νὰ κάνουν μ’ αὐτὴ ὅ,τι θέλουν. Ἡ ζωὴ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος τὴν παίρνει ὅταν Ἐκεῖνος θέλει. Καὶ αὐτὸ τὸ βλέπουμε σχεδὸν σὲ κάθε βῆμα.

Ἡ ἄλλη κρεοφαγία τῆς Σαρακοστῆς

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Οἱ διὰ Χριστὸν σαλοὶ διακρίνονται ἀπὸ μιὰ σπάνια ἔλλειψη φόβου.

Ὁ μακάριος Νικόλαος ἔτρεχε ἀνάμεσα στοὺς δρόμους τοῦ Πσκὼφ προσποιούμενος τὸν τρελό, ἐλέγχοντας τοὺς ἀνθρώπους γιὰ τὶς κρυφὲς ἁμαρτίες τους καὶ προφητεύοντας ἐκεῖνα ποὺ ἐπρόκειτο νὰ τοὺς συμβοῦν.

 Ὅταν ὁ Ἰβὰν ὁ Δ΄ ὁ Τρομερὸς κατέφθασε στὸ Πσκώφ, ὁλόκληρη ἡ πόλη διασαλεύτηκε ἀπὸ τὸν τρόμο γιὰ τὸ φοβερὸ τσάρο. Γιὰ νὰ τὸν ὑποδεχθοῦν οἱ κάτοικοι τοποθέτησαν στὴν εἴσοδο κάθε σπιτιοῦ ψωμὶ καὶ ἁλάτι, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι, φοβισμένοι, δὲν ἐμφανίστηκαν. Ὅταν ὁ κυβερνήτης τῆς πόλης πρόσφερε στὸν τσάρο ψωμὶ καὶ ἁλάτι σ’ ἕνα δίσκο, ὁ τσάρος ἔσπρωξε μακριά τον δίσκο, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πέσουν καταγῆς τὸ ψωμὶ καὶ τὸ ἁλάτι. Τότε ἐμφανίστηκε μπροστά του ὁ ὅσιος Νικόλαος: ντυμένος μὲ ποδήρη χιτώνα, δεμένο μὲ σκοινὶ στὴ μέση, χοροπηδοῦσε γύρω του μ’ ἕνα μπαστούνι, σὰν παιδί. Τοῦ φώναζε:

Ἰδιόμελα Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας

Ψάλλει ὁ Χορός τῶν πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

 

Ἰδιόμελα τῆς πρώτης Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν

Ψάλλει ὁ Χορός τῶν πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

 

Ἰδιόμελα Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς

 Ψάλλει ὁ Χορός τῶν πατέρων τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

Η Ἐξομολόγηση τοῦ Γέροντος Φιλοθέoυ (Ζερβάκου) τὸ 1908

Βρέθηκε στὸ ἀρχεῖο του μετὰ τὴν κοίμησή του

1. Δὲν ἀγαπῶ τὸ Θεὸ μὲ ὅλη μου τὴν ψυχή, τὴν καρδιὰ καὶ τὴ διάνοια. Δὲν ἔχω ὑπακοὴ στὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ δὲν φυλάγω τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωσα στὸ Βάπτισμα καὶ στὴν κουρά μου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τῶν Ἀγγέλων, τῶν Ἁγίων καὶ τῶν ἀνθρώπων.

2. Δὲν προσεύχομαι καὶ δὲ μελετῶ μὲ προσοχή.

Στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ ἀγρυπνίες, ἀκόμη καὶ στὴν ὥρα τῆς Θείας Λειτουργίας, παρίσταμαι στὸ Ναὸ χωρὶς φόβο, προσοχὴ καὶ εὐλάβεια. Πολλὲς φορὲς ἔχω ἀπρεπεῖς, αἰσχρούς, ἀκάθαρτους καὶ βλάσφημους λογισμούς.

Ψυχωφέλιμος λόγος του Γέροντα Παρθενίου Καθηγουμένου της Ι.Μ. Αγίου Παύλου επί τη ενάρξει της Τεσσαρακοστής

 

Η άλλη όψη του καρναβαλιού…

Χρίστου Φωτοπούλου - φοιτητής Θεολογίας 

Περπατώντας στους δρόμους της πόλεώς μας τις τελευταίες ημέρες, παρατηρεί κανείς ότι την έχουν προετοιμάσει με πολύχρωμους στολισμούς να υποδεχθεί το καρναβάλι της. Μεταξύ των στολιδιών υπάρχουν και τα υπερμεγέθη «αγάλματα» του καρναβαλιού. Φιγούρες ντυμένες με πολύχρωμες στολές, ανάστατα μαλλιά, περίεργα καπέλα και ένα τεράστιο χαμόγελο, το οποίο έχουν πάντα όταν σε κοιτούν κατά πρόσωπο. 

Και αναρωτιέται κανείς, ο κόσμος που περπατά για να πάει στις δουλειές του, η σε τυχόν άλλες υποχρεώσεις του, είναι αναγκασμένος να βλέπει αυτές τις φιγούρες;

Το μακάβριο είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι πεινούν, διψούν, δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν χρήματα, δεν έχουν ούτε καν έστω ένα στήριγμα για να στηριχθούν, υποχρεώνονται να βλέπουν αυτές τις φιγούρες και ευλόγως μπορούμε να ερωτήσουμε, με ποιόν γελούν; Με τον πόνο μας, με την δυστυχία μας; Με την απελπισία μας; Με την φτώχεια μας, η μήπως επειδή εμείς οι ίδιοι τις αναδείξαμε;

Από τη ζωή μας αφαιρέσαμε την παρουσία του Θεού και εντάξαμε την παρουσία του καρναβαλιού.

Θεάνθρωπος και διαβολάνθρωποι…

παπα-Ηλίας Υφαντής

Στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (8,31-46) υπάρχει ένας πολύ ενδιαφέρων διάλογος ανάμεσα στο Χριστό και τους Ιουδαίους. Τον παραθέτω διασκευασμένο, με τις απαραίτητες για την οικονομία του θέματος, περικοπές:

«Αν μείνετε πιστοί στα λόγια μου, λέει ο Χριστός, θα μάθετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει»!

Κι εκείνοι διαμαρτύρονται: «Εμείς είμαστε παιδιά του Αβραάμ και ποτέ δεν ήμασταν δούλοι σε κανένα»!

Οργή: Ζούμε σε μια μπανανία που παρακολουθείται η μισή χώρα, αλλά δεν έχουμε υποδομές να εντοπίζουμε ένα τρένο 350 ανθρώπων!

 

Για παρακολουθήσεις και πλειστηριασμούς είμαστε η επιτομή της αποτελεσματικότητας - Για να προστατευτούν ζωές πολιτών είμαστε η επιτομή του τρίτου κόσμου

Ελευθέριος Ανδρώνης

Η ανείπωτη τραγωδία με την σύγκρουση τρένων στα Τέμπη, έπνιξε την Ελλάδα στο αίμα, την θλίψη και την βουβή οργή. Γι’ αυτή την φρίκη, σε ανθρώπινο επίπεδο δεν υπάρχουν λόγια. Είναι ασύλληπτο και μόνο να σκεφτείς πως το (υποτίθεται) ασφαλέστερο μέσο κυκλοφορίας έγινε καρμανιόλα για δεκάδες νέα παιδιά, μόνο και μόνο επειδή αυτή η χώρα λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο.

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ 25 - 02 - 2023

 

Τό Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2023 πραγματοποιήθηκε ἡ μηνιαία ὁμιλία ἀπό τόν Πανοσιολογιώτατο Καθηγούμενο τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου π. Χρυσόστομο.

Τό μυστήριο τῆς μετανοίας καί τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως εἶναι θεοσύστατο –συστάθηκε ἀπό τόν ἴδιο τόν Ἰησοῦ Χριστό καί στή συνέχεια μεταδόθηκε ἀπό τούς μαθητές Του, τούς ἁγίους Ἀποστόλους στούς διαδόχους τους, ἐπισκόπους καί πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας.

Ποιά εἶναι τά σημάδια τῆς ἀληθινῆς μετανοίας.

Όχι στην «συνεκμετάλλευση»!

Νικόλαος Ταμουρίδης

Άρχισαν πάλι να μιλάνε για συνεκμετάλλευση των δικών μας πόρων του Αιγαίου και της Ανατ. Μεσογείου με τους Τούρκους

Βρήκαν αμέσως την ευκαιρία γνωστά παπαγαλάκια να μιλήσουν για μοιρασιά του Αιγαίου και απεμπόληση των δικαιωμάτων μας στην Ανατ. Μεσόγειο. Βρήκαν ευκαιρία να δράσουν αντεθνικά, λόγω της σχετικής συμπάθειας που πρόσφατα αναπτύχθηκε από τους Έλληνες προς τους πληγέντες Τούρκους εξαιτίας των τρομακτικών σεισμών στη γείτονα χώρα.

Η τελειότητα ανήκει μονάχα στον Θεό

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος

«Εγώ θα σ’ το πω απλά και ανθρώπινα, στο δικό μου πνευματικό επίπεδο που είναι χαμηλό και γήινο, γιατί κουράστηκα από τις υψηλές αναλύσεις.

Μην περιμένεις η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις. Δεν θα συμβεί ποτέ.

Μην περιμένεις να βρεθούν οι τέλειες συνθήκες για να πεις «θα ζήσω». Ζήσε σήμερα.

Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο πατέρα ή μάνα για να μην έχεις τραύματα.

Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο σύζυγο, γιατί απλά δεν θα τον βρεις ποτέ.

Μην περιμένεις να κάνεις τα τέλεια παιδιά, γιατί απλά δεν υπάρχουν.

Μην περιμένεις να συναντήσεις τους τέλειους φίλους, γιατί ούτε εσύ είσαι.

π.Αρσένιος Βλιαγκόφτης: «Η ζωή μετά τον θάνατο»

 Εκπομπή με τον π. Αρσένιο Βλιαγκόφτη [Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2023]

ΠΗΓΗ youtu

«Θα έλθει καιρός που οι άνθρωποι θα τρελαθούν…»

Δημήτρης Νατσιός

Στα «αγγελικά» χρόνια του Σταλινισμού, ο οποίος είχε μετατρέψει την σοβιετική χώρα σε απέραντο εργοτάξιο κνουτοκρατούμενων μυρμηγκιών ή σε στρατόπεδα εξοντώσεως ανεπιθύμητων, χιλιάδες φυλακισμένοι είχαν επισκεπτήριο μία φορά τον χρόνο, για δεκαπέντε λεπτά.

Οι γυναίκες τους – όπως μας το διηγείται ο Σολζενίτσιν στο «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ – που συχνά ζούσαν χιλιάδες μίλια μακριά, μάζευαν καπίκι-καπίκι τα ναύλα τους, όλο το χρόνο, για να ταξιδέψουν την ορισμένη ημερομηνία, που μπορούσαν να αντικρίσουν το πρόσωπο του συζύγου τους, μόλις για 15 λεπτά, και μάλιστα πίσω από ένα τραχύ, προστατευτικό πλέγμα.

Χωρίς αιδώ

 Ιωάννης Καβαλιώτης

Όσους εξέφραζαν ενδοιασμούς για το εμβόλιο του κορωνοϊού  τους έλεγαν ψεκασμένους, ανόητους, αγράμματους κλπ. Τους γιατρούς που δεν εμβολιάστηκαν τους έδιωξαν (έστω προσωρινά) από την εργασία τους. Τα κοσμητικά επίθετα εναντίον τους ουκ ολίγα. Και τι δεν έλεγε ο περίφημος εθνικός πνευμονολόγος μας (παράδειγμα): τα ψέκια, οι ανόητοι, πως να εμπιστευθείς την υγεία σου σε ένα γιατρό που δεν πιστεύει την επιστήμη την οποία υπηρετεί. Να τιμωρηθούν, να απολυθούν, να μην πληρώνονται κλπ κλπ. Μέχρι και διακοπή συντάξεων πρότειναν.  

Μπορεί το παγκόσμιο καταπίστευμα και ο νόμος NESARA (gesara) να απελευθερώσουν τους λαούς του πλανήτη από το χρέος;

 

Μέρος δεύτερο

Εκτός από το παγκόσμιο καταπίστευμα που θα μπορούσε να απελευθερώσει τους λαούς από τα χρέη υπάρχει ένα ακόμη εργαλείο για την απελευθέρωση των λαών. Ο νόμος N.E.S.A.R.A. δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1990 από τον Δρ. Χάρβεϊ Φράνσις Μπάρναρτντ ως ένα εναλλακτικό πιο ανθρώπινο πολιτικοοικονομικό σύστημα στις Η.Π.Α.

Guardian: Οι εκλογές κρατών χειραγωγούνται από πράκτορες που δρουν και στην Ελλάδα – Ζούμε μια παγκόσμια ψευδαίσθηση δημοκρατίας

Ελευθέριος Ανδρώνης

O Guardian αποκάλυψε αυτό που υποπτευόμασταν όλοι - Ένα όργιο διαφθοράς στις εκλογικές διαδικασίες που κάνει τον λαό ακόμα πιο αηδιασμένο από την σήψη του πολιτικού συστήματος.

Αποκάλυψη Guardian: «Ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς και θα τους κυνηγήσει. Όπως ένα μπαλόνι φουσκώνει και ξαφνικά σκάει, έτσι θα σκάσουν κι αυτοί». Αυτός ήταν ένα προφητικός λόγος του Αγίου Παϊσίου που με το προορατικό χάρισμα του «έβλεπε» τα γεγονότα της εποχής μας. Αυτά που «χθες» ήταν λόγια φωτισμένων γερόντων, σήμερα είναι ειδήσεις.