του Jean-Marc Sylvestre
Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
[Σπεύδω να δώσω το λόγο στον Μάνο Χατζηδάκι.
Το σχόλιό του για την ένταξη της χώρας μας στην τότε-1960- ΕΟΚ. «Ετοιμαζόμαστε για μια άλλη είδους σκλαβιά…Θα
γίνουμε μια επαρχία την οποία θα διοικεί η Ευρώπη…Αυτή δεν είναι μια σκλαβιά;
Από την οποία δεν θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλαγούμε… γιατί θα είναι μια επιλογή
μας ενώ επί τουρκοκρατίας έγινε μια υποταγή μας…» Και ένας παρεξηγημένος – από πιστούς και άθεους αλλά και από
ιερωμένους - επίσκοπος, ο Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης (1972): «Η ένταξη στην ΕΟΚ θα γίνει ο τάφος της
Ελλάδος». Για τους δύσπιστους, η ΕΕ,
εκμεταλλευόμενη την καταστροφή των εθνικών οικονομιών λόγω της καραντίνας, προτίθεται
να αποκλείσει από τη χρηματοδότηση των 750 δις Ευρώ, χώρες – μέλη της (μέλι
έσταζαν οι εκσυγχρονιστές κάθε είδους μιλώντας για «ευρωπαϊκή οικογένεια!») με
«ελλιπή» δημοκρατία, εννοώντας αποκλειστικά την προώθηση των «δικαιωμάτων» των
ΛΟΑΤΚ, το χτύπημα της οικογένειας, την ελεύθερη κυκλοφορία των λαθρομεταναστών
και την εξαφάνιση της ιδιοπροσωπίας κάθε λαού. Μπορεί ο νέος Αττίλας να τη
σέρνει από το καπίστρι αλλά η ΕΕ μπορεί τώρα να δείχνει το πραγματικό της
πρόσωπο. Περισσότερα στην Αποκάλυψη και στα http://aktines.blogspot.com/2020/10/blog-post_71.html και http://aktines.blogspot.com/2019/03/blog-post_874.html
Ε.Δ.Ν.]
Ήταν τον περασμένο Ιούλιο, 21 Ιουλίου, όταν το πρώτο κύμα της επιδημίας Covid 19 φαινόταν να αποσύρεται σιγά-σιγά από την ευρωπαϊκή ήπειρο αφήνοντας οικονομίες εν μέρει καταστραμμένες από τις διαδικασίες καραντίνας, και ειδικά από την αγωνία που είχε κατακλύσει την κοινή γνώμη όλων των χωρών και απειλούσε να καταστρέψει όλες τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές δομές. Ξαφνικά, και για πρώτη φορά μετά την κρίση του 2008, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων συμφώνησαν σε ένα εξαιρετικό και ιστορικό σχέδιο στήριξης και ανάκαμψης, επειδή ακόμη και μετά από τους Lehman Brothers, όταν επρόκειτο για τη διάσωση των τραπεζών, η Ευρώπη δεν είχε προχωρήσει τόσο πολύ.


























