Ποιος έφτιαξε τον Θεό;

Ένας νέος πήγε σ’ έναν σοφό γέροντα και τον παρακάλεσε θερμά: Πώς είναι ο Θεός; Υπάρχει Θεός; Ειπέ μου, σε παρακαλώ! Εσύ το πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός;

-Και βέβαια το πιστεύω, του απάντησε ο γέροντας.

-Και ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, το πιστεύεις κι αυτό;

-Και βέβαια, το πιστεύω.

-Και τον Θεό ποιος τον έφτιαξε;

-Εσύ, του απάντησε σοβαρά και ξερά ο γέροντας.

Ο νεαρός σοκαρίστηκε με την απάντηση του γέροντα. Τον ρώτησε και πάλι λοιπόν: Γέροντα, εγώ σε ρωτάω σοβαρά, του είπε. Κι εσύ μου λες πως εγώ έφτιαξα τον Θεό.

-Μα κι εγώ σοβαρά σου μιλάω, του απάντησε ο γέροντας. Πολύ σοβαρά. Και πρόσεξε γιατί.

Στην Καλύβα «Αγία Τριάς» της Αγίας Άννας…Γεροντικό

Στην Καλύβα «Αγία Τριάς» της Αγίας Άννας, ασκητικά ζούσανε πέντε αδέρφια κατά σάρκα, οι οποίοι γίνανε Μοναχοί, και πήρανε τα ονόματα : Αθανάσιος, Γρηγόριος, Αρτέμιος, Φιλάρετος, και Μακάριος.

Στην αρχή ζούσανε ομόφωνα με ειρήνη και αγάπη, υπακοή και σεβασμό προς το Σχήμα και την Καλογερική, σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Μοναχισμού.

Με την πάροδο όμως του χρόνου, ξεθύμανε εκείνη η πρώτη ευλάβεια και λίγο το αδελφικό θάρρος, λίγο το θέλημα που με τέχνη και πολλή μαστοριά βάνει ο διάβολος, άρχισαν να κάνει ο καθένας ό,τι ήθελε, χωρίς να ρωτάει τον άλλον.

Έτσι μπήκε ανάμεσά τους, χωρίς να το καταλάβουν, η ψύχρα, ακολούθησε η γκρίνια και φιλονεικίες, οι οποίες καταλήγανε σε σοβαρά επεισόδια, μαλώματα, φωνές, χειροδικίες και έντονα χτυπήματα τόσο, που ο ένας έσπαγε το κεφάλι, το χέρι, το πόδι ή ό,τι άλλο μπορούσε του άλλου αδερφού, ώσπου να τον υποτάξει στη δική του θέληση. Δε σεβόταν ο μικρός το μεγάλο, ούτε ο μεγάλος υπολόγιζε το μικρό αδελφό.

Οι καυγάδες και τα άσχημα επεισόδια συνεχίζονταν σχεδόν κάθε μέρα, ήταν σπάνιο πράγμα να πέρναγε ημέρα και να μην ακούνε, οι γειτονικοί ασκητές, τους αδελφούς αυτούς να καυγαδίζουν και να χτυπιούνται. Όποιος από τους γείτονες ή από τους άλλους Πατέρες τολμούσε να επέμβει για να τους χωρίσει, ή να μεσολαβήσει να ειρηνεύσουν και να μη μαλώνουν, έφευγε ξυλοδαρμένος κι έτσι κανείς δεν μπορούσε να βοηθήσει τα αδέρφια αυτά.

Η ΑΝΑΛΑΜΠΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Τῆς Ρωμιοσύνης ὁ καιρός ἔφθασε ἦλθε πάλι, ὅσο κι ἄν τήν συρρίκνωσαν οἱ «φίλοι» οἱ μεγάλοι...

Μιά μέρα ἔτσι ἀνέλπιστα καθώς μᾶς ταπεινώσαν, μέσα στήν κρίση ἀπό παντοῦ καθώς μᾶς καθηλώσαν,

χωρίς ἀξίους ἀρχηγούς πού ὅλα τά ξεπουλοῦνε, τό μέλλον ἄδηλο πολύ, ὅλοι  τ’ ὁμολογοῦνε.

Πατριῶτες, ὅσοι ἀποφασίσαμε νά χύσουμε ἱδρῶτες, σάν ἔλθει ἡ ὥρα κι ὁ καιρός νά φύγουν οἱ προδότες,

θέ ν’ ἀκουστεῖ τότε φωνή ἀπ’ τοῦ Οὐρανοῦ τό στόμα, «ἐδῶ εἶναι γῆ χριστιανική, εὐλογημένο χῶμα.

»Μήν τό πουλήσετε ἐσεῖς πολιτικοί προδότες, τό χῶμα τοῦτο τ’ ἅγιο, σέ βάρβαρους ἰδιῶτες·

»Γιατί ἡ κρίσις θέ νά ’ρθεῖ καί θά σᾶς κατακάψει, σάν κεραυνός, σάν θύελα, σέ μιά στιγμή θά λάμψει.

»Πώς τοῦ Θεοῦ τό θέλημα εἶναι μέ τήν ἀλήθεια, συμμάρτυρο, συμπάρεδρο γιά τοῦ λαοῦ τά δίκια».

     Ἔτσι θά πεῖ ἡ ἀγγελική φωνή ἐκείνη ἀπό τά ὕψη, κάθε Ρωμιός θ’ ἀφουγκραστεῖ ὅπου στή γῆ κι ἄν κατοικεῖ.

Τό θαῦμα τότε θά γενεῖ ἀπ’ τοῦ Θεοῦ τά χέρια, γιά κάποιους πού προσεύχονται λιπόσαρκοι στά γκρέμια.

Ὑψωμένο ἔχουνε τόν νοῦ μαζί καί τήν καρδιά τους, καί τόν Θεό παρακαλοῦν γιά τ’ ἄτακτα παιδιά τους.

Γι’ αὐτούς τούς λίγους ἀσκητές πού τά θυσίασαν ὅλα, λαμπάδες ὄρθιες φωτεινές μέ προσευχή στό στόμα,

Αν καταλάβει κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής…

Αν καταλάβη κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής και τον μυστικό τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, παύει να στεναχωριέται για ό,τι του συμβαίνει, γιατί δέχεται με χαρά τα πικρά φάρμακα που του δίνει ο Θεός για την υγεία της ψυχής του.

Όλα τα θεωρεί αποτελέσματα της προσευχής του, αφού ζητάει συνέχεια από τον Θεό να του λευκάνη την ψυχή. Όταν όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις δοκιμασίες κοσμικά, βασανίζονται.

Αφού ο Θεός όλους μας παρακολουθεί, πρέπει να παραδίνεται κανείς εν λευκώ σ’ Αυτόν. Αλλιώς είναι βάσανο· ζητάει να του έρθουν όλα, όπως εκείνος θέλει, αλλά δεν του έρχονται όλα όπως τα θέλει, και ανάπαυση δε βρίσκει.

Είτε χορτάτος είναι κανείς είτε νηστικός, είτε τον επαινούν, είτε τον αδικούν, πρέπει να χαίρεται και να τα αντιμετωπίζη όλα ταπεινά και με υπομονή.

Τότε ο Θεός συνέχεια θα του δίνη ευλογίες, ώσπου να φθάση η ψυχή του σε σημείο να μη χωράη, να μην αντέχη την καλωσύνη του Θεού. Και, όσο θα προχωράη πνευματικά, τόσο θα βλέπη την αγάπη του Θεού σε μεγαλύτερο βαθμό και θα λειώνη από την αγάπη Του.

Aπό το βιβλίο “Λόγοι Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου-Δ’ Οικογενειακή ζωή”

askitikon.eu

Η αιμορροούσα πατρίδα!

Παπα-Ηλίας Υφαντής

Στις γιορτές των αγίων γυναικών, όπως της αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου), διαβάζεται, όταν δεν είναι Κυριακή, συνήθως η θαυμάσια περικοπή της αιμορροούσης (Μάρκου: 10, 24-34). Στην οποία με τρόπο επιγραμματικό μας δίνεται αναλογικά η ανατομία της παγκόσμιας αλλά και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Μια γυναίκα, μας λέει το Ευαγγέλιο, έπασχε δώδεκα χρόνια από αιμορραγία. Και, όπως ήταν φυσικό, κατέφυγε στη βοήθεια των γιατρών. Κι όχι μόνο ενός ή δύο, αλλά πολλών. Οι οποίοι της πουλούσαν μεγάλες, αλλά φρούδες ελπίδες. Με σκοπό απλά και μόνο να την εκμεταλλεύονται. Με φυσικό αποτέλεσμα η γυναίκα, αφού έπαθε πολλά και ξόδεψε όλη της την περιουσία, όχι μόνο να μη βρει θεραπεία, αλλά να πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Όπως, δυστυχώς συμβαίνει και με τη  δύσμοιρη πατρίδα μας.
Ή μήπως δεν βλέπετε στη συγχορδία των τσαρλατάνων γιατρών, που κουράριζαν την αιμορροούσα, όλη την αρμαθιά των πολιτικών «σωτήρων», που μας προέκυψαν τα τελευταία χρόνια από πολλές και διάφορες σχολές εξαπάτησης και παραπλάνησης του λαού; Όλους αυτούς τους «καθωσπρέπει» απατεώνες και προδότες, χαρβαρτιανούς και μη που υπόσχονται  παραδείσους, προκειμένου να μας γκρεμίσουν σε ολοένα και βαθύτερα βάραθρα κόλασης!…

 Με αποτέλεσμα να αποδοκιμάζονται κάθε φορά για τα πλήθη των πεπραγμένων τους δεινών και να αποστέλλονται απ’ το λαό στο σκότος το εξώτερον. Απ’ όπου όμως δίκην βρυκολάκων επανέρχονται κάθε τόσο δριμύτεροι, προσφέροντάς μας και πάλι χάντρες χρωματιστές κάλπικων υποσχέσεων, όπως οι δυτικοί κανίβαλοι στους ιθαγενείς της Αφρικής. Ζητώντας μας να τους εμπιστευτούμε για μια ακόμη, πολλοστή, φορά την ταλαιπωρημένη ζωή μας και την χιλιοπροδομένη πατρίδα μας.

Μιμητές Χριστού

Σ. Εμμανουήλ

Είδα σε Μοναστήρια λαϊκούς ολιγόπιστους,

αμελείς, αδιάφορους, αγνωστικιστές ή και άθεους.

Φερμένους από ανάγκη,

βαθιά στην αμαρτία ναυαγισμένους,

απ’ την αναλγησία του κόσμου λεηλατημένους

ή απ’ τις ιδέες εκείνες που καταστρέφουν.

 

Απασχολούνται συνήθως σε ελαφρά διακονήματα και ησυχάζουν.

Κάποιοι απ’ αυτούς, προοδεύουν ως το μοναχικό σχήμα

ή επιστρέφουν στον κόσμο ανακαινισμένοι.

 

Άλλοι, παραμένουν απαθείς και αδιάφοροι.

Και συχνά επιδεικνύουν θράσος και ασέβεια.

Απολαμβάνοντας την προστασία της Μονής

και συχνά την χάρη του Θεού.

Και θαυμάζεις την άπειρη αγάπη Του.

 

Ύστερα, βλέπεις μερικές φορές

να τους παιδαγωγεί η απώλεια της χάριτος

και καταλαβαίνεις το σχέδιο του Θεού.

Θαυμάζεις την θεία Οικονομία.

 

Αλλά και των Πατέρων την μακροθυμία.

Που τα υφίστανται και τα καταλαβαίνουν βέβαια όλα αυτά,

αλλά, δεν τα καταλογίζουν, δεν κατακρίνουν, τα παραβλέπουν.

Τους κάνουν υπομονή.

 

Θεραπεύουν την ανάγκη και την δυστυχία τους.

Ελπίζοντας σε μία ενδεχόμενη μετάνοια.

Χωρίς να την απαιτούν ή να την προϋποθέτουν.

 Μιμητές Χριστού.

ΠΗΓΗ

Ἡ νέα κανονικότητα!

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Ὥς τώρα, καλοί μου φίλοι, ἐκεῖνο ποὺ ἀκούγαμε πολὺ καὶ μὲ ἔμφαση ἦταν ἡ λεγόμενη «νέα ἐποχή». Στὶς μέρες μας ἦρθε νὰ προστεθεῖ καὶ κάτι ἀκόμη. Ἡ λεγόμενη «νέα κανονικότητα»!

Ἡ νέα κανονικότητα ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸν κορωνοϊό. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι ἐντελῶς καινούργια ὁρολογία. Ποὺ σημαίνει ἐπιστροφὴ στὴν κανονικότητα, δηλαδὴ ἐκείνη ποὺ ἦταν πρὸ τοῦ κορωνοϊοῦ. Ὅμως ἂν προσέξουμε θὰ δοῦμε ὅτι δὲν λέει «ἐπιστροφὴ στὴν κανονικότητα», ἀλλὰ λέει ἐπιστροφὴ στὴ «νέα κανονικότητα»! Καὶ ποιὰ εἶναι ἡ διαφορά; θὰ πεῖτε. Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους…

Ἐκεῖνο ποὺ προηγήθηκε τῆς «νέας κανονικότητας» εἶναι βέβαια ἡ κρίση. Ἡ κρίση τοῦ κορωνοϊοῦ. Καὶ δὲν μπορεῖ αὐτὴ νὰ μὴ ἦταν κρίση, ὅταν ἔκλεισαν καὶ ἀδρανοποιήθηκαν τὰ πάντα, γεγονὸς πρωτοφανὲς στὴν Ἱστορία. Τὸ ἂν αὐτὸ ἦταν δικαιολογημένο ἢ ὄχι, προσχεδιασμένο ἢ μή, εἶναι θέμα χρόνου νὰ ἀποδειχθεῖ. Ἤδη καθημερινὰ ἔρχονται πάρα πολλὰ στὸ φῶς …

Τόσο πολὺ πάγωσε κάθε μας δραστηριότητα (lockdown), ποὺ ἦταν πλέον ἐπιβεβλημένη ἡ ἐξασφάλιση τῆς κυβερνητικῆς ἄδειας, γιὰ νὰ κάνουμε κάτι ἐκτὸς σπιτιοῦ! Ἦταν ἑπόμενο πλέον οἱ ἐπιπτώσεις νὰ εἶναι πολὺ μεγάλες καὶ ἀνυπολόγιστες στὴν οἰκονομία, στὶς δουλειές, στὶς ζωὲς καὶ στὸ μέλλον μας.

Η θρησκευτική κατασκοπεία…Η μάχη των προφητειών...

Υπάρχει θρησκευτική κατασκοπεία στον πόλεμο πληροφοριών; Και βέβαια υπάρχει…Ενδεικτική η περίπτωση της αγίας  γερόντισσας Αλυπίας του Κιέβου της δια Χριστόν σαλής (+1988). Οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ήθελαν με κάθε τρόπο να εξασφαλίσουν ως και το λείψανό της και ό,τι άλλο στοιχείο γι’ αυτήν….

Η αγία Αλυπία, που έζησε στην κουφάλα ενός δένδρου, ήταν δενδρίτισσα. Κουβαλούσε στην πλάτη ως άσκηση, σε όλη της τη ζωή, πάμπολλα σιδερένια κλειδιά, ένα ασήκωτο βάρος που προερχόταν κατά μια εκδοχή από τα κελλιά των φυλακισμένων που ελευθέρωσε με την προσευχή της σε δύσκολες εποχές …

Οι δημοσιογράφοι βρήκαν τις προφητείες της αγίας Αλυπίας, τις οποίες οι μαθητές της κρατούσαν μυστικές για 30 χρόνια. Είναι δύσκολο να το πιστέψουμε, αλλά πριν από 30 χρόνια η μοναχή Αλυπία μπόρεσε να προβλέψει την προσάρτηση της Κριμαίας: «Θα αφαιρέσουν τη φωλιά από το χελιδόνι», είχε πει. Επίσης είχε προφητέψει και τον πόλεμο στο Ντονμπάς: «κηλίδες αίματος παντού», έλεγε.

Οι «λαγοί» της προδοσίας!

Νικόλαος Ταμουρίδης Αντγος (ε.α) 

Αντιπρόεδρος ΔΕ Ελεύθερης Πατρίδας

Ενώ η Ελλάδα μας βαδίζει στην απόλυτη οικονομική καταστροφή και ο λαός φτωχοποιείται βάναυσα,

Ενώ η χώρα μεθοδικά εποικίζεται από εκατοντάδες χιλιάδες αλλόφυλους οπαδούς του Ισλάμ,

Ενώ η παιδεία και η οικογένεια απαξιώνονται καθημερινά με τα νέα έκφυλα ήθη,

Ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εμπαίζεται και διώκεται με πρόσχημα την λήψη μέτρων κατά του λεγόμενου «κορωνοϊού»,

Ενώ η δημόσια περιουσία αλλά και η ατομική περιουσία του Έλληνα πολίτη εκχωρούνται στους ξένους δανειστές,

Οι νενέκοι της πολιτικής και οι σύγχρονοι εφιάλτες, στο όνομα της δήθεν ειρήνης, ετοιμάζονται να παραχωρήσουν θαλάσσια εθνική επικράτεια στην Τουρκία, νομικά διεθνώς κατοχυρωμένη από τις υπάρχουσες διεθνείς συνθήκες στην Ελλάδα.

Αυτή μάλιστα η παραχώρηση, εφόσον πραγματοποιηθεί, θα αποτελέσει στρατηγικής φύσεως ήττα, αφού το Καστελόριζο, την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ του οποίου πρόκειται να «χαρίσουν» στους Τούρκους, αποτελεί το κεντρικό σημείο στήριξης της πραγματικής ΑΟΖ της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο και τον δεσμό της Ελλάδας με την Κύπρο!

Και βέβαια βγάζουν πρώτα τους «λαγούς» της προδοσίας για να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη, έτσι ώστε να μην υπάρξει αντίδραση!

ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ !

Ο Ηγούμενος Αντώνιος, της Λαύρας της Αγίας Τριάδος στην Ρωσία, διηγήθηκε:

Ζούσε στην μονή μας κάποιος διάκονος, ο οποίος μια μέρα, αφού πολύ κοπίασε να εκτελέσει το διακόνημά του, μόλις μπήκε στο κελί του, έπεσε κάτω νεκρός...

Εγώ στενοχωρήθηκα, μήπως από τον υπερβολικό κόπο, απέθανε. Άρχισα λοιπόν, να προσεύχομαι θερμά γι’αύτόν. Την παραμονή της τεσσαρακοστής ημέρας από τον θάνατό του, ενώ κοιμόμουν λίγο, ακούω ξαφνικά κάποιον να με πλησιάζει...

Σηκώνομαι, ανάβω το φως και βλέπω μπροστά μου τον διάκονο, να μου λέει:

-Ήλθα να σ’ευχαριστήσω Γέροντα.

– Γιατί; τον ερωτώ.

– Γιά τις προσευχές σου για μένα.

– Πως πέρασες τα τελώνια, παιδί μου;

– Σαν αστραπή!

– Πως έτσι;

Γιατί λίγο πριν πεθάνω, είχα κοινωνήσει το Πανάχραντο Σώμα και Αίμα του Χριστού...

ΠΗΓΗ 

Η Εκκλησία μπορεί να σώσει την Ελλάδα και τον κόσμο όλο... (Η΄ ΜΕΡΟΣ)

Γιώργος Παύλος

π. καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

Εκκλησία και Παιδεία

 Εδώ, μόνο σύντομους υπαινιγμούς θα κάνουμε για αυτό το τόσο ουσιαστικό και επείγον ζήτημα. Επείγει, δηλαδή, η Ορθόδοξη Εκκλησία να καταστεί πραγματικό σχολείο των ανθρώπων. Επείγει, επίσης, η Πολιτεία να σεβαστεί την πείρα της Ορθόδοξης Εκκλησίας για την ουσιαστική μόρφωση των ανθρώπων.

 Αυτά τα δύο για να συμβούν πρέπει η Εκκλησία να εκπαιδεύσει το ανθρώπινο δυναμικό της με σύγχρονο τρόπο, ώστε κάθε εκκλησιαστικό πρόσωπο να είναι φορέας καθολικής παιδείας και μόρφωσης. Οι Ενορίες μπορούν και πρέπει να καταστούν ζωντανά και πρωτότυπα εκπαιδευτικά κύτταρα της κοινωνίας. Ο Μέγας Βασίλειος και άλλοι μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας μας δείχνουν τον τρόπο αυτής της καθολικής μόρφωσης και παιδείας που μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους.

Επείγει να αξιοποιηθεί όλη η θύραθεν παιδεία γνώση και επιστήμη και να ενσωματωθεί στο ευρύτερο πρόγραμμα της Εκκλησιαστικής παιδείας. Η Ορθόδοξη Θεολογία όχι μόνο δεν είναι πολυτέλεια αλλά είναι ανάγκη πρώτη και μέγιστη για την ψυχική ισορροπία και υγεία των ανθρώπων.

 Σήμερα δυστυχώς η εκκλησιαστική παιδεία περιορίζεται εν πολλοίς σε στείρα ηθικολογικά κηρύγματα συχνά χωρίς οντολογικό υπαρξιακό και θεολογικό βάθος.  Έτσι, ιδίως ένας νέος άνθρωπος δεν βρίσκει κανένα ενδιαφέρον στην εκκλησιαστική ζωή. Ενώ στην ουσία, μόνο στην Εκκλησιαστική ζωή και εμπειρία μπορεί ο άνθρωπος να καταστεί ολόκληρος και υγιής άνθρωπος. Να καταστεί δηλαδή, καθολικός άνθρωπος με βαθιά μόρφωση ψυχής και πνεύματος.

Μετά ἀπό τρεῖς μῆνες...

Ἡ Ἱερά Μονή μας, μέ τήν ἀμέριστη συνεργασία τοῦ Συλλόγου «ΦΙΛΟΙ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ», προέβη στήν δημιουργία τοῦ παρόντος ἱστολογίου μέ τήν ὀνομασία «ΦΙΛΟΙ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ». Ἕνα ἀκόμη ἀγκωνάρι, ἕνα ἀκόμη μετερίζι γιά ἕνα καλύτερο αὔριο, μέσα ἀπό τόν πνευματικό ἀγώνα, πού εἶναι ἡ ψυχή τοῦ ὅλου ἔργου τῆς Μονῆς μας.

Μέσα στόν κόσμο τῆς φθορᾶς ἡ ἀγωνία γιά Χριστό καί Ἑλλάδα μεγαλώνει, ἐνῶ γίνεται ἐπιτακτικός πλέον ὁ ἀγώνας γιά περισσότερη προσευχή καί προσοχή ἀλλά καί γιά φανέρωση τῆς ἀλήθειας. Στό βάθος κάθε λέξης καί κάθε νοήματος εἶναι ὁ Χριστός, ἡ Μοναδική ἀλήθεια στόν κόσμο ὁλόκληρο.

Χωρίς νά παραμελοῦμε τόν πνευματικό καί ἀσκητικό ἀγώνα μας, προσφέρουμε στόν λαό τοῦ Θεοῦ τήν ἐλπίδα ὅτι δέν χάθηκαν ὅλα(!) καί ὅτι ἡ Μόνη ἐλπίδα μας εἶναι ὁ Χριστός!!

Ἦταν καιρός νά μεταφερθοῦμε σέ κάτι πολύ πιό δύσκολο καί πιό ἀληθινό, σ᾿ ἕνα βαθύ καί οὐσιαστικό προβληματιμό πάνω στά μεγάλα θέματα, ἔτσι ὅπως σήμερα τά τοποθετεῖ ἡ ζωή. Σέ μιά προσωπική ἀναμέτρηση μ᾿ αὐτά, χωρίς ὁμαδικές λύσεις καί κατά παραγγελίαν συμβουλές. Ἔτσι ὥστε νά ἀρχίσει ἡ ἐσωτερική ἐπώδυνη πορεία τοῦ καθενός μας γιά τήν κατάκτηση τῆς ἀλήθειας.

Στίς μέρες μας πολλά πράγματα μοιάζουν ἀπογοητευτικά χωρίς νά᾿ναι ὁλότελα ἀδικαιολόγητα. Τά λάθη τῶν μεγάλων σωρεύουν συχνά βάρη ἀβάσταχτα στόν κόσμο ὁλόκληρο καί δέν ὑπάρχει τό γερό ἀντίβαρο νά θρέψει τήν ἀντίσταση ἤ ἔστω τήν ἀντοχή.

Δέν ὑπάρχει!

Δέν ὑπάρχει, διότι γυρίσαμε τήν πλάτη στόν παντοδύναμο Θεό καί μείναμε μόνοι, ἀδύναμοι μέσα στήν ἐρημιά τοῦ κόσμου βάζοντας μέσα στήν ψυχή μας τόν φόβο καί τήν ἀπελπισία!

Τό ἀληθινό ἀντίβαρο μποροῦμε νά τό ἀποκτήσουμε μόνο μέ τήν μυστηριακή ζωή, μόνο μέ τόν Χριστό.

Ἡ Μονή μας μέ τήν παρουσία της ἐντονοποιεῖ τήν ἀνάγκη γιά ἐπιστροφή πρός τόν Θεό. Φρονοῦμε ὅτι τό ἱστολόγιό μας θά βοηθήσει τήν ἀφύπνιση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ μέσα μας καί θά μᾶς καλέσει σέ μιά καινούργια πορεία μυστηριακῆς σχέσης μαζί Του.

Τι θα ανταποδώσω στον Κύριο για όλα όσα με έχει ευεργετήσει;

Όσιος Μάρκος ο ασκητής

Λοιπόν την αρχή της κατά Θεόν ωφέλειάς σου, παιδί μου, οφείλεις να την κάνεις από αυτό το σημείο:

πρέπει να μελετάς και να συλλογίζεσαι ακατάπαυστα χωρίς ποτέ να ξεχνάς, όλες τις οικονομίες, τις διευθετήσεις και τους μυστηριώδεις τρόπους της θείας βουλής και τις ευεργεσίες που σου έκανε κι εξακολουθεί να σου κάνει ο Θεός για τη σωτηρία της ψυχής σου.

Όχι τυλιγμένος από τη λήθη που προκαλεί η κακία ή εξαιτίας της ραθυμίας να ξεχνάς τις πολλές και μεγάλες προς εσένα ευεργεσίες Του, και έτσι να περνάς τον υπόλοιπο καιρό σου χωρίς ωφέλιμα έργα και χωρίς ευχαριστία.

Επειδή οι ακατάπαυστες αυτές ενθυμήσεις των ευεργεσιών του Θεού, κεντούν σαν το σουβλί την καρδιά, και την παρακινούν σε εξομολόγηση και σε δοξολογία, σε ταπείνωση, σε ευχαριστία με συντριβή ψυχής, σε κάθε αγαθή απασχόληση, σε προθυμία για να ανταποδώσει τις ευεργεσίες προς το Θεό με τρόπους και ήθη αγαθά και με όλη την αρετή που είναι σύμφωνη με το θέλημά Του.

Και την κάνουν να μελετά πάντοτε τον προφητικό λόγο: «Τι θα ανταποδώσω στον Κύριο για όλα, με όσα με έχει ευεργετήσει;

Ας αναλογιστεί ο άνθρωπος τις ευεργεσίες του φιλάνθρωπου Θεού από τον καιρό της γενννήσεως, ή από πόσους κινδύνους γλύτωσε, σε πόσες αμαρτίες έπεσε και σε πόσες παραβάσεις γλίστρησε θεληματικά, και εντούτοις δεν τον παρέδωσε για απώλεια και θάνατο, σύμφωνα με το δίκαιο, στα πονηρά πνεύματα που τον εξαπάτησαν, αλλά τον διαφύλαξε μακρόθυμα ο φιλάνθρωπος Κύριος, παραβλέποντας τις αμαρτίες του, περιμένοντας την επιστροφή του.

ΠΗΓΗ

ΕΝΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ

 

Κύριε, δῶσε στό παιδί μου νἄναι ἀρκετά δυνατό,

ὥστε νά γνωρίζει πότε εἶναι ἀδύνατο καί ἀρκετά γενναῖο

ὥστε νά ξέρει ν᾿ ἀντιμετωπίζει τόν ἑαυτό του, ὅταν φοβᾶται.

Δῶσε νά στέκεται ἄκαμπτος καί περήφανος 

στίς ἔντιμες ἀποτυχίες του.

Ταπεινός κι᾿ εὐγενικός στή δόξα.

Κάμε νά καταλάβει πώς τό νά γνωρίσει τόν ἑαυτό του

εἶναι ὁ θεμέλιος λίθος τῆς γνώσεως.

Ὁδήγησέ τον μακριά ἀπό τό μονοπάτι τῆς εὐκολίας καί τῆς ἀνέσεως.

Μέσα στίς θύελλες μάθε τον νά στέκεται ὄρθιος,

στίς θλίψεις καί στίς δυστυχίες μάθε τον τήν εὐσπλαχνία

γι᾿ αὐτούς πού ἀποτυχαίνουν καί πονοῦν.

Χάρισέ του μιά καθαρή καρδιά μέ ὄμορφα ἰδανικά.

Μάθε του νά ἐξουσιάζει τόν ἑαυτό του,

προτοῦ ἐξουσιάσει ἄλλους.

Μάθε του νά γελᾶ καί νά χαίρεται

δίχως νά ξεχνᾶ πώς ἄλλοι ἀδελφοί του κλαῖνε.

Μετά ἀπ᾿ ὅλα αὐτά χάρισέ του ἕνα αἴσθημα εὐθυμίας 

πού θά τόν κάνει εὐχάριστο γύρω του 

κι᾿ ἕνα αἴσθημα σοβαρότητος πού ποτέ δέν θά τόν κάνει ἀποκρουστικό.

Δός του τόση ταπείνωση,

ὥστε νά μπορεῖ νά θυμᾶται πάντοτε τήν ἁπλότητα τῆς ἀληθινῆς μεγαλοπρέπειας, τό εὐρύ πνεῦμα τῆς ἀληθινῆς σοφίας καί τήν ἐπιείκια τῆς ἀληθινῆς δυνάμεως.

Ἔτσι θά μπορῶ νά πῶ στό τέλος τῆς ζωῆς μου:

Δέν ἔζησα μάταια.

Καταδικάζεται η περιφορά Επιταφίου, αλλά επιτρέπεται o… θαυμασμός σιντριβανιών!

Ελευθέριος   Ανδρώνης

Πήρε και πάλι μπρος η αμερόληπτη δικαιοσύνη.

Καταδίκη τεσσάρων ατόμων σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών στον καθένα και χρηματικό πρόστιμο 600 ευρώ στους τρεις από τους τέσσερις, για… απαγορευμένη περιφορά Επιταφίου στη Ρόδο, κατά τη διάρκεια της περιόδου του lockdown.

Μάλιστα ένας από τους κατηγορούμενος είναι ιδιοκτήτης τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού και καταδικάστηκε για «διέγερση σε ανυπακοή»…

Σας θυμίζει κάτι αυτός ο συγκεκριμένος λόγος δίωξης;

Μήπως κάποιο ραδιοφωνικό μήνυμα που ακούστηκε το… 1973;

Εδώ… Επιτάφιος!

Εδώ… Επιτάφιος!

Σε περίοδο ειρήνης το σφυρί του Δικαστή είναι ισχυρότερο και από μία… ίλη τεθωρακισμένων!

Πρώτα αντιγράφουν νόμους της Χούντας για να περάσουν την ποινικοποίηση των διαδηλώσεων και τώρα έχουμε και καταδίκες ραδιοφωνικών παραγωγών για διέγερση σε ανυπακοή.

Και όλο αυτό έγινε για κάποια άτομα που… τόλμησαν να περιφέρουν τον Επιτάφιο την Μεγάλη Παρασκευή.

Μετά τη ποινική διερεύνηση του κράτους για τους θρησκευτικούς γάμους και τις βαπτίσεις που έλαβαν χώρα κατά τη περίοδο της καραντίνας, έχουμε πλέον και την πρώτη επίσημη καταδίκη χριστιανών που απλά ασκούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα!

Ασφαλώς οι (επιβεβαιωμένοι) γάμοι και τελετές που έγιναν σε ισλαμικά τεμένη ή σε άλλες θρησκείες/δόγματα κατά την ίδια περίοδο, δεν έτυχαν ίδιας μεταχείρισης, αφού το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων δεν ασχολήθηκε καν με άλλες θρησκευτικές «παραβάσεις», πλην αυτών της Ορθόδοξης Εκκλησίας!

Περί ὀνείρων καί ὁραµάτων

ΑΓΙΟΣ  ΙΣΑΑΚ  Ο  ΣΥΡΟΣ

Ὅ

ποιος ἐπιχειρεῖ τοῦτο χωρίς ἀνάγκη, παρακαλώντας τόν Θεό καί ἐπιθυμώντας νά γίνουν γιά χάρι του θαύματα καί δυνάμεις, εὑρίσκεται θῦμα τῶν πειρασμῶν τοῦ ἀπατεῶνος δαίμονος στήν διάνοιά του, καυχησιάρης καί ἀσθενής στήν συνείδησι. Διότι εἶναι πρέπον νά ζητοῦμε τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ κατά τίς θλίψεις μας, ἀλλά τό νά πειράζωμε τόν Θεό χωρίς ἀνάγκη εἶναι ἐπικίνδυνο. Ὅποιος ἐπιθυμεῖ τοῦτο, δέν εἶναι πραγματικά δίκαιος. Ἐκεῖνο πού πράττει ὁ Κύριος χωρίς παράκλησι ἀναφέρεται σέ ὅλους τούς ἁγίους, ἐνῶ ὅποιος θέλει καί ἐπιθυμεῖ τοῦτο μέ τό θέλημά του, χωρίς νά ὑπάρχει ἀνάγκη, πέφτει ἀπό τήν παραφύλαξι καί ὀλισθαίνει ἀπό τήν γνῶσι τῆς ἀληθείας. Διότι, ἄν αὐτός πού ζητεῖ εἰσακουσθῆ, καθώς ἀποτολμᾶ ἀπέναντι στόν Θεό, ὁ Πονηρός εὑρίσκει τόπο μέσα του καί τόν ὁδηγεῖ σέ σοβαρώτερα ἄτοπα. Οἱ ἀληθινοί δίκαιοι ὄχι μόνο δέν ἐπιθυμοῦν τέτοια πράγματα, ἀλλά καί ὅταν τούς δίδωνται, τά ἀποστρέφονται. Καί ὄχι μόνο φανερά δέν τά θέλουν αὐτά, ἀλλά οὔτε κρυφά μέσα τους δέν τά ἐπιθυμοῦν.

Κάποιος ἀπό τούς ἁγίους πατέρες λόγῳ τῆς καθαρότητός του ἔλαβε ἀπό τήν θεία χάρι χάρισμα νά προγινώσκη ποιοί ἔρχονται πρός αὐτόν, καί ἐζήτησε ἀπό τόν Θεό, μέ τίς προσευχές καί ἄλλων ἁγίων πού τούς παρακάλεσε γι᾿ αὐτό ὁ γέρων, νά τοῦ ἀφαιρεθῆ τό χάρισμα. Ἄν μερικοί ἀπό αὐτούς ἐδέχθηκαν χαρίσματα, ἀπό ἀνάγκη τά ἐδέχθηκαν ἤ ἐξ αἰτίας τῆς ἁπλότητος. Στούς ἄλλους ὅμως δέν ἐνεργοῦσε τό θεῖο βούλημα, ἀλλά ὄχι ἐντελῶς τυχαῖα.

Υπάρχει ένα Μυστικό

Έ

νας από τους σημαντικότερους Έλληνες ακαδημαϊκούς θεολόγους του 20ού αιώνα, ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, δήλωσε:
«Αν η Ορθοδοξία ήταν αυτή που διδάσκουν τα νεοελληνικά εγχειρίδια, εγώ σήμερα θα ήμουν άθεος».
Μίλησε έτσι επειδή γνώριζε το Μυστικό.
Γύρω στο 1860, ο σαμουράι Τακούμα Σαβάμπε εισήλθε στο δωμάτιο του ορθόδοξου ιεραποστόλου π. Νικολάου Κασάτκιν, με το σπαθί στο χέρι και με πρόθεση να τον θανατώσει.

Ο νεαρός ιερέας εκείνη την ώρα διάβαζε την Αγία Γραφή. Του είπε: «Θα δεχτώ τον θάνατο, αν προηγουμένως μου επιτρέψεις να σου εξηγήσω ό,τι διαβάζω αυτή τη στιγμή».Το αποτέλεσμα ήταν ο Τακούμα Σαβάμπε να γίνει ο πρώτος Ιάπωνας ορθόδοξος ιερέας και να υπερασπιστεί την Ορθοδοξίαν συλληφθείς και ανακρινόμενος από το καθεστώς της πατρίδας του.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, στη Ρωσία, ένας εξόριστος συνωμότης αναχωρούσε για τη Σιβηρία. Μια γριά πλησίασε και του χάρισε μια Καινή Διαθήκη. Εκείνος τη δέχτηκε ευγενικά και, όντας άθεος, τη θεώρησε κατάλληλη για να κόβει κάθε μέρα και μια σελίδα, να ρίχνει μέσα καπνό και να στρίβει τσιγάρο.

Ο ΕΞΕΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Διάβασα το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο των δημοσιογράφων Μιχάλη Ιγνατίου και Νίκου Μελέτη με τίτλο: «Από Τα Ίμια στη Μαδρίτη: Η Συμφωνία που γκρίζαρε το Αιγαίο» (εκδόσεις Πεδίο). Οι δύο συγγραφείς αποδεικνύουν, με τη χρήση αμερικανικών και άλλων εγγράφων, ότι η οκταετής περίοδος της κυβερνήσεως Κώστα Σημίτη διαπνεόταν από την αφελή και αναποτελεσματική αντίληψη του εξευμενισμού της Τουρκίας. Μία αντίληψη που οδήγησε σε συνεχείς εθνικές υποχωρήσεις και τελικά αποθράσυνε περισσότερο τη γείτονα χώρα.

Στη Μαδρίτη, στις 8.7.1997, η κυβέρνηση Σημίτη αναγνώρισε εγγράφως «νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο» και ανέλαβε την υποχρέωση να απέχει η Ελλάδα από μονομερείς κινήσεις. Η Τουρκία ερμήνευσε αυτή τη Συμφωνία με τον δικό της τρόπο. Θεωρεί μέχρι και σήμερα ότι η χώρα μας δεσμεύθηκε να μην επεκτείνει στα 12 μίλια τα χωρικά της ύδατα. Επιπλέον βρήκε την ευκαιρία να γκριζάρει το Αιγαίο και να αναπτύξει τη θεωρία των 130 νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, στα οποία αμφισβητείται η ελληνική κυριαρχία.

Στο ίδιο βιβλίο διαβάζουμε μία άλλη εκδήλωση της λανθασμένης ελληνικής τακτικής: Να πιέσουμε την Ευρώπη υπέρ της Τουρκίας ώστε να «μας συμπαθήσει η Άγκυρα». Μάλιστα οι συγγραφείς αναφέρουν ότι, όταν οι Γερμανοί Χριστιανοδημοκράτες χαρακτήρισαν την Τουρκία ως ακατάλληλη χώρα για να ενταχθεί στην Ευρ. Ένωση, η κυβέρνηση Σημίτη δήλωσε ότι η Τουρκία ανήκει στην Ευρώπη! Σήμερα, ο νέος Οθωμανισμός του Ερντογάν έχει αποβάλει κάθε προσωπείο και έχει αφυπνίσει την ελληνική διπλωματία και την ελληνική κοινή γνώμη.

Νάουσα: Κλήθηκαν διευθυντές Γυμνασίων στο αστυνομικό τμήμα για τον φάκελο θρησκευτικών «Γαβρόγλου»

Kλήθηκαν στην αστυνομία οι διευθυντές τριών Γυμνασίων της Νάουσας να καταθέσουν αν μετά την απόφαση του Συμβουλίου Της Επικρατείας (ΣΤΕ) διδάσκονταν στο σχολείο τους ο φάκελος θρησκευτικών «Γαβρόγλου»

H ΕΛΜΕ Ημαθίας επισκέφτηκε το αστυνομικό τμήμα Νάουσας παρουσία δικηγόρου και ζήτησε έγγραφη ενημέρωση για το ποιος έχει κάνει καταγγελία και τι αναφέρει η καταγγελία, σύμφωνα με ανακοίνωσή της.

Μετά από έκτακτη συνεδρίαση της, έκανε παράσταση διαμαρτυρίας με δικηγόρο στην αρμόδια Αντιεισαγγελέα Βέροιας στις 29 Ιουνίου ζητώντας να αξιοποιηθούν στοιχεία από το Υπουργείο και τις αρμόδιες Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης προκειμένου να μην αναστατωθεί η σχολική κοινότητα και να αρχειοθετηθεί η καταγγελία κατά των συναδέλφων Διευθυντών και διδασκόντων.

Παράλληλα, οι διευθυντές των σχολείων αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στην κλήση της αστυνομίας ζητώντας να τους επιδοθεί κλήση στην οποία να αναφέρεται για ποιο πράγμα τους κατηγορούν.

Οι ασθένειες της ευδαιμονίας

 Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Δεν είναι μόνο η Ελλάδα, που δείχνει συμπτώματα κοινωνικής αποσύνθεσης, όπως τα ζούμε στην καθημερινότητά μας και όπως τα προβάλλουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ) και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ). Είναι όλη η λεγόμενη πολιτισμένη Δύση. Μπορεί οι χώρες Της και μόνον αυτές, ως επί το πλείστον να έχουν δημοκρατικά καθεστώτα, όμως στην πραγματικότητα είναι ένα πολυτελές και με πολύτιμους εντός του θησαυρούς οικοδόμημα, που είναι υπό κατάρρευση. Το λυπηρό είναι ότι ουδείς εκ των σημερινών ηγητόρων των χωρών της Δύσης δεν κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Όλοι είναι διαχειριστές της παρακμής... Και αν κάποιος τολμήσει να πει την αλήθεια για την ηθική υπόσταση της νεωτερικής Δύσης και να αντιδράσει δέχεται τα πυρά των οπαδών Της.

  Τον Μάρτιο του 2020 οι γαλλικές εκδόσεις PUF εξέδωσαν το πόνημα του Hugues Lagrange, επ. διευθυντού ερευνών του CNRS (Εθνικού Γαλλικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών) «Οι ασθένειες της ευδαιμονίας» (Les maladies du Bonheur). Σε αυτό ο συγγραφέας περιγράφει την κατάσταση της νεωτερικής πραγματικότητας στη Δύση. Η κύρια διαπίστωσή του είναι πως η κοινωνική – συλλογική ζωή σβήνει στις χώρες της ως μια «ασθένεια», που ανήκει στο παρελθόν όπως οι άλλοτε θανατηφόρες ασθένειες (φυματίωση, ελονοσία, κ.λ.π.).

 Μέσα στον πολυτελή κλωβό που ζει ο νεωτερικός άνθρωπος βλέπει μόνο τις ασθένειες που έχει αντιμετωπίσει, βλέπει υπερηφάνως πως ο μέσος όρος ζωής έχει αυξηθεί και αγνοεί τις ασθένειες που τον βασανίζουν, όπως είναι ο καρκίνος, τα καρδιοαγγειακά προβλήματα, η παχυσαρκία, με ό, τι αυτό συνεπάγεται, και κυρίως τα ψυχικά νοσήματα – άγχος, κατάθλιψη, πανικός, ανία, αίσθημα μοναξιάς – και η εξάρτηση από τα ναρκωτικά. Σημειώνεται ότι όταν έγραψε το βιβλίο ο Λαγκράνζ  δεν είχε εμφανιστεί η πανδημία του κορονοϊού... 

Η Εκκλησία μπορεί να σώσει την Ελλάδα και τον κόσμο όλο... (Ζ΄ ΜΕΡΟΣ)

Γιώργος Παύλος

π. καθηγητής Φυσικής και Φιλοσοφίας ΔΠΘ

Τρεις διακριτοί πολιτισμοί: Ορθόδοξος, Δυτικός, Ασιατικός.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία με την Διδασκαλία, την Εμπειρία, τα Μυστήρια και την πίστη της είναι το εντελώς Νέο Μοναδικό, Αναντικατάστατο και Ασύμμετρο προς κάθε άλλη θεολογία, ομολογία, θρησκεία και πολιτισμό.

 Η Ορθόδοξη Εκκλησία και η ορθόδοξη διδασκαλία ως παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι κάτι το τέλειο, όπως και τα αρχαία αγάλματα, όπου δεν επιδέχεται ουδεμία σύγκριση η αλλαγή. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία εισέρχεσαι νεκρός και γίνεσαι ζωντανός, αιώνιος και κατά χάριν Θεός. Αυτό πουθενά άλλου δεν μπορεί να συμβεί. Ούτε εις τον ιουδαϊσμό ούτε εις τον παπισμό ούτε εις τον προτεσταντισμό ούτε εις τον βουδισμό κλπ.

 Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιδέχεται ουδεμία σύγκριση ή σμίκρυνση χάριν όποιας φιλανθρώπου ενώσεως. Το φιλάνθρωπο είναι το Ορθόδοξο και το Αληθές. Αυτό μας παρεδόθη ως Ορθόδοξη Εκκλησία. Ουδείς άνθρωπος, θεολόγος, επίσκοπος, αρχιεπίσκοπος και πατριάρχης δύναται να το μεταβάλλει χωρίς να το καταστρέψει και από αληθές να το καταστήσει ψευδές και αιρετικό. Διότι, στην ορθόδοξη Εκκλησία παρά τις ανθρώπινες αδυναμίες και αμαρτίες, είναι παρών ο Παράκλητος της Αληθείας, όπως το υπεσχέθη ο ποθητός Κύριος μας, ο Υιός του Θεού και της Παρθένου. Δηλαδή στην Ορθόδοξη Εκκλησία και Μόνο εις Αυτήν, είναι παρών Όλος ο Άκτιστος, ο Τριαδικός, ο Τρισυπόστατος και Υποστατικός Θεός.

 Βεβαίως, ο Θεός είναι πανταχού παρών σε όλη την κτίση και την δημιουργία Του. Όμως, άλλο αυτή η πανταχού παρουσία του Θεού ακόμη και στην περιοχή της κολάσεως και Άλλο η Εν Θεία Χάριτι και Εν Θεία Πληρότητι Υπαρξιακή Παρουσία του Χριστού και της Αγίας Τριάδος στη  Ορθόδοξη Εκκλησία και στα  Μυστήριά της. Αυτό είναι ένα εμπειρικό και υπερεμπειρικό γεγονός, που ουδαμού αλλού εις ανθρώπινα και κτιστά υφίσταται παρά μόνον εις την Ορθόδοξη Εκκλησία και τα Μυστήριά της.

 

Ο οικουμενισμός, ως μια εξίσωση όλων με όλα, είναι κάτι το εντελώς λάθος και σαφώς βρίσκεται στην περιοχή της αιρέσεως. Γράφει ο πατήρ Γεώργιος Φλωρόφσκι: